Konsekwencje po kraniotomii, wczesne i późne

Guz

Efekty po kraniotomii są zróżnicowane pod względem natury i ciężkości rokowania. Wynika to z traumy jakiejkolwiek interwencji w wewnętrzne środowisko czaszki i mózgu, a także okoliczności, które spowodowały interwencję. Wszystkie powikłania po kraniotomii dzielą się na wczesne i późne. Każdy z nich ma swoje własne cechy, warunki występowania i metody zapobiegania, diagnozy i leczenia. Wczesne komplikacje obejmują:

  1. Uszkodzenie substancji mózgu.
  2. Krwawienie.
  3. Uszkodzenie substancji mózgu spowodowane obrzękiem i obrzękiem tkanek.
  4. Śmierć podczas operacji.

Zgodnie z tą listą jasne jest, że powstają one w czasie interwencji chirurgicznej. Neurochirurg nie może w żaden sposób wpływać na niektóre z nich. Inni mogą zostać ostrzeżeni. Osobno warto zauważyć, że operacje neurochirurgiczne są jedną z najdłuższych interwencji chirurgicznych. Dlatego rzadko zdarza się wystąpienie powikłań operacji, nie związanych bezpośrednio z interwencją na czaszce. Późne komplikacje obejmują:

  1. Wtórne zakażenie bakteryjne.
  2. Zakrzepica i choroba zakrzepowo-zatorowa.
  3. Rozwój deficytu neurologicznego.
  4. Zaburzenia psychiczne.
  5. Późne krwawienie.
  6. Obrzęk - obrzęk mózgu i wprowadzenie tułowia do dużego otworu potylicznego.

Ta grupa powikłań rozwija się w okresie zdrowienia. Ich korekta może wymagać znacznej inwestycji czasu i zasobów medycznych.

Powikłania po zabiegu

Jednym z głównych niekontrolowanych czynników, które pogarszają przebieg okresu pooperacyjnego, jest wiek pacjenta. Trepanacja czaszki jest najłatwiej tolerowana przez młodych ludzi bez poważnych chorób towarzyszących. Sytuacja z dziećmi jest nieco gorsza. Wynika to z niedostatecznego rozwoju mechanizmów kompensacyjnych organizmu dziecka i cech anatomii.

Najpoważniejsze konsekwencje występują u osób starszych. Ze względu na naturalne naruszenia regulacji krążenia krwi, procesów metabolicznych i regeneracji okres pooperacyjny jest bardzo trudny. Okres powrotu do zdrowia po trepanacji czaszki rzadko przebiega gładko, bez żadnych komplikacji.

Nie mniej istotne są indywidualne cechy każdego organizmu. Jest to determinowane przez liczne cechy genetyczne. Każda osoba ma wyjątkowe odchylenia w procesach metabolizmu, strukturze niektórych struktur anatomicznych i nasileniu reakcji na operację. Uderzającym przykładem jest osoba ze zwiększonym krwawieniem z powodu wielu czynników genetycznych. U takich pacjentów ryzyko krwawienia jest znacznie większe, zarówno we wczesnym, jak i późnym okresie pooperacyjnym.

Wpływa na efekty kraniotomii podczas operacji wykonanej w przeszłości. Czasami można znaleźć powtarzające się interwencje chirurgiczne w części mózgu czaszki, zrosty (zrosty) między błonami mózgu i jego substancją, które zajmują trepanned część kości sklepienia czaszki. W tym przypadku czas trwania zabiegu, ryzyko powikłań, znacznie wzrasta.

Ważna pod względem prognozy jest tło przedchorobowe. Ta koncepcja oznacza całą gamę chorób, które powstały przed operacją i zostały zachowane do dnia dzisiejszego. Niektóre choroby znacznie komplikują okres pooperacyjny. Na przykład cukrzyca, w której dochodzi do znacznego uszkodzenia łoża kapilarnego wszystkich narządów, w tym mózgu ze wszystkimi jego błonami. Prowadzi to do znacznego spowolnienia procesów regeneracji i zmniejszenia lokalnej oporności na różne czynniki zakaźne (które mogą powodować wtórne zakażenie bakteryjne).

Wczesne efekty pooperacyjne

Częste powikłania po kraniotomii obejmują krwawienie. Mogą wystąpić zarówno podczas samej operacji, jak i bezpośrednio po jej zakończeniu. Z powodu obfitego dopływu krwi do tkanek głowy w krótkim czasie, pacjent może stracić znaczną ilość krwi.

W takim przypadku może być wymagana awaryjna transfuzja krwi (transfuzja krwi obcej). Dlatego w okresie przedoperacyjnym, jeśli pozwala na to stan pacjenta, wykonuje się pełne badanie laboratoryjne i instrumentalne. Obejmuje definicję grupy krwi i czynnika Rh, jak w przypadku rozwoju masywnego krwawienia co sekundę.

Na obecnym etapie rozwoju technik neurochirurgicznych niezamierzone uszkodzenie substancji mózgowej jest niezwykle rzadkie. Jednak w niektórych sytuacjach jest to całkiem możliwe. W zależności od stopnia uszkodzenia (wielkość i głębokość) rdzenia i powstają dalsze konsekwencje. Gdy tak zwane „głupie” obszary są uszkodzone, nie ma żadnych objawów, ale jeśli integralność obszarów funkcjonalnych jest zaburzona, może rozwinąć się deficyt neurologiczny o różnym nasileniu.

Mózg reaguje na uszkodzenia (wstrząsy mózgu, siniaki lub urazy penetrujące) jest bardzo podobny. Rozwija się obrzęk i obrzęk jego substancji. Na poziomie histologicznym objawia się to wyjściem z kapilary do przestrzeni śródmiąższowej znacznej ilości ciekłej części krwi i „wyciekiem” włókien nerwowych. Prowadzi to do znacznego wzrostu ilości rdzenia. Mózg naciska na czaszkę od wewnątrz. Z niedokładnym trepanacją lub nieodpowiednią terapią infuzyjną substancja mózgowa jest przemieszczana do otworu trefiny z rozwojem uszkodzeń, pęknięć i innych nieodwracalnych zmian w strukturze.

Biorąc pod uwagę złożoność jakiejkolwiek interwencji w mózgu i powagę przyczyn, które mogą być przyczyną tej interwencji, istnieje ryzyko śmierci bezpośrednio na stole operacyjnym. W tym przypadku decydujące znaczenie ma szereg okoliczności, które nie są na łasce personelu medycznego.

Czas trwania niektórych operacji trepanacji czaszki wiąże się z ryzykiem powikłań, które nie są bezpośrednią konsekwencją samej interwencji. Po pierwsze, mogą to być konsekwencje długiego pobytu w narkotycznym śnie. Jest to związane z wieloma zaburzeniami oddychania i aktywnością serca.

