Udar: rehabilitacja po udarze

Stwardnienie

Rehabilitacja udaru jest ważnym krokiem, który jest konieczny, aby zapewnić pacjentowi powrót do zdrowia w najszerszym możliwym zakresie. Wynika to z faktu, że po udarze, zwłaszcza przy poważnym uszkodzeniu mózgu, zdolność do poruszania się, komunikowania się, koncentracji, zapamiętywania i innych funkcji życiowych jest częściowo i całkowicie utracona.

Jak długo trwa rehabilitacja po udarze, jak i gdzie przejść, czy rehabilitacja jest możliwa w domu? Odpowiedzi na wszystkie te pytania może udzielić wyłącznie lekarz prowadzący, który weźmie pod uwagę zakres obrażeń, upośledzenie funkcji, choroby współistniejące i inne czynniki indywidualne. Jednak na podstawie postaci udaru, wieku pacjenta i jego kondycji fizycznej można wyciągnąć pewne wnioski na temat przybliżonego czasu rehabilitacji i metod, które będą najbardziej skuteczne.

Przed rozpoczęciem leczenia i rehabilitacji konieczne jest uzyskanie informacji na temat kwoty zaawansowanej opieki medycznej w klinice rehabilitacyjnej lub sanatorium i, jeśli to możliwe, ubiegaj się o nią. Według opinii, w leczeniu pacjentów, którzy otrzymali kwotę, przy użyciu najnowszych metod i nowoczesnego sprzętu, który pozwala uzyskać najlepsze wyniki. Należy jednak pamiętać, że takiej możliwości zwykle odmawia się pacjentom w łóżku. Wiele klinik przyjmuje również pacjentów z CHI.

Przywrócenie pamięci wymaga konsekwentnego treningu z neuropsychologiem i ergoterapeutą, a także samodzielnej pracy - wykonywania specjalnych ćwiczeń z myślenia, uwagi, zapamiętywania.

Etapy udaru i początek rehabilitacji

W zależności od formy udaru, rehabilitacja po udarze może trwać różnie. Tak więc rehabilitacja po udarze niedokrwiennym zwykle przebiega nieco szybciej niż po udarze krwotocznym, ale po udarze krwotocznym upośledzenie funkcji jest z reguły mniejsze z powodu szybszej pomocy.

W rozwoju udaru wyróżnia się kilka etapów, charakteryzujących się różnymi zmianami w strukturach funkcjonalnych mózgu:

  1. Najbardziej dotkliwym okresem jest pierwszy dzień po ataku.
  2. Ostry okres wynosi od 24 godzin do 3 tygodni po udarze.
  3. Okres podostry - od 3 tygodni do 3 miesięcy po udarze.

Po zakończeniu podostrego etapu udaru rozpoczyna się okres rekonwalescencji, czyli powrotu do zdrowia. Ten okres jest również podzielony na trzy główne etapy:

  1. Wczesny okres powrotu do zdrowia (3-6 miesięcy od początku choroby).
  2. Późny okres rekonwalescencji (6–12 miesięcy od początku choroby).
  3. Okres odległych konsekwencji (ponad 12 miesięcy).

W przypadku udaru leczenie i rehabilitacja z pewnego etapu są przeprowadzane jednocześnie, ponieważ zajęcia rehabilitacyjne rozpoczynają się w ostrym okresie. Obejmują one wczesną aktywację utraconych funkcji motorycznych i mowy, zapobieganie rozwojowi powikłań związanych z hipokinezją, zapewnienie pomocy psychologicznej, ocenę rozległości zmiany i przygotowanie programu rehabilitacji.

Rehabilitacja po udarze niedokrwiennym zwykle rozpoczyna się 3–7 dni po wystąpieniu choroby, po udarze krwotocznym - 14–21 dni. Wskazaniem do rozpoczęcia wczesnych działań rehabilitacyjnych jest stabilizacja parametrów hemodynamicznych.

W przypadku naruszeń artykulacji związanych z zaburzeniami muskulatury wykonać gimnastykę mięśni języka, policzków, warg, gardła i gardła, masaż mięśni artykulacyjnych.

Wczesne leczenie rehabilitacyjne poprawia rokowanie, zapobiega niepełnosprawności, zmniejsza ryzyko nawrotu. Ciało skuteczniej mobilizuje siły do ​​zwalczania wtórnych zaburzeń (hipostatyczne zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, tworzenie przykurczów w stawach, występowanie odleżyn).

Głównymi celami rehabilitacji po udarze są dalsza aktywacja pacjenta, rozwój funkcji motorycznych, przywrócenie ruchów kończyn, pokonanie synkinezy (przyjazne ruchy), pokonanie zwiększonego napięcia mięśniowego, zmniejszenie spastyczności, trening chodzenia i chodu, przywrócenie stabilności pionowej postawy.

Gdy wystąpi udar, powrót do zdrowia po udarze jest przeprowadzany zgodnie z indywidualnymi programami rehabilitacji, które lekarz prowadzący opracowuje dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę nasilenie deficytu neurologicznego, charakter przebiegu i ciężkość choroby, etap rehabilitacji, wiek pacjenta, stan somatyczny, stopień powikłań i stan emocjonalno-wolicjonalny zakres, nasilenie zaburzeń poznawczych.

Przywrócenie funkcji motorycznych

Przywrócenie funkcji motorycznych i ruchowych jest jednym z głównych obszarów rehabilitacji. Pod koniec ostrego okresu większość pacjentów doświadcza osłabienia aktywności ruchowej o różnym nasileniu, aż do całkowitego zaprzestania. Jeśli pacjent nie ma ogólnych przeciwwskazań do wczesnej rehabilitacji, przepisz masaż wybiórczy, stylizację kończyn przeciwspastycznych, ćwiczenia bierne.

Pionizatory służą do przenoszenia pacjentów do pozycji pionowej. Urządzenia te pozwalają stopniowo przyzwyczaić organizm do wyprostowania się po dłuższym odpoczynku w łóżku.

Rehabilitacja po udarze niedokrwiennym zwykle rozpoczyna się 3–7 dni po wystąpieniu choroby, po udarze krwotocznym - 14–21 dni.

Pacjenci z ciężkim niedowładem kończyny dolnej uczą się naśladować chodzenie podczas leżenia lub siedzenia, a następnie mogą samodzielnie siadać i wstawać z łóżek. Ćwiczenia stopniowo się komplikują. Początkowo pacjent uczy się stać z pomocą, a następnie niezależnie, a następnie stopniowo przechodzi do chodzenia. Po pierwsze, pacjent uczy się chodzić po ścianie ściany, a następnie za pomocą dodatkowych urządzeń, a następnie bez wsparcia. Aby poprawić stabilność pozycji pionowej, stosuje się ćwiczenia koordynacji ruchów, terapii równowagi.

Aby przywrócić ruchy sparaliżowanych kończyn, pokazano elektrostymulację aparatu nerwowo-mięśniowego, zajęcia z ergoterapeutą. Powszechnie stosowane są techniki rehabilitacji fizycznej opracowane dla dysfunkcji i uszkodzeń centralnego układu nerwowego (koncepcje Bobath, PNF, Mulligan) w połączeniu z fizjoterapią i masażem. Skuteczną metodą przywracania funkcji motorycznych w niedowładach kończyn jest kinezyterapia (terapia ruchowa), aktywność fizyczna przy użyciu specjalnie zaprojektowanych symulatorów.

Aby przywrócić precyzyjne zdolności motoryczne rąk, stosuje się specjalny aparat ortostatyczny ze stołem manipulacyjnym.

Aby osiągnąć najlepsze wyniki w walce ze spastycznością mięśni i hipertonicznością kończyn górnych, stosuje się zintegrowane podejście, w tym podawanie środków zwiotczających mięśnie i stosowanie metod fizjoterapeutycznych (krioterapia, zastosowania parafiny i ozokerytu, kąpiele wirowe).