Kończyny pacjenta mogą znajdować się w nienaturalnej pozycji przez długi czas. Jest to związane ze wzrostem nacisku na poszczególne pęczki nerwowo-naczyniowe i może prowadzić do uszkodzenia tych struktur oraz wystąpienia wiotkiego porażenia i niedowładu w okresie pooperacyjnym.

Przebywanie w jednej pozycji przez kilka godzin z powodu braku spontanicznego oddychania (ponieważ takie zabiegi chirurgiczne są wykonywane w znieczuleniu wziewnym) może spowodować rozwój zapalenia płuc.

Późne konsekwencje operacji

Nawet przy maksymalnym przestrzeganiu zasad aseptyki i antyseptyki podczas operacji iw okresie pooperacyjnym, przenikanie patogenów do opon mózgowych lub do samej substancji mózgowej jest możliwe. W tym przypadku zapalenie tkanek rozwija się wzdłuż krawędzi rany pooperacyjnej. Skóra staje się obrzęknięta, czerwona, ropna wydzielina z rany.

Podczas rozmnażania patogenów na oponach mózgowych dołączane jest wtórne ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Chorobie tej towarzyszy znaczny wzrost temperatury ciała, intensywny ból głowy, powtarzające się wymioty, światłowstręt. W płynie mózgowo-rdzeniowym stwierdzono znacznie zwiększoną liczbę białych krwinek, czasami można wykryć sam patogen.

Jeśli mikroorganizm zaczął się namnażać w samej substancji mózgu, rozwija się poważniejsza patologia - zapalenie mózgu. Oprócz wzrostu temperatury i silnego bólu głowy z tym powikłaniem, rozwija się dysfunkcja kończyn, mięśni twarzy lub narządów wewnętrznych, w zależności od lokalizacji uszkodzenia mózgu.

Straszną konsekwencją kraniotomii jest zakrzepica lub choroba zakrzepowo-zatorowa różnych naczyń. Zakrzepica zatok mózgowych (specjalne żyły, które zbierają krew z mózgu) rozwija specyficzną klinikę:

  • wzrost temperatury;
  • zlokalizowany ból głowy;
  • zaczerwienienie oczu i twarzy;
  • zapadnięcie się żył szyi.

Jeśli zakrzep krwi jest rejestrowany w sercu, wówczas może rozwinąć się klinika zawału mięśnia sercowego i jeśli tętnice płucne powodują zakrzepicę zatorową tych naczyń. Wszystkie te komplikacje są poważne i wymagają pilnych środków medycznych.

Nawet jeśli zaraz po zakończeniu operacji nie stwierdzono nieprawidłowości w stanie neurologicznym pacjenta, nie oznacza to, że ten objaw nie może się rozwinąć w przyszłości. W związku ze specyfiką funkcjonalnego układu kory mózgowej możliwe jest określenie miejsca uszkodzenia substancji mózgowej z dość dużą dokładnością.

Na przykład, w przypadku uszkodzenia kory, zlokalizowanego przed poprzecznym rowkiem mózgowym po lewej stronie, pojawiają się zaburzenia ruchowe po przeciwnej stronie i dodawane są zaburzenia mowy. Pomimo rozwoju nowoczesnych nauk medycznych, większość efektów neurologicznych nie może być całkowicie wyleczona.

Wiadomo, że wszystkie cechy osobowości, charakter osoby mają swoje fizyczne, materialne odbicie w substancji mózgu. Staje się jasne, że każda interwencja w te piękne struktury może prowadzić do zmian w psychice i zachowaniu. W większości przypadków efekty te są praktycznie całkowicie rozwiązane za pomocą odpowiedniego leczenia, ale czasami mogą trwale zmienić osobę.

Dlatego staje się jasne, że operacje połączone z trepanacją czaszki są poważnym testem zarówno dla pacjenta, jak i jego krewnych.

Craniotomy: efekty

Pomimo faktu, że kraniotomia (kraniotomia) jest najstarszą operacją medyczną, sama wzmianka o tej procedurze nadal powoduje u ludzi przerażające skojarzenia. Po części ten strach jest uzasadniony, ponieważ kraniotomia jest jedną z najtrudniejszych operacji. Może powodować nieodwracalne konsekwencje nie tylko dla zdrowia fizycznego, ale także dla zdrowia psychicznego.

Procedura ta jest stosowana tylko wtedy, gdy życie danej osoby jest zagrożone. Współczesna medycyna jest nadal bezsilna, aby kraniotomia była całkowicie bezpieczna, w każdym przypadku istnieje ryzyko powikłań. Mózg jest zbyt kruchy i złożony, aby bez śladu interweniować w jego pracę.

Ciekawy fakt! Sądząc po znaleziskach archeologicznych, ludzie nauczyli się trepanować czaszkę przez dziesiątki wieków przed naszą erą. Szczególnie wykwalifikowani w tym biznesie stworzyli Inków. Kraniotomię można stosować zarówno w celach terapeutycznych (w przypadku bólów głowy, chorób psychicznych, obrażeń wojskowych), jak i magicznych. Wierzono, że przez dziurę w głowie możesz wydalić złe duchy.

W jakich przypadkach konieczna jest trepanacja czaszki? ↑

Wskazania do kraniotomii to stany związane z uszkodzeniem mózgu:

  • nowotwory mózgu i kości czaszki;
  • krwawienie tętniaka;
  • krwawienie z powodu udaru;
  • poważne obrażenia głowy (na przykład z powodu rany postrzałowej);
  • zakaźne uszkodzenie mózgu.

Rehabilitacja po kraniotomii ↑

Rehabilitacja po operacji jest trudna: z ciężkimi bólami głowy, obrzękiem głowy i twarzy, stałym uczuciem zmęczenia. Pacjent może wstać jeden dzień po zabiegu. Spędza w szpitalu od dwóch do trzech dni do dwóch tygodni. Zalecane leki przeciw napadom, obrzękom i bólowi.

Siedzący tryb życia jest niepożądany, ale przy obciążeniach musisz być bardzo ostrożny. Natychmiast po wypisaniu ze szpitala zaleca się ćwiczenie chodzenia i prostych prac domowych, które wymagają minimalnego ruchu i wysiłku umysłowego.

Pełny okres odzyskiwania trwa około dwóch miesięcy. Jego czas trwania zależy od rodzaju urazu lub choroby, która spowodowała operację, a także od wieku i stanu zdrowia pacjenta.

Podczas odzyskiwania będziesz musiał zrezygnować z niektórych czynności:

  • prowadzenie samochodu (nie wcześniej niż 3 miesiące po operacji);
  • spożywanie alkoholu;
  • długa pozycja siedząca;
  • elementy do podnoszenia o masie powyżej 2 kg;
  • aktywny sport;
  • wszelkie czynności, w których trzeba długo przechylać głowę.

To ważne! Nieprzestrzeganie zaleceń lekarza może prowadzić do poważnych powikłań do paraliżu i całkowitej utraty funkcji umysłowych.

Konsekwencje kraniotomii ↑

Kraniotomia to proces otwierania tkanki mózgowej. Konsekwencje zależą od dowodów, dla których przeprowadzono operację. Na przykład w przypadku usunięcia guza mózgu z rakiem część szarej substancji może zostać uszkodzona.

Sam trepanning czaszki, jak każda inna operacja, może być niebezpieczny, jeśli wystąpi zakażenie lub krwawienie. Niestety nikt nie jest chroniony przed błędem chirurga i nie będzie możliwe przywrócenie uszkodzonej tkanki mózgowej. Tak, w okresie pooperacyjnym można przypadkowo zakłócić integralność mózgu, ponieważ czaszka na początku powrotu do zdrowia nie będzie w pełni chronić mózg przed wpływami mechanicznymi.

Niestety, bez względu na to, jak płynnie przebiega proces rehabilitacji, zdolności umysłowe danej osoby nie powrócą do poprzedniego poziomu. Pamięć, mowa, koordynacja ruchów cierpi. W rzadkich przypadkach osoba traci zdolność do opieki nad sobą i potrzebuje dożywotniej opieki.

Czasem po kraniotomii osobie przypisuje się niepełnosprawność. Istnieje jednak możliwość, że za kilka lat pacjent w pełni wyzdrowieje, a niepełnosprawność zostanie anulowana. Wszystko zależy od tego, jak poważne są skutki operacji i jak ograniczony jest pacjent w jego żywotnej aktywności. Kraniotomia sama w sobie nie jest powodem powołania niepełnosprawności.

Nawet przy najbardziej korzystnym wyniku operacji, osoba będzie musiała wprowadzić zmiany w swoim zwykłym stylu życia. Ograniczenia dotyczą nie tylko pracy umysłowej, ale także fizycznej. Zyskają lekkie ładunki, ale wszystkie sporty, które wymagają dużego wysiłku lub przechylenia głowy, są przeciwwskazane. Podróż powietrzna nie jest zalecana, ponieważ nagłe zmiany ciśnienia atmosferycznego mogą powodować komplikacje.

Rodzaje konsekwencji ↑

Efekty operacji można podzielić na następujące typy:

  1. Chirurgiczne Sama interwencja w jamie czaszkowej może prowadzić do konsekwencji, takich jak obrzęk mózgu, uszkodzenie tkanek i naczyń krwionośnych, krwawienie i zakażenie. W niektórych przypadkach musisz wykonać drugą operację, aby uratować życie danej osobie.
  1. Neurologiczne. Należą do nich naruszenia funkcji motorycznych i umysłowych, a także zespół drgawkowy. Wielu pacjentów doświadcza ostrego dyskomfortu psychoemocjonalnego, popada w depresję, potrzebuje wsparcia psychologicznego. Niektórzy mogą potrzebować pomocy psychiatry.
  1. Kosmetyczne. Po operacji czaszka ulega deformacji, aw miejscu nacięcia powstaje blizna keloidów. Może wymagać korekty przez chirurga. Kranioplastyka (chirurgia plastyczna, eliminująca deformację kości czaszki) jest ważna nie tylko dla przywrócenia wyglądu osoby. Pomaga wyeliminować bóle, które zwiększają się podczas zmian pogody, a także zapobiega powikłaniom, takim jak wysunięcie się zawartości czaszki podczas ćwiczeń.
  1. Skutki uboczne przyjmowania leków przepisanych po zabiegu. Osłabienie, utrata masy ciała, wyczerpanie psychiczne i zaburzenia trawienia nie są pełną listą problemów, które mogą powodować leki przeciwdrgawkowe i steroidowe. Wielu pacjentów jest zmuszonych do przyjmowania narkotycznych leków przeciwbólowych, aby pozbyć się nieznośnego bólu głowy.

Po kraniotomii cierpi nie tylko mózg, ale także płuca, jelita, pęcherz i inne narządy. Wynika to z faktu, że mózg przez pewien czas nie może w pełni kontrolować pracy narządów. Brak mobilności pacjenta i stosowanie licznych leków również mają negatywny wpływ.

Krewni pacjenta będą musieli poświęcić mu maksymalną uwagę podczas okresu rehabilitacji i zwracać uwagę nie tylko na jego stan fizyczny, ale także na stan psychiczny.

Craniotomy - operacja, konsekwencje i powrót do zdrowia

Operacja została przeprowadzona w starożytności, BC. W pismach starożytnego greckiego uzdrowiciela Hipokratesa jest on szczegółowo opisany. Jednak nawet w naszych czasach ten rodzaj operacji pozostaje jednym z najtrudniejszych i najbardziej ryzykownych. Prowadzenie go wymaga poważnego świadectwa.

Czym jest kraniotomia?

W terminologii medycznej używa się nazwy po łacinie - trepanatio lub po francusku - trépanation. Jest to operacja chirurgiczna, w której wykonuje się otwarcie czaszki w celu uzyskania dostępu do guzów, krwiaków i innych struktur wewnątrz mózgu. Pomaga ocalić życie człowieka poprzez szybkie zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego. Operacja jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym, podczas gdy pacjent nic nie czuje.

Po co robić trepanning czaszki

Operacja jest wykonywana tylko w przypadkach, gdy istnieje poważne zagrożenie dla życia ludzkiego. W większości przypadków trepanacja czaszki z krwiakiem i zwichnięciem mózgu. Inne wskazania to:

  • zapalne procesy zakaźne w mózgu;
  • rany czaszki;
  • formacje onkologiczne;
  • konsekwencje krwotoku po udarze;
  • skrzepy krwi;
  • zwiększone ciśnienie śródczaszkowe;
  • problemy z naczyniami krwionośnymi;
  • uzyskanie tkanki mózgowej do biopsji.

W zależności od problemu trepanacja jest wykonywana na jednej lub dwóch stronach czaszki. Według rodzaju urazu zlokalizuj operacje:

  • w regionie doczesnym - czasowy;
  • w części czołowej - czołowa i dwuczołowa;
  • w pobliżu tylnego dołu czaszki - trepanacje podpotyliczne.

Kraniotomia osteoplastyczna

Różne rodzaje operacji pomagają uzyskać pożądany wynik dla każdej choroby. Najczęściej stosowana kraniotomia osteoplastyczna (t. Cranii osteoplastica). Ta metoda nazywa się tradycyjna. U podstawy czaszki wykonuje się podkowate lub owalne nacięcie pod kątem, kość jest usuwana na chwilę, a mózg jest manipulowany. Tkanka kostna i skóra z powrotem na miejsce.