Przywrócenie wzroku i ruchów oczu

Jeśli uszkodzenie znajduje się w naczyniach dostarczających krew do ośrodków wzrokowych mózgu, pacjent, który doznał udaru, może rozwinąć częściową lub całkowitą utratę wzroku. Najczęściej po udarze obserwuje się starczowzroczność - dana osoba nie widzi niewielkiego odbitki lub małych przedmiotów z bliskiej odległości.

Wskazaniem do rozpoczęcia wczesnych działań rehabilitacyjnych jest stabilizacja parametrów hemodynamicznych.

Porażka płata potylicznego kory mózgowej prowadzi do zaburzenia funkcji okulomotorycznej po stronie ciała przeciwnej do dotkniętej półkulą. Jeśli dotknięta jest prawa półkula, osoba przestaje widzieć to, co znajduje się po lewej stronie pola widzenia i odwrotnie.

Po udarze poszczególne obszary pola widzenia często wypadają. W przypadku naruszenia funkcji wizualnych pacjent potrzebuje wykwalifikowanej pomocy medycznej od okulisty. Być może zarówno leczenie, jak i leczenie chirurgiczne. Z drobnymi zmianami zastosowano ćwiczenia terapeutyczne dla oczu.

Przywrócenie funkcji powiek uzyskuje się dzięki złożonym ćwiczeniom gimnastycznym do treningu mięśni oczu pod okiem okulisty i fizjoterapeuty. W niektórych przypadkach wymagana jest operacja.

Odzyskiwanie mowy

Najbardziej skuteczne w rehabilitacji pacjentów z zaburzeniami mowy można osiągnąć poprzez indywidualne lekcje na temat przywracania mowy, czytania i pisania, które są prowadzone wspólnie przez neuropsychologa i logopedę. Odzyskiwanie mowy to długi proces, który może trwać od kilku miesięcy do kilku lat.

We wczesnych etapach rehabilitacji stosowane są techniki stymulacji, uczone są rozumienia fraz sytuacyjnych, poszczególnych słów. Pacjentowi mogą zostać pokazane pojedyncze obiekty oparte na zdjęciach, poproszone o powtórzenie dźwięków, wykonywanie ćwiczeń wymowy poszczególnych słów i zwrotów, a następnie przystąpienie do kompilacji zdań, dialogów i monologów. W tym celu pacjent próbuje zapamiętać umiejętności ruchomej szczęki i jamy ustnej.

W przypadku naruszeń artykulacji związanych z zaburzeniami muskulatury wykonać gimnastykę mięśni języka, policzków, warg, gardła i gardła, masaż mięśni artykulacyjnych. Skuteczna stymulacja mięśni zgodnie z metodą VOCASTIM przy użyciu specjalnego aparatu, który rozwija mięśnie gardła i krtani.

Przywrócenie funkcji poznawczych

Ważnym etapem terapii po udarze jest rehabilitacja funkcji poznawczych: przywrócenie pamięci, uwagi i zdolności intelektualnych. Naruszenia tych funkcji w znacznym stopniu wpływają na jakość życia pacjenta po udarze, znacząco pogarszają rokowanie, zwiększają ryzyko nawrotu udaru, zwiększają śmiertelność, zwiększają ciężkość zaburzeń czynnościowych.

Przyczyną wyraźnego upośledzenia funkcji poznawczych, a nawet demencji może być:

  • masywne krwotoki i rozległe zawały mózgu;
  • liczne ataki serca;
  • pojedyncze, stosunkowo małe ataki serca, zlokalizowane w istotnych funkcjonalnie obszarach mózgu.

Zaburzenia funkcji poznawczych mogą wystąpić na różnych etapach zdrowienia, bezpośrednio po udarze lub w bardziej odległym okresie. Odległe upośledzenie funkcji poznawczych może być spowodowane równoległym procesem neurodegeneracyjnym, który nasila się z powodu wzrastającego niedokrwienia i niedotlenienia tkanek.

Ponad połowa pacjentów z udarem mózgu ma zaburzenia pamięci w ciągu pierwszych 3 miesięcy, ale pod koniec pierwszego roku rehabilitacji liczba takich pacjentów spada do 11–31%. Zatem rokowanie odzyskania pamięci po udarze można nazwać korzystnym. U pacjentów w wieku powyżej 60 lat ryzyko upośledzenia pamięci jest znacznie wyższe.

Przywrócenie pamięci wymaga konsekwentnych ćwiczeń z neuropsychologiem i ergoterapeutą, a także samodzielnej aktywnej pracy - wykonywania specjalnych ćwiczeń na myślenie, uwagę, zapamiętywanie (rozwiązywanie krzyżówek i zapamiętywanie wierszy). Często pacjenci po udarze są również przepisani leki, które stymulują większą aktywność nerwową.

Aby przywrócić ruchy sparaliżowanych kończyn, pokazano elektrostymulację aparatu nerwowo-mięśniowego, zajęcia z ergoterapeutą.

Warunkiem niezależnego życia pacjenta jest udane przywrócenie codziennych umiejętności, które pozwolą pacjentowi wrócić do domu z kliniki lub sanatorium, wyeliminować potrzebę stałej obecności pielęgniarki lub krewnego, a także pomóc pacjentowi dostosować się i powrócić do normalnego życia. Kierunek rehabilitacji, który dostosowuje pacjenta do samodzielnego życia i codziennych spraw, nazywany jest ergoterapią.

Aby przywrócić funkcje poznawcze po udarze, stosuje się leki, które poprawiają zaburzenia poznawcze, emocjonalno-wolicjonalne i inne zaburzenia psychiczne:

  • środki metaboliczne (Piracetam, Cerebrolysin, Cholina Alfoscerat, Actovegin);
  • środki neuroprotekcyjne (Tsitsikolin, Cerakson);
  • leki działające na układy neuroprzekaźnikowe (Galantamina, Rivastigmine).

Oprócz terapii lekowej u pacjentów cierpiących na zaburzenia pamięci i uwagi po udarze mózgu, prowadzą zajęcia psychologiczno-korekcyjne indywidualnie lub w grupach.

Wideo

Oferujemy do oglądania wideo na temat artykułu.

Warunki rehabilitacji po udarze i prognozie pełnego wyzdrowienia

Osoba, która doznała ataku ostrego krążenia mózgowego, zawsze boryka się z wieloma problemami. Głównymi problemami dla pacjentów i ich bliskich są terminy rehabilitacji i prognozy pełnego powrotu do zdrowia po udarze. Jak długo trwa okres odzyskiwania i jak można go przyspieszyć?

Co decyduje o szybkości odzyskiwania?

Zgodnie z badaniami Naukowego Centrum Neurologii Rosyjskiej Akademii Nauk Medycznych czas i wielkość powrotu utraconych umiejętności, jak również przewidywania dotyczące przyszłego życia są bezpośrednio związane z formą udaru mózgu, wielkością uszkodzenia tkanki mózgowej, wiekiem pacjenta i użytecznością środków zaradczych dostarczonych ofierze. Rehabilitacja po udarze mózgu nigdy nie jest łatwa, ponieważ naruszenie krążenia mózgowego zawsze pociąga za sobą wiele różnych negatywnych skutków, które ujawniają się kilka lat po udarze.

Nasilenie udaru wpływa na czas powrotu do zdrowia

Okres regeneracji dla różnych osób może się znacznie różnić pod względem czasu i tempa powracających umiejętności. Pacjenci, którzy doznali rozległego udaru, cierpią na poważne zaburzenia najważniejszych funkcji, więc odzyskanie utraconych umiejętności zajmie dużo czasu, nawet jeśli zalecany program rehabilitacji jest maksymalnie spełniony, rokowanie jest w większości przypadków niekorzystne. Największe trudności związane są z pełnoprawnym powrotem funkcji mowy i ruchowej - krewni, którzy poświęcają wystarczającą ilość czasu na specjalne zajęcia z pacjentem, mogą przyczynić się do ograniczenia warunków.