Trepanacja dekompresji czaszki

W celu zmniejszenia wysokiego ciśnienia śródczaszkowego w guzach nieoperacyjnych wykonuje się t. dekompresja czaszki lub trepanacja dekompresji czaszki. Technika otrzymała nazwę „po Cushingu” na cześć chirurga, który zrobił to po raz pierwszy. Jeśli znana jest obecność guza, okno dekompresji jest poddawane dekompresji. Jeśli nie jest możliwe dokładne określenie, wówczas nacięcie dekompresyjne wykonuje się w obszarze kości skroniowej w postaci podkowy, odrzuconej. Praworęczny praworęczny i leworęczny leworęczny. Ma to na celu zapobieganie zaburzeniom mowy.

Kraniotomia czaszki

Cranioektomia lub kraniotomia czaszki jest wykonywana na mózgu u pacjenta, który jest przytomny, jak w stereotaksji. Obszar skóry głowy z zakończeniami nerwowymi podczas leczenia chirurgicznego znajduje się w znieczuleniu miejscowym. Ponadto otrzymuje specjalne środki uspokajające, aby zmniejszyć uczucie strachu. Lekarz może monitorować reakcję pacjenta. W razie potrzeby podaje się mu znieczulenie ogólne. Jeśli część usuniętej kości nie może zostać zwrócona na swoje miejsce, zastępuje się ją sztuczną lub kranioplastyką.

Resekcja czaszki

Podczas widoku, takiego jak kraniotomia resekcyjna (t. Cranii resectionalis), otwór rozszerza się do pożądanego nacięcia. Manipulacje wykonywane są na mózgu, ale płytka kostna nie wraca z powrotem. W miejscu nacięcia nałóż kawałek skóry. Po trepanacji z resekcją, osoba dostaje poważną wadę, jeśli dokonano szerokiego otwarcia. Nie tylko nie wygląda estetycznie, ale przynosi pacjentowi niedogodności - w każdej chwili może dojść do uszkodzenia tkanek miękkich.

Jak trepanacja czaszki

Przed wykonaniem otwarcia czaszki lekarz przygotowuje pacjenta do zabiegu. Pacjent musi:

  • Przez tydzień przestań pić leki rozrzedzające krew.
  • Rzuć palenie i pij alkohol.
  • W ciągu dnia odmawiaj jedzenia i picia.

Wszystkie operacje są wykonywane kolejno:

  1. Pacjent jest umieszczony na kanapie, głowa jest zamocowana.
  2. Wpisz znieczulenie.
  3. W obszarze operowanym golić włosy.
  4. Zrób cięcie skóry i oddziel ją od czaszki.
  5. Wywiercić małe otwory wiercone w sklepieniu czaszki i za pomocą prowadnicy piłowania Polenova, kontur klapy kości jest zaokrąglony przez otwory.
  6. Wycięta część zostanie usunięta.
  7. Usunięto oponę twardą.
  8. Problem w jamie czaszkowej jest wyeliminowany. Ta część operacji jest najdłuższa i może potrwać kilka godzin.
  9. Klapa kości jest umieszczana na miejscu i zabezpieczana śrubami, aw razie potrzeby wykonywana jest płyta z tytanu.
  10. Skóra jest nakładana na wierzch i szyta.

Rehabilitacja po kraniotomii

Pierwszego dnia po zakończeniu operacji pacjent jest na intensywnej terapii, podłączony do instrumentów. Następne 3-7 dni należy spędzić w szpitalu pod nadzorem lekarzy. Ten okres, przeznaczony na regenerację po trepanacji czaszki, jest bardzo warunkowy, a jeśli dana osoba ma komplikacje, może się zwiększyć. Podczas okresu rehabilitacji pacjent ma przepisane leki:

  • środki przeciwbólowe;
  • antybiotyki zapobiegające stanom zapalnym;
  • przeciwwymiotny;
  • środki uspokajające;
  • leki przeciwdrgawkowe;
  • leki steroidowe, które usuwają nadmiar wody z organizmu.

Sterylny opatrunek jest usuwany z rany po dniu. Skóra wokół rany powinna być stale przetwarzana i utrzymywana w czystości. Po 2 dniach pacjentowi wolno wstać i trochę chodzić. Po wypisie z domu rehabilitacja trwa. Przestrzegaj następujących warunków:

  • nie podnoś przedmiotów ważących więcej niż 3 kg;
  • rzucić palenie;
  • wyeliminować podniecenie nerwowe;
  • ukończyć kurs z logopedii w celu przywrócenia mowy;
  • jak najmniej chudego;
  • iść na dietę przepisaną przez lekarza;
  • codziennie chodź na krótkie spacery pod nadzorem.

Należy bardzo uważnie monitorować stan emocjonalny osoby po operacji. Niektórzy ludzie stają się podatni na depresję i załamania nerwowe. Konieczne jest otoczenie ich ostrożnością i uwagą, aby uchronić ich przed niepotrzebnymi zakłóceniami. Jeśli sam nie radzisz sobie z lękiem, musisz skontaktować się z psychologiem.

Konsekwencje kraniotomii

Nawet przy nowoczesnym poziomie rozwoju medycyny ludzki mózg pozostaje najmniej zbadanym obszarem ciała. Z tego powodu takie operacje są wykonywane tylko w ostateczności, gdy nie ma innej alternatywy. Operacja może przynieść ulgę lub prowadzić do nowych komplikacji. Pacjent jest uprzedzony, że po trepanacji czaszki mogą wystąpić konsekwencje:

  • śpiączka;
  • krwawienie;
  • częste bóle głowy;
  • nudności i wymioty;
  • wysoka temperatura;
  • zaburzenia nerwowe;
  • obrzęk;
  • upośledzenie słuchu, wzroku, mowy i pamięci;
  • niewydolność układu trawiennego i moczowego;
  • drgawki;
  • paraliż kończyn;
  • infekcje.

Niepełnosprawność po kraniotomii

Wiele osób obawia się pytania - czy niepełnosprawność jest podawana po kraniotomii. Jednak żaden lekarz nie może odpowiedzieć z wyprzedzeniem. Jeśli operacja zakończy się powodzeniem, gdy pacjent szybko odzyska zdrowie i nie przejdzie bez pomocy, niepełnosprawność po trepanacji czaszki nie zostanie udzielona. Jeśli pojawią się komplikacje, z którymi pacjent nie może żyć w pełni, zostaje wysłany do komisji lekarskiej. Składa się z kilku kompetentnych specjalistów określających stopień upośledzenia funkcji życiowych. Gdy stan się poprawia, grupa osób niepełnosprawnych jest usuwana.