U młodych ludzi z niewielkimi zmianami w mózgu, przy braku chorób współistniejących i ostrożnym przestrzeganiu zaleceń lekarskich, pełny okres powrotu do zdrowia mija szybko - może to zająć nie więcej niż dwa miesiące, podczas gdy prognozy pełnego powrotu do zdrowia będą korzystne.

Kiedy zacząć zajęcia?

W trakcie udaru zwykle określa się okresy, które różnią się objawami klinicznymi i podatnością organizmu na środki terapeutyczne:

  • Okres najostrzejszych objawów to pierwszy dzień po wystąpieniu choroby; szybkość pierwszej pomocy i przydatność leczenia bezpośrednio wpływają na rokowanie choroby i szybkość powrotu do zdrowia po udarze.
  • Ostry okres - trwa pierwsze trzy tygodnie choroby.
  • Okres podostry - od trzeciego tygodnia do trzeciego miesiąca po strajku. Właśnie w tym czasie eksperci zalecają rozpoczęcie prostych ćwiczeń w celu przywrócenia umiejętności motorycznych - mogą to być ćwiczenia pasywne wykonywane przy pomocy asystenta lub ćwiczenia rozwoju mowy. Specjalną metodą jest metoda pozycji leczenia: kończyny pacjenta są umieszczone w różnych pozycjach, aby zapobiec rozwojowi hipertonii mięśni. Ważnym warunkiem przyspieszającym tempo rehabilitacji jest terminowe przyjmowanie przepisanych leków.
  • Okres wczesnego powrotu do zdrowia trwa od trzeciego do szóstego miesiąca od początku choroby. Ten czas jest najbardziej korzystny dla rehabilitacji, w tym okresie zajęcia są uważane za produktywne, jak to możliwe. Pod żadnym pozorem nie należy opóźniać leczenia z powodu wysokiego ryzyka spowolnienia powrotu do zdrowia. Pacjentowi przepisywany jest intensywny masaż, do ćwiczeń pasywnych dodawany jest aktywny trening fizyczny, a także wykonywana jest fizjoterapia. Najczęściej pacjent w tym okresie jest już wypisany ze szpitala, więc wszystkie czynności wykonywane są w warunkach ambulatoryjnych.
  • Okres późnej rehabilitacji - druga połowa początku choroby; zdolność organizmu do regeneracji stopniowo maleje, ale pozostaje wystarczająca, aby odzyskać utracone umiejętności.
  • Konsekwencje długoterminowe - rok po udarze tempo powrotu funkcji spada, powrót do zdrowia jest opóźniony; ćwiczenia w tym okresie dają nieznaczne wyniki.

Im wcześniej rozpoczną się działania renowacyjne, tym będą one skuteczniejsze.

Jak długo trwa hospitalizacja? Średnio leczenie szpitalne odbywa się w pierwszym miesiącu i już w tym czasie zaleca się rozpoczęcie zajęć - w tym przypadku prawdopodobieństwo skrócenia okresu rehabilitacji jest maksymalne. Program ćwiczeń jest zawsze wybierany indywidualnie, w oparciu o charakter naruszeń pacjenta; wykonywanie powierzonych zadań powinno być systematycznie przez długi okres, a raczej do pełnego zwrotu utraconych umiejętności. Wiele zadań wykonywanych jest z pewnym wysiłkiem.

Szacowany czas rehabilitacji

Ponieważ staje się jasne, warunki całkowitego wyleczenia są różne dla każdego pacjenta. Kilka miesięcy wystarczy dla niektórych pacjentów, ale w większości przypadków pacjenci potrzebują dużo czasu. Trudno powiedzieć, jak długo - czasami okres rehabilitacji jest rozciągnięty na kilka lat.

Podstawowym czynnikiem jest wczesne rozpoczęcie działań mających na celu odzyskanie utraconych umiejętności i skupienie się pacjenta na wynikach - bez wewnętrznego pragnienia pacjenta, aby odzyskać zdrowie, efekt zajęć będzie niski, a rokowanie jest niekorzystne.

Każde leczenie po udarze powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty - tylko on może wprowadzać zmiany w programie rehabilitacji, regulować poziom aktywności fizycznej i przepisywać leki. Po wypisie ze szpitala okres powrotu do zdrowia nie kończy się. Codzienne, przepisywane ćwiczenia przez długi czas pomogą zmniejszyć prawdopodobieństwo nowego ataku ostrego krążenia mózgowego.

Rokowanie po udarze

Można mówić o prognozach na dalsze pełne życie dopiero po zakończeniu ostrego okresu choroby. Wiele zależy od formy udaru - w przypadku zaburzeń krążenia krwi spowodowanych krwotokiem rokowanie jest korzystniejsze, a powrót do zdrowia szybszy. Udar niedokrwienny prawie zawsze pociąga za sobą poważniejsze konsekwencje, więc korzystne objawy w tym przypadku to: brak wyraźnych zaburzeń mowy, objawów mózgowych, obecność ruchów kończyn w pierwszych trzech dniach po udarze. U pacjentów z takimi objawami całkowite wyleczenie jest możliwe w pierwszych miesiącach. W przypadku zapadnięcia w śpiączkę w pierwszych dniach po zawale mózgu, jednostronnej utracie wrażliwości, wyraźnym upośledzeniu mowy i porażeniu po trzech miesiącach, prognoza przywrócenia zdolności do samoobsługi jest niekorzystna. Brak aktywnych ruchów w kończynach po sześciu miesiącach lub roku świadczy o minimalnym prawdopodobieństwie postępu.

Rokowanie dla przywrócenia zdolności motorycznych po udarze jest wprost proporcjonalne do wieku pacjenta - im starszy jest, tym mniejsze prawdopodobieństwo pełnego powrotu do funkcji i dłuższego okresu rehabilitacji. Pod wieloma względami, jak długo potrwa powrót do zdrowia, zależy od nastawienia pacjenta do pozytywnego wyniku i chęci pracy nad sobą.

Program czasowy i program naprawczy po udarze: wszystko szczegółowo

Udar w każdym wieku wymaga regeneracji, wiele zależy od jego rodzaju, ogromu i lokalizacji.

Po udarze pacjent często ma problemy z pamięcią. Jego wzrok pogarsza się, jego zdolność do poruszania się w przestrzeni i poruszania się jest stracona.

Zwracasz uwagę na artykuł o datach i środkach do wyzdrowienia po udarze, o tym, jak rehabilitacja odbywa się w szpitalu i w domu oraz ile czasu potrzeba na to.

Działania naprawcze

Odzyskiwanie może odbywać się na różne sposoby, a główną tajemnicą jest regularność działań naprawczych. W takim przypadku konieczne jest obserwowanie lekarza, tylko on może przepisać leki, regulować poziom aktywności fizycznej i zmieniać program rehabilitacji.

W dużych miastach istnieją oddziały szpitali, specjalnych ośrodków rehabilitacyjnych, sanatoriów o profilu kardiologicznym lub neurologicznym.

Ile czasu potrzeba na to, jak długo to trwa

Jak długo trwa rehabilitacja po udarze? Powrót do zdrowia może odbywać się na różne sposoby, niektórzy pacjenci mają kilka miesięcy na ukończenie, ale w większości przypadków proces ten trwa znacznie dłużej, czasami trwa kilka lat. Osoba powinna skupić się na wyniku, zaleca się jak najszybsze rozpoczęcie działań naprawczych.