Życie po kraniotomii

Manipulacja, jeśli przeszła bez konsekwencji, pomaga pacjentowi prowadzić normalne życie po kraniotomii. Istnieją jednak pewne ograniczenia, których należy przestrzegać:

  • odmówić uprawiania sportu;
  • regularnie odwiedzać placówkę medyczną w celu monitorowania stanu;
  • zmniejszyć prawdopodobieństwo powtarzających się krwiaków.

Craniotomy: co to jest, konsekwencje

Kraniotomia to złożony rodzaj zabiegu chirurgicznego, który może mieć duży wpływ na przepływ pracy w mózgu. Po zabiegu konieczna jest rehabilitacja oparta na kompleksie procedur zdrowienia z lokalizacją i eliminacją konsekwencji choroby. Osoba ma możliwość powrotu do pełnowartościowej aktywności życiowej i przywrócenia zdolności do pracy.

Craniotomy - co to jest?

Kraniotomia jest złożoną operacją neurochirurgiczną. Lekarze powinni przeprowadzić autopsję czaszki. Jednocześnie dokładność działań zapewnia pomyślne odzyskanie pacjenta W najprostszym przypadku mózg może zostać nieodwracalnie zakłócony.

  1. Stworzenie otworu do wprowadzenia cewników, a także sond.
  2. Klasyczna metoda polega na odcięciu części czaszki. Taka technika, po pierwsze, wymaga obowiązkowego dalszego tworzywa sztucznego.
  3. Stereotaksja. Operacja przeprowadzana jest za pomocą komputera osobistego stworzonego specjalnie do użytku w medycynie. Ponadto lekarze mogą ograniczyć tworzenie minimalnego otworu do operacji chirurgicznych.
  4. Kraniotomia.

Kiedy wymagana jest operacja?

  1. Obecność nowotworów łagodnych i złośliwych.
  2. Urazy głowy
  3. Powstawanie skrzepów krwi.
  4. Konsekwencje udaru mózgu. Zakłada się możliwość poprawy stanu pacjenta po krwotoku.
  5. Zakaźne procesy w mózgu.
  6. Zaburzenia neuropsychiatryczne.
  7. Biopsja tkanki mózgowej w celu dokonania prawidłowej diagnozy.

Operacja wiąże się ze zwiększoną złożonością postępowania. Chirurdzy powinni nie tylko wykonywać wszystkie zadania tak dokładnie, jak to możliwe, ale także gwarantować ochronę pacjenta przed różnego rodzaju powikłaniami, ponieważ mogą wystąpić po operacji i zakłócić proces gojenia.

Jakie są najczęstsze komplikacje?

  1. Obrzęk mózgu.
  2. Wewnętrzne krwawienie.
  3. Zakaźne procesy zapalne.
  4. Zaburzenia funkcjonalne mózgu. W większości przypadków warunek ten jest nieodwracalny.

Prawidłowość działań chirurgów i lekarzy zaangażowanych w okres rehabilitacji określi możliwość przywrócenia aktywności fizycznej, a także umysłowej, wpływu na ludzkie zdrowie i życie.

Cechy wczesnego okresu pooperacyjnego

Aby wykluczyć krwiak, specjalni absolwenci powinni być umieszczani pod klapami, które są wykonane w postaci specjalnych rurek z gumy. Bez wątpienia końce rurek muszą znajdować się pod bandażem ochronnym. Rurki krwi będą przepływać przez rurki, które mogą później impregnować bandaż. Jeśli jednak poważne bandaże zamoczą się, zakłada się zmianę bandaża z dodatkowym użyciem bandaża.

Membrana mózgowa po operacji powinna być szczelnie zamknięta. W przeciwnym razie w masie krwi mogą pojawić się ślady płynu mózgowo-rdzeniowego.

W większości przypadków gumowe rurki wydechowe są usuwane dzień po operacji. Aby zapobiec wyciekowi płynu mózgowo-rdzeniowego, aby zapewnić brak infekcji, konieczne jest użycie tymczasowych szwów w postaci dodatkowych szwów.

Wtórna rzeżączka jest jedną z najbardziej niebezpiecznych konsekwencji, która może wystąpić nawet na wczesnym etapie. W tym patologicznym procesie istnieje znaczne ryzyko infekcji zawartości czaszki. Pacjent może odczuwać zapalenie opon mózgowych oraz zapalenie mózgu. Z tego powodu niezwykle ważne jest terminowe wykrycie rzeżączki, która może być zawarta w masie krwi. Tylko jeśli środki zostaną podjęte w odpowiednim czasie, można skutecznie ochronić osobę przed komplikacjami, zwiększyć szanse na udaną adaptację w społeczeństwie.

Jak wygląda okres rehabilitacji?

Rehabilitacja powinna mieć na celu przywrócenie ludzkiego życia. Z tego powodu należy wykonywać kilka zadań jednocześnie, z których każdy okazuje się naprawdę ważny.

  1. Lokalizacja procesu zapalnego mózgu po operacji.
  2. Neutralizacja efektów operacji.
  3. Zmniejszenie ryzyka powikłań.
  4. Odzyskiwanie funkcji życiowych w możliwie najkrótszym czasie.
  5. Zapewnienie pacjentowi możliwości odzyskania i ponownego zaangażowania się w działania społeczności.

Proces rehabilitacji zawsze będzie trudny i długi. Jednocześnie wyniki są w dużej mierze zależne od wieku i cech ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

Intensywna terapia obejmuje następujące działania:

  1. Stosowanie anabiotic, środków przeciwbólowych, steroidów, leków przeciwwymiotnych.
  2. Testowanie połączeń mózgowych w celu zrozumienia percepcji rzeczywistości i możliwości fizycznych osoby.
  3. Regularne leczenie powierzchni rany.
  4. Drenaż płynów zawartych w tkance mózgowej.
  5. Zapobieganie zapaleniu płuc, obrzękowi i krwawieniu.

Dalsza rehabilitacja obejmuje fizykoterapię, medycynę terapii zajęciowej, terapię wysiłkową, masaże, przestrzeganie właściwej codziennej rutyny, kontrolę odżywiania opartą na diecie terapeutycznej, zajęcia z logopedą, spacery. W każdym razie trepanowanie czaszki nie pozwoli na przywrócenie umiejętności motorycznych i procesów myślowych do idealnego poziomu.

Jak żyć po trepanacji czaszki

Trepanacja czaszki: możliwe konsekwencje po operacji

Po wykonaniu trepanningu czaszki konsekwencje po zabiegu mogą być znaczące i długotrwałe. Sama operacja mózgu jest złożonym procesem neurochirurgicznym związanym z połączeniem naczyń krwionośnych i tkanki nerwowej; jednocześnie sama interwencja chirurgiczna pozostawia zauważalne ślady, które wymagają okresu regeneracji.