Rehabilitacja - co zawiera

Odzyskiwanie wymaga zaangażowania dużej liczby specjalistów i wykorzystania różnych środków. Wynika to z faktu, że udar może dotknąć każdą część mózgu, w wyniku czego osoba traci ważne funkcje. Pacjent może stracić pamięć, słuch, wzrok, może być dotknięty pełnym lub częściowym paraliżem, prawdopodobieństwo demencji jest wysokie.
Proces odzyskiwania wymaga udziału następujących specjalistów:

  • fizjoterapeuta - pomaga przywrócić umiejętności ruchowe;
  • ergoterapeuta - pomaga w jedzeniu, ubieraniu się, kąpieli i innych codziennych czynnościach;
  • logopeda - odpowiada za przywrócenie mowy i funkcji połykania.

W razie potrzeby mogą być zaangażowani inni specjaliści, regularna komunikacja z lekarzem zapewni dostosowanie planu rehabilitacji po udarze.

Wznowienie połykania

Problemy z żuciem, produkcją śliny i połykaniem mogą wystąpić po zaburzeniach krążenia. W ramach terapii rehabilitacyjnej stosuje się specjalne ćwiczenia obejmujące specjalne mięśnie. Aby uprościć ten proces, należy wybrać łatwo przeżuty i połknięty pokarm. Wszystkie potrawy powinny mieć normalną temperaturę, nie być zbyt gorącą / zimną.

Im bardziej dotknięty jest obszar mózgu, tym trudniej jest przywrócić mowę. W ciągu roku pozytywne wyniki są nadal osiągalne, ale z czasem procesy zwalniają.

Ci, którzy są blisko, powinni traktować pacjenta z najwyższą uwagą, nie należy pozostawać samemu sobie, komunikacja jest bardzo ważna.

Zajęcia przywracania mowy powinny rozpocząć się po 1-2 tygodniach, kiedy pacjent będzie w stanie wytrzymać stres emocjonalny i fizyczny.

W klasie specjalista pracuje z kartami i listem, pacjent uczy się wymawiać litery i słowa.

Wizja

W ramach zdrowienia powszechnie stosuje się specjalną gimnastykę, a specjalne preparaty pomogą przywrócić wzrok.

Pamięć

Zaleca się włączenie przywracania pamięci po usunięciu prawdopodobieństwa powtarzającego się skoku. Oprócz przyjmowania leków (nootropów) pokazano leczenie funkcjonalno-regeneracyjne, w ramach którego stale uczone są umiejętności zapamiętywania.

Funkcje silnika

W ramach odbudowy stosuje się takie metody, jak elektroforeza, masaż i inne procedury, aby zapobiec stagnacji krążenia krwi i zaniku mięśni. Ważną rolę, jaką odgrywa fizykoterapia, pacjent może wykonywać wiele ćwiczeń nawet w pozycji leżącej. Najpierw, z pomocą pracowników medycznych, uczy się obracać z boku na bok, opuszczać i podnosić ramiona oraz wykonywać inne manipulacje.

Obejrzyj film o wznowieniu funkcji ruchowych po chorobie:

Doskonałe umiejętności motoryczne

Dzięki wysokiej mobilności zaleca się rozwijanie umiejętności motorycznych, w tym celu należy odwracać karty, pisać, rysować, rozwiązywać zagadki, grać na pianinie, zbierać zmiany, naciskać przyciski, grać w warcaby, wyciskać ściereczki, drukować teksty itp.

Przygnębiony

Po utracie podstawowych umiejętności pacjent często popada w depresję, zwłaszcza jeśli miało to miejsce w wieku produkcyjnym. Wsparcie bliskich ludzi jest często niewystarczające, wymagana jest pomoc psychologa lub psychiatry.

Narkotyki

Ważną rolę odgrywa przyjmowanie leków, a następujące leki pomagają przywrócić organizm:

  • poprawić dopływ krwi mózgowej - Cerebrolysin, Cavinton, pentoxifylline;
  • wpływając na procesy metaboliczne w mózgu - kortykina, ginkgo-fort, cynaryzyna, solcoseryl, aktivigen, ceraxon;
  • nootropics - lucetam, noofen, piracetam;
  • połączone - tiocetam, neuro-norma, fezam;
  • inne - kandydaci, herbaty ziołowe, rośliny lecznicze, sirdalud, glicyna.

Home Improvement

Konieczne jest dokonywanie zmian w mieszkaniu, które pomogą zwiększyć bezpieczeństwo i komfort, nie powinno być dywanów i wysokich progów w pokoju. Zaleca się zakupienie specjalnego łóżka z bokami, które pozwoli uniknąć upadków. Poręcze i poręcze są niezbędne, aby pacjent mógł się poruszać, dobre oświetlenie odgrywa ważną rolę.

Opis wszystkich etapów

Odzyskiwanie składa się z trzech kroków.

Okres resuscytacji

W ciągu pierwszych kilku dni po udarze pacjent powinien być na intensywnej terapii do końca zagrożenia życia. W tym okresie pokazywany jest odpoczynek w łóżku, zabroniona jest wszelka aktywność fizyczna.

Stacjonarny

W pierwszym miesiącu zalecono leczenie szpitalne, rehabilitacja miała na celu powrót aktywności. Pacjent powinien zażywać narkotyki, pokazując ćwiczenia fizyczne, masaż. W tym okresie pacjent powinien uświadomić sobie, że metody naukowe pomogą mu odzyskać siły. Na tym etapie musisz ponownie nauczyć się uśmiechać, kiwać głową, poruszać nogą i ramieniem.

Po wypisie

Pacjent zaczyna odzyskiwać zdrowie zgodnie z opracowaną dla niego metodą, na tym etapie pomoc krewnych jest niezastąpiona. Muszą przestrzegać poprawności i regularności ćwiczeń, zapewnić wsparcie psychologiczne.

Wiesz? Co daje angiografia rezonansu magnetycznego mózgu, aby dowiedzieć się o stanie pierścienia naczyniowego półkul mózgowych, tętnic regionalnych w korze mózgowej, zatokach czaszkowych i żyłach? O tym - tutaj.

A co to jest angiografia wieńcowa serca - tego się uczysz, klikając tutaj.

Po drugim ataku

W przypadku nawrotu udaru, praktyka medyczna nie różni się, pacjent jest umieszczany w szpitalu, jeśli to konieczne, leki przeciwnadciśnieniowe są podawane domięśniowo lub dożylnie.

Powtarzający się udar krwotoczny wymaga zatrzymania krwawienia, etamsilat, vikasol, kwas aminokapronowy jest podawany pacjentowi.

W przypadku nawracającego udaru niedokrwiennego przepisuje się środki rozszerzające naczynia (komplamin, papaweryna, aminofilina).

Powrót do zdrowia po nawrotowym udarze zajmuje więcej czasu, po wypisie konieczne jest obserwowanie neurologa.

Pacjent po udarze powinien zostać przeszkolony w zakresie technik relaksacyjnych. Zajęcia specjalne mają na celu przywrócenie stanu psycho-emocjonalnego, co przyczynia się do przyspieszenia powrotu do zdrowia.

Reszta okresu rekonwalescencji jest praktycznie taka sama, ćwiczenia oddechowe odgrywają ważną rolę, ich realizacja przyczynia się do zmniejszenia ciśnienia i leczenia nadciśnienia. Proste ćwiczenia pomogą także przywrócić organizm, szczególną uwagę należy zwrócić na odżywianie. Potrawy pieprzowe, słone i pikantne powinny zostać wyeliminowane z diety, zaleca się parowanie nad udarem.

Pod koniec rozmowy z lekarzem rehabilitacji:

Czas rehabilitacji po udarze

Udar mózgu jest gwałtownym naruszeniem krążenia mózgowego, co prowadzi do poważnych konsekwencji do śmiertelności. Jakość i czas życia po ataku zależy bezpośrednio od szybkości opieki, jej jakości i kompletności działań rehabilitacyjnych. Szpital w Jusupowie ma wszystko, czego potrzeba do skutecznej terapii: nowoczesny sprzęt, wyjątkowi specjaliści i usługi na poziomie europejskim.

Czynniki wpływające na szybkość i jakość rehabilitacji

Istnieje wiele czynników, które wpływają na szybkość powrotu do zdrowia po udarze, dlatego trudno jest przewidzieć czas trwania rehabilitacji i prawdopodobne wyniki. Powrót do zdrowia po udarze nie może przebiegać łatwo i prosto, ponieważ patologia pociąga za sobą wiele różnych zaburzeń i poważnych konsekwencji, które mogą pojawić się nawet kilka lat po ataku. Warunki i wielkość powrotu utraconych funkcji, czas trwania i jakość życia zależą bezpośrednio od rodzaju udaru, wieku pacjenta, przydatności procedur medycznych zapewnianych pacjentowi.

Jak długo trwa rehabilitacja po udarze, zależy od indywidualnych parametrów każdej osoby, a także od innych czynników:

  • objętość uszkodzenia: rozległy udar znacznie pogarsza stan pacjenta, a także powoduje wiele powikłań neurologicznych, które niekorzystnie wpływają na czas i jakość powrotu do zdrowia;
  • wiek pacjenta: im starsza ofiara, tym dłuższy powrót do zdrowia;
  • lokalizacja uszkodzeń: zaburzenia krążenia krwi w głębokich strukturach są trudne do leczenia;
  • rodzaj udaru: udary krwotoczne są rzadsze, ale występują w bardziej agresywnej formie, ponadto mają wysoką śmiertelność, chociaż prognozy rehabilitacji są korzystniejsze niż udar niedokrwienny;
  • spowodowane zaburzeniami: obecność wielu symptomów mózgowych, śpiączka, wyraźny paraliż i zaburzenia wrażliwości dają niekorzystne prognozy powrotu do zdrowia;
  • terminowość terapii: najbardziej pozytywne wyniki terapii można osiągnąć na początku działań terapeutycznych w ciągu pierwszych 4 godzin po wystąpieniu pierwszych objawów, szukając pomocy w późniejszym czasie pogarsza się prognozy;
  • przestrzeganie zaleceń lekarskich: po wypisaniu pacjenta z placówki medycznej pacjent otrzymuje zalecenia, które mogą poprawić jakość życia, zapobiec nawrotom i negatywnym powikłaniom.

Nasilenie zmiany ma największy wpływ na prawdopodobieństwo odzyskania utraconych funkcji i czas rehabilitacji. Przy rozległych uderzeniach obserwuje się naruszenia najważniejszych funkcji, nawet jeśli określony program rehabilitacji jest spełniony, prognozy są raczej rozczarowujące. Największe trudności wynikają z pełnego powrotu funkcji mowy i motorycznej. Na sytuację mogą mieć pozytywny wpływ bliscy krewni, którzy spędzają dużo czasu na specjalnych zajęciach z pacjentem.

Szacowany czas rehabilitacji

Proces przywracania utraconych funkcji po udarze jest długi i trudny, w dużej mierze zależy od pragnienia i nastroju samego pacjenta. Pełna rehabilitacja, według statystyk, jest możliwa w 70% przypadków, w pozostałych tylko częściowa regeneracja jest możliwa. Najczęściej po udarze pacjent musi przywrócić funkcje poznawcze, ruchowe i mowę.

W udarze krwotocznym okres rehabilitacji zależy w dużej mierze od ciężkości ataku i może trwać od 2 miesięcy do kilku lat, podczas gdy 95% pacjentów nadal ma niewielkie lub poważne zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego. W udarze niedokrwiennym rehabilitacja jest podzielona na kilka etapów i opracowywana zgodnie z indywidualnym programem w zależności od wieku, współistniejącej patologii, objawów, wskazań i przeciwwskazań.

Etap 1 rozpoczyna się w ostrym okresie udaru i trwa 1 miesiąc. W tym czasie w klinice rehabilitacyjnej szpitala Yusupov zaczynają być wykonywane ćwiczenia bierne, masaż i terapia pozycyjna. Etap 2 - wczesny powrót do zdrowia, przeprowadzany po 2-6 miesiącach, etap 3 - późne wyleczenie następuje po 6-12 miesiącach. W tych okresach tworzenie się torbieli po udarze kończy się, środki rehabilitacyjne mają na celu przywrócenie objętości i siły ruchów kończyn i powrót utraconych funkcji motorycznych. W tej chwili wskaźnik odzyskiwania jest maksymalny, wszystkie ćwiczenia dają maksymalne wyniki. Etap 4 - okres rezydualny, przychodzi rok po wystąpieniu udaru, ciało w tym czasie jest najmniej podatne na środki rehabilitacyjne, szybkość odzyskiwania funkcji jest minimalna.

Prawdopodobieństwo pełnego odzyskania

Okresy rehabilitacji są indywidualne, niektóre wystarczają na kilka miesięcy, inne potrzebują lat, aby osiągnąć pozytywny wynik. Im wcześniej rozpoczną się procedury naprawcze, tym bardziej korzystne będą prognozy. Jednocześnie ważne jest nastawienie i skupienie pacjenta na wyniku; im bardziej pragnienie powrotu do pełnego życia, tym bardziej efektywne ćwiczenia i ćwiczenia.

Podczas diagnozowania udaru mózgu z minimalnym deficytem neurologicznym (lekkie porażenie, zaburzenia widzenia, zaburzenia ruchowe), częściowe przywrócenie funkcji jest możliwe w ciągu 1-2 miesięcy i zakończone w ciągu 2-3 miesięcy. Kiedy udary z ciężkim deficytem neurologicznym (ciężkie upośledzenie ruchowe, paraliż), częściowe wyleczenie może wystąpić po 6 miesiącach, a całkowity powrót do zdrowia trwa kilka lat. Uporczywe deficyty neurologiczne w udarach prowadzą do niepełnosprawności, częściowej poprawy prawdopodobnie za kilka lat

Terapia po udarze powinna być prowadzona pod nadzorem lekarzy rehabilitacji i neurologów, aby mogli poprawić zajęcia, wprowadzić zmiany w programie, uregulować aktywność fizyczną i odnotować pozytywne aspekty. W większości przypadków wszystkie zabiegi rehabilitacyjne są wykonywane ambulatoryjnie lub w domu. Oprócz przywracania utraconych funkcji pomagają zapobiegać powtarzającym się atakom udaru.

W szpitalu Yusupov dobrze skoordynowany zespół specjalistów (neurologów, terapeutów rehabilitacji, kardiologów, logopedów, psychologów) bierze udział w rehabilitacji pacjentów po udarze. Lekarze tworzą indywidualny program dla każdego pacjenta, mający na celu osiągnięcie możliwie najwyższego wyniku, przestrzegając następujących zasad:

  • wczesne rozpoczęcie procedur odzyskiwania;
  • regularność i czas trwania wydarzeń;
  • złożoność procedur;
  • zajęcia multidyscyplinarne;
  • zgodność procedur z pacjentem;
  • aktywna interakcja lekarzy z pacjentem i jego rodziną.

Możesz umówić się na spotkanie z lekarzami szpitala Yusupov i dowiedzieć się, ile rehabilitacji po udarze kosztuje telefon.

Trudny udar niedokrwienny: powrót do zdrowia pacjenta

Rehabilitacja pacjentów po udarze niedokrwiennym może trwać od 3 miesięcy do kilku lat. Stopień odzyskania utraconych funkcji zależy od miejsca zniszczenia mózgu, nasilenia zaburzeń neurologicznych i mózgowych. Pacjentom z zawałem serca zalecany jest zestaw środków poprawiających ruch, wrażliwość, mowę, pamięć, umiejętności samoopieki.