Kraniotomia: konsekwencje po operacji są bardzo ważnym problemem, który może wpływać na wiele narządów wewnętrznych, a także na funkcjonowanie zmysłów.

Nasilenie powikłań zależy przede wszystkim od patologii wymagającej interwencji.

Naturalnie okres pooperacyjny jest bardzo różny z eliminacją guza i eliminacją urazowego uszkodzenia mózgu, ale po operacji występują częste problemy.

Istota kraniotomii

Kraniotomia to operacja na głowie, która polega na otwarciu czaszki na ograniczonym obszarze, aby wyeliminować patologię lub naprawić zaatakowane tkanki i naczynia. Takie operacje są wykonywane w celu wyeliminowania krwiaków, guzów mózgu, urazów czaszkowo-mózgowych i złamań czaszki, krwotoków z nadmiernym ciśnieniem śródczaszkowym.

Trepanacja jest wykonywana na dwa główne sposoby - resekcja i chirurgia osteoplastyczna.

Gdy metoda resekcji w kości czaszki tworzy otwór o pożądanym rozmiarze, skubiąc kleszczami, które najczęściej wykonuje się w trybie pilnym.

Po takim uderzeniu pozostaje ubytek kości, który w razie potrzeby pokryty jest sztucznymi płytkami - plastikowymi lub metalowymi.

Metoda osteoplastyczna obejmuje wycinanie płatów tkankowych i kostnych, a po zakończeniu operacji powrót do miejsca z zakotwiczeniem szwem do okostnej. Cięcie odbywa się za pomocą piły lub turbiny pneumatycznej; w tym samym czasie kość jest przecięta pod kątem 45 stopni, tak że gdy czaszka zostanie przywrócona, płat kości nie opada do wewnątrz.

Wczesny okres pooperacyjny

Aby wykluczyć krwiak, końce w postaci gumowych rurek, których końce pozostają pod ochronnym bandażem, są zakładane pod klapy. Przepływ krwi przez rurki impregnuje bandaż.

Kiedy opatrunek jest znacznie mokry, nie zmienia się, a nowy bandaż jest dodatkowo nawijany od góry.

Jeśli pod koniec operacji opona twarda nie zostanie całkowicie zamknięta, w wyciekającej masie krwi mogą pojawić się ślady płynu mózgowo-rdzeniowego.

Sklepy są zazwyczaj usuwane jeden dzień po zakończeniu zabiegu chirurgicznego. Aby zapobiec wyciekowi płynu mózgowo-rdzeniowego i wyeliminować ryzyko zakażenia przez obszary, w których przebywają absolwenci, stosuje się i mocuje szwy tymczasowe lub dodatkowe.

Pierwszego dnia po zabiegu konieczne jest monitorowanie stanu opatrunku w obszarze trepanacji. Znaczny obrzęk bandaży na operowanym obszarze wynika z pooperacyjnego krwiaka, który może powodować gwałtowny wzrost obrzęku tkanek miękkich czoła i powiek, krwawiąc na orbitach.

Bardzo niebezpieczną konsekwencją, objawiającą się we wczesnym stadium po trepanacji czaszki, może być wtórna płynność, która może wywołać zakażenie treści czaszki, powodując zapalenie opon mózgowych i zapalenie mózgu.

W związku z tym niezwykle ważne jest terminowe wykrycie obecności czystej masy we krwi, impregnowanie opatrunku i podjęcie pilnych działań.

Powikłania po kraniotomii

Kraniotomia jest czasem jedynym sposobem na uratowanie życia danej osobie, ale w razie potrzeby pozostawia poważne obrażenia, które mogą spowodować bardzo niebezpieczne konsekwencje.

Takie możliwe powikłania obejmują: krwawienie, infekcje, obrzęk, zaburzenia tkanki mózgowej, które mogą powodować zaburzenia pamięci, mowy i wzroku; problemy z równowagą, skurcze, osłabienie i porażenie, zaburzenia jelit i oddawania moczu.

Operacja jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym, które z kolei może powodować reakcję na lek znieczulający: zawroty głowy, niewydolność oddechową, obniżenie ciśnienia krwi, problemy sercowo-naczyniowe.

Powikłanie zakaźne

Po operacji czaszki znacznie wzrasta prawdopodobieństwo wystąpienia szeregu infekcji, a infekcja większości tkanek mózgowych występuje znacznie rzadziej, co wiąże się z odpowiednią sterylizacją obszaru poddawanego interwencji chirurgicznej.

W większym stopniu ryzyko infekcji jest zagrożone przez płuca, jelita i pęcherz, których funkcje są regulowane przez części mózgu.

Pod wieloma względami ta okoliczność jest związana z przymusowymi ograniczeniami mobilności osoby i zmianami stylu życia po operacji. Zapobieganiem takim powikłaniom jest fizjoterapia, dieta, sen.

Leczenie zakażeń odbywa się w sposób leczniczy - przepisując odpowiednie antybiotyki.

Skrzepy krwi i skrzepy krwi

Patologie w mózgu i bezruch po operacji mogą powodować takie powikłania, jak pojawienie się skrzepów krwi, które powodują zakrzepy krwi w żyłach nóg. Odłączone skrzepy krwi mogą migrować przez żyły i docierać do płuc, co prowadzi do rozwoju zatorowości płucnej.

Ta choroba prowadzi do bardzo poważnych konsekwencji, nawet śmierci. W celu zapobiegania patologii konieczne jest wprowadzenie ćwiczeń gimnastycznych i szybki powrót do normalnego trybu życia.

Zgodnie z zaleceniem lekarza stosuje się kompresy stóp i przepisuje się rozcieńczalniki krwi.

Zaburzenia neurologiczne

Tymczasowe zaburzenie neurologiczne występuje, gdy po trepanacji czaszki i zabiegu chirurgicznego pojawia się obrzęk sąsiedniej tkanki mózgowej.

Takie anomalie powodują różne objawy neurologiczne, ale po pewnym czasie same znikają.

Jednak, aby przyspieszyć naprawę tkanek i usunąć opuchliznę, przepisywane są leki steroidowe - dekadron i subdnizon.

W przypadku poważnego uszkodzenia tkanek podczas trepanacji można zaobserwować przedłużone patologie neurologiczne. Takie naruszenia są wyrażone różnymi znakami, w zależności od lokalizacji uszkodzonych obszarów. Powikłaniom tym może zapobiec chirurg podczas operacji, minimalizując możliwość urazu.

Krwawienie

Krwawienie w obszarze trepanacji jest częstym zjawiskiem wynikającym z uszkodzenia naczyń krwionośnych.