Przeczytaj w tym artykule.

Czy możliwe jest pełne wyleczenie po udarze niedokrwiennym?

Sukces rehabilitacji pacjentów po ostrym naruszeniu krążenia mózgowego zależy od lokalizacji i długości uszkodzenia mózgu, wieku pacjenta oraz obecności chorób współistniejących.

Najbardziej korzystny jest udar z niewielkimi objawami neurologicznymi - osłabienie kończyn z zachowaną lub nieznacznie zmniejszoną wrażliwością, przemijające zaburzenia widzenia, zawroty głowy i chwiejność chodu. W takich przypadkach poprawa następuje średnio o 2 miesiące i całkiem pełne przywrócenie funkcji o 3 miesiące od początku udaru.

Pozbawienie się przyczyny rozwoju choroby (palenie tytoniu, spożycie alkoholu, niezdrowa dieta, nadwaga), a także kompensacja przebiegu nadciśnienia, cukrzycy, wysokiego poziomu cholesterolu we krwi odgrywa główną rolę w procesie rehabilitacji.

Jeśli był rozległy

Gdy zmiana dotyczy znacznej objętości mózgu lub występuje wiele ognisk niedokrwienia, udar uważa się za rozległy. Występuje z poważnymi zaburzeniami zarówno aktywności mózgu, jak i stabilnym deficytem neurologicznym. Często choroby te kończą się śmiercią pacjenta. Przy wczesnej i wystarczającej terapii istnieje szansa na przeżycie, ale jednocześnie naruszenia pozostają:

  • ruchy kończyn (osłabienie, skurcz, przykurcz);
  • wrażliwość na ból, temperaturę, dotyk;
  • świadomość twojego ciała (ręka i stopa nie są odczuwalne);
  • koordynacja ruchów, równowaga (drżenie podczas chodzenia, upadek);
  • przemówienia (niezrozumiała wymowa, trudność w konstruowaniu zdań);
  • Wizja (podwójne obiekty, utrata pól);
  • połknięcie (zadławienie);
  • oddawanie moczu (nietrzymanie moczu, zapalenie pęcherza moczowego);
  • funkcja seksualna (impotencja).

Z reguły pacjenci po rozległym udarze tracą zdolność do samoopieki, niezależnego ruchu, skutecznej komunikacji i odpowiedniego zachowania. Prowadzi to do całkowitej utraty zdolności do pracy, są one określone przez grupę osób niepełnosprawnych. Większość z nich potrzebuje pomocy z zewnątrz.

Pełne przywrócenie zwykle nie występuje. Rehabilitacja trwa od roku do dwóch lat, uważa się ją za udaną, jeśli pacjent może siedzieć w łóżku i jeść, kontrolować proces moczowy i wypróżnianie.

Jeśli prawa / lewa strona

Pozostałymi efektami udarów półkulistych są osłabienie mięśni kończyn lub porażenie, mogą one również wpływać na mięśnie twarzy. Występuje utrata lub spadek czułości, a także zaburzenia mowy. Pacjent mówi słowa powoli, z naruszeniem artykulacji, w ciężkich przypadkach może komunikować się tylko z dźwiękami.

Utracona jest zdolność postrzegania własnego ciała, oceniania doznań, orientowania się w przestrzeni. Po udarze wielu ludzi zmienia swoje zachowanie i cechy osobowości - stają się drażliwi, drażliwi, ich nastrój się zmniejsza lub występują gwałtowne wahania. Pacjenci mają trudności z pisaniem i czytaniem, zapamiętywaniem i analizowaniem informacji, działalności intelektualnej.

Na proces przywracania utraconych funkcji wpływa, oprócz obiektywnych przyczyn, stosunek pacjenta do rehabilitacji. Możliwe reakcje są albo całkowitym zaprzeczeniem potrzeby leczenia z powodu zmniejszonej krytyki ich stanu, albo depresji, utraty nadziei na wyzdrowienie, apatii i pesymizmu.

Czas częściowej rehabilitacji z powrotem zdolności do samoopieki trwa około sześciu miesięcy, w okresie do roku, utracone funkcje są przywracane do maksimum, a pełna normalizacja stanu jest wątpliwa. W przyszłości możliwy jest jedynie niewielki postęp lub stabilizacja zaburzeń neurologicznych.

Jeśli udar móżdżku

Po udarze w okolicy móżdżku równowaga jest zaburzona, pacjenci skarżą się na zawroty głowy, niestabilność podczas chodzenia, upadek, trudności w koordynowaniu ruchów. Najtrudniejszą do odzyskania jest ataksja móżdżkowa. Jest to kompleks objawów:

  • naruszenie proporcjonalności ruchów - wcześniejsze lub późniejsze rozwiązanie;
  • niezdolność do wykonywania wielokierunkowych działań w przyspieszonym tempie (na przykład, ręka w górę, potem w dół);
  • kiedy pisanie listów staje się duże i zniekształcone;
  • odchylenia na bok podczas chodzenia i obracania ciała, chodzenia jak pijany;
  • mowa staje się gwałtowna.
Udar móżdżkowy

Okres rehabilitacji trwa zwykle od 9 do 12 miesięcy, aw wyjątkowych przypadkach można uzyskać pełnoprawną odnowę.

Kurs odzyskiwania

Program rehabilitacji obejmuje wiele metod leczenia porażonych kończyn, trening chodzenia, jedzenia, utrzymania higieny osobistej i samoopieki. Obejmuje takie obszary, jak kinezyterapia (terapia ruchowa), trening mowy, pamięć, dieta, przyjmowanie leków, fizjoterapia, masaż.

Zobacz film o odzyskiwaniu po udarze:

Program motoryczny

Rozpocznij ruch jak najwcześniej. Początkowo może to być zgięcie i wyprostowanie palców, dłoni i stóp zdrowej strony ciała. Przyspiesza to odzyskiwanie komórek mózgowych w dotkniętym obszarze. Następnie, zazwyczaj równocześnie z masażem, instruktor ćwiczeń fizjoterapeutycznych wykonuje miękkie zgięcie i wyprostowanie, obracając się konsekwentnie we wszystkich stawach ramienia i nogi.

Przywrócenie ruchu palców po udarze

Aby przywrócić funkcję kończyny górnej, ręcznik jest zawieszony nad łóżkiem, a pacjent chwyta go i wykonuje ruchy w przód iw tył, na boki, w górę iw dół. Po opanowaniu tych ćwiczeń wieszany jest ręcznik.

Ponadto, gumowy bandaż jest używany jako urządzenie do treningu, jest zawiązany w pierścień (długość paska około 80 cm) i przymocowany do nieruchomego przedmiotu lub między rękami, stopami, ręką i stopą. W trakcie treningu musisz rozciągnąć pierścień.

Kończyny dolne w łóżku mogą być rozwinięte przez bierne ruchy w stawach skokowych, kolanowych i biodrowych, a następnie pacjent jest proszony o zsunięcie pięty na łóżko. Aby wyeliminować skurcz pod kolanem, należy umieścić twardy wałek.

Ćwicz w łóżku

Następnym etapem treningu jest siedzenie na łóżku, a następnie stanie na podłodze. Następujące ćwiczenia mogą być włączone do kompleksu rehabilitacyjnego:

  • podnieś ze stołu, a następnie ze skrzynek z zapałkami;
  • stań ​​na palcach, trzymając ręce nad głową;
  • ekspander kompresji;
  • tułów;
  • ruchy dłoni jak nożyczki;
  • przysiady.
Specjalne symulatory regeneracji po udarze znacznie przyspieszają proces rehabilitacji i mogą być stosowane od pierwszych dni.

Trening mowy

Mowa powraca później niż ruch kończyn, może to potrwać nawet kilka lat. Aby wznowić umiejętność mówienia, ważne jest, aby pacjent ciągle słyszał, że rozmowa zwróciła się do niego, nawet jeśli dotychczas nie jest w stanie odpowiedzieć. Nawet percepcja czyjejś mowy aktywuje odpowiednie centra mózgu, co przyczynia się do ich odhamowania. Jeśli mowa jest całkowicie nieobecna, do treningu można zastosować następujące techniki:

  • pacjent kończy słowo (część bez ostatniej litery, wymawia sylabę), następnie zdanie;
  • powtarzanie prostych zwrotów;
  • dobrze znane wiersze;
  • twistery językowe;
  • wspólne śpiewanie.
Porady dotyczące terapii mowy dla przywracania mowy

Aby mięśnie zaangażowały się w artykulację, pacjent jest proszony o codzienne poruszanie dolną szczęką, wysuwanie języka do przodu, lizanie ust w różnych kierunkach, składanie ich w rurkę.

Odzyskiwanie pamięci

Na tle terapii lekowej (leki nootropowe) przeprowadzane są specjalne ćwiczenia dla rozwoju zapamiętywania:

  • powtarzanie cyfrowego rzędu z zamkniętymi oczami;
  • poznawanie przysłów, powiedzeń, wierszy;
  • powtórzenie przeczytanego tekstu lub piosenki;
  • gry planszowe.
Gry planszowe do przywracania pamięci

Najlepsze wyniki można uzyskać, jeśli zajęcia połączone są z wcześniejszymi zainteresowaniami pacjenta, tak aby procesowi treningowemu towarzyszyły pozytywne emocje.

Moc

Najtrudniej jest nakarmić pacjentów z upośledzonym połykaniem i wrażliwością w jednej połowie jamy ustnej. Muszą się nauczyć znowu jeść. Aby to zrobić, możesz użyć ćwiczeń, aby przywrócić utracone zdolności:

  • pacjent naśladuje kaszel, połykanie i ziewanie;
  • napełnia policzki;
  • opłukać usta i gardło.
Ćwiczenie klatki piersiowej

Przy organizowaniu żywienia pacjentów z zaburzeniami funkcji żucia i połykania należy wziąć pod uwagę takie cechy:

  • jedzenie powinno być ciepłe i pachnieć wyśmienicie;
  • wyeliminować lepkie i twarde potrawy - ryż, suchy twaróg, suszony chleb, krakersy;
  • ozdoba powinna mieć gęstą konsystencję puree, a do mięsa i ryb można dodać zupę lub sok;
  • przyjęcie posiłku zajmuje co najmniej 40 minut, nie można spieszyć pacjenta;
  • pasza powinna być w taki sposób, aby żywność znajdowała się po zdrowej stronie;
  • w przypadku napojów i wody wygodnie jest użyć drinka lub tuby koktajlowej.

Najłatwiejszym sposobem dla pacjentów z udarem mózgu z problemami z jedzeniem jest połknięcie następujących pokarmów:

  • gotowane marchewki, ziemniaki, puree lub pokrojone w kostkę;
  • kalafior, brokuły;
  • mięso mielone;
  • pieczona flądra, sardynki;
  • omlet;
  • awokado, banan;
  • miękka gruszka pokrojona w kostkę;
  • pieczone jabłka lub puree ziemniaczane;
  • galaretka, budyń;
  • miękki ser;
  • kasza zbożowa lub zbożowa (starannie ugotowane).
Puree zupy z warzyw, mięsa, ryb

Niedopuszczalne jest włączanie do diety tłustego mięsa, Navary, smażonych i pikantnych potraw, napojów alkoholowych i kofeinowych.

Narkotyki

Wybór leków do rehabilitacji prowadzony jest wyłącznie przez neurologa. Użyj następujących grup leków:

Powrót do zdrowia po udarze: jak długo trwa okres rehabilitacji

Udar zawsze zaskakuje iw wielu przypadkach kończy się śmiercią. Wśród ludzi, którzy doświadczyli ataku, większość pozostaje na zawsze wyłączona. Tracą zdolność do samodzielnego poruszania się, kontrolowania ciała i swobodnego komunikowania się, żyją w stanie napięcia nerwowego. Powrót do zdrowia po udarze odbywa się zgodnie ze specjalnie opracowanym programem i ma na celu zapewnienie pacjentowi powrotu do normalnego życia w całości lub w części.

Charakterystyka problemu

Udar - ostre naruszenie krążenia mózgowego, prowadzące do śmierci tkanek i innych poważnych konsekwencji. Stan ten objawia się charakterystycznymi objawami - silnym bólem głowy, utratą koordynacji, osłabieniem, porażeniem twarzy i prawej strony ciała, aw niektórych przypadkach utratą przytomności.

W zależności od mechanizmu pojawiania się, istnieją dwa główne typy patologii: niedokrwienny i krwotoczny. Pierwszy charakteryzuje się zmianami martwiczymi w tkankach z powodu zablokowania naczyń krwionośnych przez skrzepy krwi, drugi - pęknięciem ścian naczyń krwionośnych, a następnie krwotokiem. Chociaż ryzyko śmierci jest niezwykle wysokie w obu przypadkach, udar niedokrwienny jest uważany za mniej niebezpieczny. Jeśli pomoc w nagłych wypadkach została udzielona w odpowiednim czasie, możliwe jest zapobieganie całkowitemu umieraniu obszarów mózgu przez podawanie specjalnych leków.

Konsekwencje udaru krwotocznego są znacznie trudniejsze do uniknięcia. Po ostrym krwotoku pacjenta konieczne jest pilne hospitalizowanie, naprawienie pęknięcia naczyniowego i usunięcie krwiaka, który ściska tkankę i prowadzi do przejściowej śmierci.

Szanse na pełne wyzdrowienie są obliczane na podstawie badania stanu pacjenta po ataku. Specjalne wydarzenia można rozpocząć za dwa dni, zaczynając od najprostszych procedur. Jeśli przegapisz czas i opóźnisz rehabilitację do sześciu miesięcy, szanse na pomyślny powrót do zdrowia są znacznie zmniejszone.

Zwróć uwagę! Powtarzające się kursy odzyskiwania, na których ustalono osiągnięte wyniki, są ważne dla zapobiegania drugiemu uderzeniu. Przeprowadzane są z określoną częstotliwością, którą ustala rehabilitant.

Rokowanie rehabilitacyjne

Uważa się, że młodzi ludzie szybciej wracają do zdrowia niż osoby starsze i ogólnie cierpią na udar mózgu. W niektórych przypadkach jest to prawdą, ale przewidywanie skali katastrofy w taki czy inny sposób jest niemożliwe. Czasami starsza osoba przyjęta do szpitala w stanie nieprzytomności z ciężkimi objawami paraliżu i innymi zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego, odzyskującymi po krótkim czasie. Podczas gdy ludzie w wieku produkcyjnym, którzy doznali kilku mikro-uderzeń na nogach, ostatecznie zostają porażeni przez pełnowartościowe dopasowanie, po którym pozostają całkowicie niepełnosprawni.

Dokładny czas powrotu do zdrowia po udarze jest trudny do ustalenia nawet dla specjalisty. Długość okresu powrotu do pełnego życia zależy od wielu czynników:

  • jak szybko udzielono pomocy w pierwszych godzinach po ataku;
  • obszar tkanki dotknięty krwotokiem lub zablokowaniem naczyń krwionośnych;
  • historia udaru;
  • stan układu sercowo-naczyniowego;
  • ogólne samopoczucie pacjenta;
  • kategoria wiekowa - im starszy pacjent, tym dłużej trwa odzyskiwanie;
  • przypadki udaru u bliskich krewnych.

To ważne! W przypadku pełnego wyleczenia po udarze w krótkim czasie bardzo ważne jest, aby pacjent i jego rodzina koncentrowali się na uzyskaniu wyników.