Najczęściej aktywny wyciek krwi występuje pierwszego dnia po zabiegu i jest eliminowany przez drenaż, co eliminuje gromadzenie się krwi.

W wyjątkowych przypadkach, z obfitym krwawieniem, wykonuje się drugą operację.

Trepanacja czaszki może spowodować drgawki, gdy krew dostanie się do tkanki mózgowej. Aby wyeliminować to niebezpieczne zjawisko, przed operacją podaje się leki przeciwdrgawkowe.

Częste efekty trepanacji

Tak złożona operacja jak trepanning czaszki, rzadko odbywa się bez komplikacji i pewnych konsekwencji.

Najczęstsze konsekwencje to: upośledzenie słuchu lub wzroku, deformacja wyciętego obszaru czaszki i częste bóle głowy. W celu leczenia konsekwencji przeprowadza się długotrwałą terapię regeneracyjną. Operacja usunięcia wady czaszki jest wykonywana niezwykle rzadko i tylko w młodym wieku.

Rehabilitacja pooperacyjna

Po trepanacji czaszki konieczne jest spełnienie szeregu wymagań rehabilitacyjnych: higieny dotkniętego obszaru, ale bez moczenia go przez długi czas; eliminacja obciążenia fizycznego na głowie (zwłaszcza przechylanie głowy); wykonywanie ćwiczeń terapeutycznych w celu wyeliminowania procesów zastoju; mianowanie leków i preparatów ziołowych.

Konieczne jest przyjmowanie leków rozrzedzających krew i kontrolowanie poziomu cholesterolu. Preparaty ziołowe na bazie mordovnika, pachnącego i barwiącego bedstree, psiankowatych są uznawane za skuteczne lekarstwo.

[email protected]: Jak mogę żyć po trepanacji czaszki?

Elena Guru (2857) 6 lat temu

Bądź pod nadzorem lekarza i staraj się żyć optymistycznie. Myśl dobrze, oddychaj świeżym powietrzem i nie wahaj się skontaktować z ludźmi, aby uzyskać pomoc. Zdrowie i życzę powodzenia!

Svetlana Kuzina Pupil (235) 6 lat temu

niezwłocznie zasięgnij porady lekarza

Julia Chigilova Expert (270) 6 lat temu

wygląd filmu w sekrecie D / K)))

Natalya Ledenyova Sage (14285) 6 lat temu

Mam przyjaciela, który miał podobną operację. Początkowo zarówno on, jak i jego rodzina byli zszokowani. Ale życie toczy się dalej. Po operacji trzecie dziecko pojawiło się w rodzinie. Mój przyjaciel sam pracuje jako programista.

Ma możliwość pracy w domu. Oczywiście, musisz być pod nadzorem lekarza, idź na konsultację. Szczerze życzę Ci optymizmu i zdrowia. Naprawdę mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze z tobą.

Najważniejsze - nie panikuj.

lu si Enlightened (34084) 6 lat temu. Staraj się nie denerwować drobiazgami, staraj się żyć spokojnie i spokojnie... Radzę ci medytować w trudnych chwilach, aby się nie denerwować, czytaj modlitwy. Tazagul Mukasheva Pupil (1) 6 lat temu

Dobra Fox Sztuczna inteligencja (224969) 6 lat temu

W każdym przypadku pacjent, który przeszedł tę operację, otrzymuje niepełnosprawność, która, jeśli zostanie w pełni przywrócona w ciągu najbliższych trzech lat, może zostać anulowana. Jednak konsekwencje trepanacji czaszki mogą być bardzo godne ubolewania, aż do... Przewidywanie ich jest niezwykle trudne.

А А Uczeń (52) 6 lat temu

Wszystko będzie dobrze, nie martw się

The Wanderer Enlightened (22660) 6 lat temu

kongresy w Piatigorsku

geo geo Guru (2920) 6 lat temu

szwy pooperacyjne bolą prawie wszystkich i jest też kość. Myślę, że wszystko jest w porządku i jeśli masz wątpliwości, możesz skonsultować się z lekarzem. W każdym razie musisz opracować długoterminowy program życia. Doradzałbym G. Shatalovej.

Victoria Litus Master (2417) 6 lat temu Operacja ta była jeszcze znana w czasach starożytnych i szczegółowo opisana przez Hipokratesa. Istnieją niewątpliwe dowody, że w najbardziej odległych czasach, począwszy od okresu neolitu, człowiek był już zaznajomiony z technikami chirurgicznymi otwierania jamy czaszki, z tak zwaną trepanacją. Dowodem na to są liczne czaszki zebrane w różnych miejscach i noszące ślady sztucznej perforacji. Według niektórych danych można sądzić, że człowiek prymitywny uciekał się do trepanacji jeszcze częściej niż ludzie cywilizowani. W wielu dolmenach znaleziono jednocześnie kilka trepanowanych okazów. Spośród 210 czaszek zebranych na wyspie Teneryfie i opisanych przez Lushan, było 10 trepanned, z otworami na czole, koronie, karku, w linii środkowej lub na boku; Ponadto 25 czaszek z tej kolekcji nosi ślady niekompletnej operacji - sadzonki w okolicy ciemieniowej ciemieniowej, najwyraźniej ze skrobania dodatkowych warstw kości. Pierwsza starożytna czaszka z trepedem została opisana przez Brocka w 1867 roku. Czaszka ta, wydobyta z meksykańskiego grobowca i należąca do osoby starożytnej rasy azteckiej, miała czworokątną perforację wytworzoną przez cztery liniowe nacięcia - technikę bardzo zbliżoną do metody trepanacji w czasach prehistorycznych w Europie. Trepanacja okresu neolitu została ustanowiona po raz pierwszy w latach 1773-1774. kiedy dr Pruigner i inni naukowcy z Lyonu pokazali kilka czaszek z dolmenów Lohmeri i innych miejsc z wykutymi w nich okrągłymi lub owalnymi otworami. Odkrycie Pryuniera było śledzone przez wiele innych we wszystkich częściach świata. Znane dotąd przypadki prehistorycznego trepanacji w Rosji opisał prof. D.N. Anuchin in "Works IX archeol. Trepanacja w Europie: można wskazać na istnienie trepanujących specjalistów, którzy przetrwali do dnia dzisiejszego w Czarnogórze, Kornvalis. Dobry zbiór trepanowanych czaszek w oryginałach i modelach jest dostępny w Paryskim Muzeum Instytutu Antropologicznego. Istniały także trepanacje pośmiertne, w których rolę odgrywały motywy religijne, takie jak chęć noszenia czaszki zawieszonej na pasku, jako amulet, lub pragnienie oddania duszy w czaszce wolnego dostępu po śmierci, jak to nadal praktykuje się wśród Illinois Redskins. Jeśli chodzi o trepanację żywych, niektórzy mają tendencję do postrzegania w niej świadomej techniki chirurgicznej, inni przypisują to sugestii prymitywnego człowieka, że ​​choroba pochodzi z naparu złego ducha, który musi zostać wydalony. Opowiadając się za faktem, że trepanacja była używana jako technika czysto chirurgiczna, niektóre ślady ropnych nagromadzeń znalezionych na niektórych trepanowanych żółwiach (czaszka z dolmen Port-blanc) lub czaszki takie jak Mousseaux-les-Bray, które uznano za operowane po urazie głowy, mówią. [edytuj] Warianty kraniotomii (t. cranii; syn. craniotomy) - T. sklepienia czaszki w celu otwarcia jego jamy. Trepanacja czaszkowa dekompresyjna (t. Dekompresja czaszki; łacina: de-prefiks, co oznacza eliminację czegoś, + kompresja kompresji, kompresja; syn. Cushing dekompresja trepanacja) - szeroka trepanacja (nie mniej niż 5-6 x 6-7 cm) w skroni obszary z resekcją łusek kości skroniowej do podstawy czaszki i rozwarstwieniem opony twardej. Wyprodukowany z ostrym pogorszeniem stanu pacjenta z powodu zwichnięcia mózgu. Kraniotomia czaszki jest osteoplastyczna (t. Cranii osteoplastica) - czyli wycinanie przeszczepów tkanek miękkich i kości, które są umieszczane na miejscu po zakończeniu operacji.