Średnio okres powrotu do zdrowia waha się od jednego miesiąca do jednego roku z niewielkimi lub umiarkowanymi powikłaniami. W najcięższych przypadkach rehabilitacja może zająć resztę życia pacjenta i nie przynieść widocznych rezultatów.

Funkcje rehabilitacyjne

Głównym celem rehabilitacji jest przywrócenie upośledzonych funkcji ciała i powrót pacjenta do pełnego życia. Leczenie uważa się za udane, jeśli po jego zakończeniu pacjent może jeść, ubierać się, utrzymywać się, poruszać się na nogach bez wsparcia i wykonywać inne codzienne czynności w takiej samej ilości jak przed atakiem.

Rehabilitacja po udarze po prawej stronie opiera się na zintegrowanym podejściu. Uczestniczą w niej różni specjaliści, w tym lekarze, psycholodzy i pracownicy socjalni. Przy opracowywaniu programu bierze się pod uwagę nie tylko samopoczucie pacjenta, ale także jego cechy emocjonalne przed atakiem. Aby pomóc najefektywniej, ważne jest, aby wiedzieć, jakiego rodzaju działalność dana osoba wcześniej zajmowała, jaki jest jego związek z bliskimi krewnymi i tak dalej. Biorąc pod uwagę te cechy, specjalista zrozumie, jak lepiej motywować ofiarę po udarze.

Istnieją 3 etapy okresu rehabilitacji:

  • wcześnie (pierwsze sześć miesięcy po ataku);
  • późno (od 6 miesięcy do roku);
  • okres odległych konsekwencji (ponad rok po ataku).

Wczesna rehabilitacja

Wczesna rehabilitacja rozpoczyna się na etapie hospitalizacji i trwa około 6 miesięcy. Polega na przestrzeganiu standardowych zaleceń dla pacjentów łóżkowych:

  • podnoszenie do pozycji poziomej na łóżku, a później - siedzenie na krześle;
  • przestrzeganie specjalnej diety i schematu picia;
  • noszenie bielizny uciskowej;
  • ustalanie pozycji korygujących podczas leżenia lub siedzenia.

Podczas układania pacjentów po udarze bardzo ważne jest przestrzeganie zasad: symetryczne lokalizowanie części ciała, zapobieganie przedłużonym pobytom na plecach, ograniczanie funkcji motorycznych stawów i organizowanie podparcia kończyn. Te zalecenia pomagają zmniejszyć napięcie mięśniowe, wyeliminować ból i poprawić ogólną wrażliwość organizmu.

To ważne! Skuteczne wyzdrowienie zależy od zachowania plastyczności komórek mózgu, których wskaźniki różnią się pod wpływem czynników zewnętrznych.

Na wczesnym etapie wiele uwagi poświęca się masażowi terapeutycznemu, który pomaga szybciej sparaliżowanym częściom ciała i zapobiega rozwojowi przykurczu. W pierwszych tygodniach zabieg wykonuje się lekko gładząc skórę po lewej lub prawej stronie ciała (w zależności od miejsca porażenia). Zdrowe obszary są traktowane bardziej intensywnymi ruchami.

Fizjoterapię wyznacza się po ustabilizowaniu pacjenta w pierwszych dniach pobytu w szpitalu. Proste ćwiczenia wykonywane są nie więcej niż 20 minut dziennie, 4-5 podejść. W przypadku braku aktywności poszkodowanego terapia ruchowa jest wykonywana przez rehabilitanta, zaczynając od palców, dłoni i stóp, a kończąc na stawach łokci i kolan.

Po chwili, gdy pacjent jest w stanie wykonać najprostsze ruchy samodzielnie, możliwe jest wykonanie ćwiczeń:

  • Zginaj i rozpinaj palce u rąk i nóg, obracaj ręce i stopy, poruszaj kończynami w stawach biodrowych i barkowych.
  • Chwyć ręcznik, przymocowany w formie pętli nad łóżkiem, i wykonaj ruch ręką w górę iw dół, na boki, w kółko.
  • Owiń nogi rękami i zgnij kolana. Łapy delikatnie przesuwają się po łóżku.
  • Z pozycji leżącej podnieś ręce i złap dłonią za dłoń. Wykonuj podciąganie z ugięciem w dolnej części pleców i rozciąganie palców.

Jednocześnie specjaliści pracują nad przywróceniem mowy, wzroku, pamięci i zdolności umysłowych.

Późna rehabilitacja

Na późniejszym etapie, który trwa od 6 miesięcy do roku, pacjent może samodzielnie wstać z łóżka, wykonywać proste ćwiczenia gimnastyczne i poruszać się ze wsparciem. Wszystkie zajęcia mogą być prowadzone w domu pod kierunkiem terapeuty rehabilitacyjnego lub bliskiego krewnego.

W tym okresie zostaną zastosowane metody rehabilitacji fizycznej, logopedycznej i psychologicznej.

Wykazano, że pacjent wykonuje następujące ćwiczenia terapii ruchowej:

  1. Stojąc lub siedząc, podnieś małe przedmioty z podłogi, aby poprawić koordynację i utrzymać równowagę.
  2. Stojąc, połóż ręce na bokach ciała. Podnieś ręce nad głowę i stań na palcach, podciągając się. Zanurz się w pozycji wyjściowej, zginając tułów na podłogę.
  3. Za pomocą ekspandera zginaj i wyginaj pędzel. Aby wzmocnić efekt, możesz jednocześnie wycofać ręce po bokach ciała.
  4. Stojąc, rozłóż nogi na szerokość ramion i połóż ręce na pasku. Zginaj w różnych kierunkach z odchyleniem w dolnej części pleców.
  5. Stojące, krzyżowane wyprostowane ramiona, imitujące pracę nożyczek.
  6. Kucać, starając się nie zrywać pięt z podłogi.

Odzyskiwanie mowy i pamięci

Funkcji mowy i psychiki nie można przywrócić tak szybko, jak aktywność ruchowa. Aby przywrócić pamięć i inne umiejętności ważne dla socjalizacji, musisz poświęcić dużo wysiłku i czasu. Wielka odpowiedzialność spada na barki bliskich krewnych, którzy muszą w pełni wspierać inicjatywy pacjenta i otaczać go zrozumieniem.

Metoda odzyskiwania mowy jest dobrze rozwinięta. Główne zalecenia mają na celu aktywację obszaru mózgu odpowiedzialnego za odtwarzanie dźwięków i budowanie ich na słowa i zdania. Osiąga się to poprzez wielokrotne wykonywanie specjalnych ćwiczeń w domu, a także stałą komunikację. Aby powrócić do zdolności odtwarzania dźwięków, wykonywane są ćwiczenia logopedyczne: składanie warg w rurkę, rozsuwanie warg, popychanie języka i inne.

Zwróć uwagę! Aby funkcje zostały przywrócone bardziej aktywnie, możesz zabrać pacjenta śpiewając, co ma korzystny wpływ na jego ogólny stan.

Aby w pełni przywrócić zdolności umysłowe, należy jak najszybciej rozpocząć stymulowanie aktywności nerwowej. Dla tego pacjenta przepisano leki, które poprawiają procesy metaboliczne w tkance mózgowej. Wynik ich użycia będzie zauważalny nie wcześniej niż 3 miesiące po rozpoczęciu kursu, więc nie czekaj na efekt natychmiastowy.

Terapia funkcjonalno-regeneracyjna prowadzona jest razem z metodami medycznymi. Polega na regularnym szkoleniu mózgu poprzez powtarzanie liczb, wierszy, fragmentów tekstu i innych ćwiczeń.

Działania rehabilitacyjne muszą być wykonywane regularnie i sumiennie. Dokładne przestrzeganie zaleceń lekarskich - klucz do skutecznego powrotu do zdrowia po udarze.