Trepanacja resekcji czaszki (t. Cranii resectionalis) - w tym usunięcie części kości czaszki; służy do chirurgicznego leczenia ran czaszkowych, dekompresji, a także operacji na tylnym dole czaszki.

Winter Chill Thinker (5763) 6 lat temu Trzymaj się i nie trać odwagi.

Craniotomy: co to jest, konsekwencje

Kraniotomia to złożony rodzaj zabiegu chirurgicznego, który może mieć duży wpływ na przepływ pracy w mózgu. Po zabiegu konieczna jest rehabilitacja oparta na kompleksie procedur zdrowienia z lokalizacją i eliminacją konsekwencji choroby. Osoba ma możliwość powrotu do pełnowartościowej aktywności życiowej i przywrócenia zdolności do pracy.

Craniotomy - co to jest?

Kraniotomia jest złożoną operacją neurochirurgiczną. Lekarze powinni przeprowadzić autopsję czaszki. Jednocześnie dokładność działań zapewnia pomyślne odzyskanie pacjenta W najprostszym przypadku mózg może zostać nieodwracalnie zakłócony.

  1. Stworzenie otworu do wprowadzenia cewników, a także sond.
  2. Klasyczna metoda polega na odcięciu części czaszki. Taka technika, po pierwsze, wymaga obowiązkowego dalszego tworzywa sztucznego.
  3. Stereotaksja. Operacja przeprowadzana jest za pomocą komputera osobistego stworzonego specjalnie do użytku w medycynie. Ponadto lekarze mogą ograniczyć tworzenie minimalnego otworu do operacji chirurgicznych.
  4. Kraniotomia.

Kiedy wymagana jest operacja?

  1. Obecność nowotworów łagodnych i złośliwych.
  2. Urazy głowy
  3. Powstawanie skrzepów krwi.
  4. Konsekwencje udaru mózgu. Zakłada się możliwość poprawy stanu pacjenta po krwotoku.
  5. Zakaźne procesy w mózgu.
  6. Zaburzenia neuropsychiatryczne.

  • Biopsja tkanki mózgowej w celu dokonania prawidłowej diagnozy.
  • Operacja wiąże się ze zwiększoną złożonością postępowania.

    Chirurdzy powinni nie tylko wykonywać wszystkie zadania tak dokładnie, jak to możliwe, ale także gwarantować ochronę pacjenta przed różnego rodzaju powikłaniami, ponieważ mogą wystąpić po operacji i zakłócić proces gojenia.

    Jakie są najczęstsze komplikacje?

    1. Obrzęk mózgu.
    2. Wewnętrzne krwawienie.
    3. Zakaźne procesy zapalne.
    4. Zaburzenia funkcjonalne mózgu. W większości przypadków warunek ten jest nieodwracalny.

    Prawidłowość działań chirurgów i lekarzy zaangażowanych w okres rehabilitacji określi możliwość przywrócenia aktywności fizycznej, a także umysłowej, wpływu na ludzkie zdrowie i życie.

    Cechy wczesnego okresu pooperacyjnego

    Aby wykluczyć krwiak, specjalni absolwenci powinni być umieszczani pod klapami, które są wykonane w postaci specjalnych rurek z gumy.

    Bez wątpienia końce rurek muszą znajdować się pod bandażem ochronnym. Rurki krwi będą przepływać przez rurki, które mogą później impregnować bandaż.

    Jeśli jednak poważne bandaże zamoczą się, zakłada się zmianę bandaża z dodatkowym użyciem bandaża.

    Membrana mózgowa po operacji powinna być szczelnie zamknięta. W przeciwnym razie w masie krwi mogą pojawić się ślady płynu mózgowo-rdzeniowego.

    W większości przypadków gumowe rurki wydechowe są usuwane dzień po operacji. Aby zapobiec wyciekowi płynu mózgowo-rdzeniowego, aby zapewnić brak infekcji, konieczne jest użycie tymczasowych szwów w postaci dodatkowych szwów.

    Wtórna rzeżączka jest jedną z najbardziej niebezpiecznych konsekwencji, która może wystąpić nawet na wczesnym etapie. W tym patologicznym procesie istnieje znaczne ryzyko infekcji zawartości czaszki.

    Pacjent może odczuwać zapalenie opon mózgowych oraz zapalenie mózgu. Z tego powodu niezwykle ważne jest terminowe wykrycie rzeżączki, która może być zawarta w masie krwi.

    Tylko jeśli środki zostaną podjęte w odpowiednim czasie, można skutecznie ochronić osobę przed komplikacjami, zwiększyć szanse na udaną adaptację w społeczeństwie.

    Jak wygląda okres rehabilitacji?

    Rehabilitacja powinna mieć na celu przywrócenie ludzkiego życia. Z tego powodu należy wykonywać kilka zadań jednocześnie, z których każdy okazuje się naprawdę ważny.

    1. Lokalizacja procesu zapalnego mózgu po operacji.
    2. Neutralizacja efektów operacji.
    3. Zmniejszenie ryzyka powikłań.
    4. Odzyskiwanie funkcji życiowych w możliwie najkrótszym czasie.
    5. Zapewnienie pacjentowi możliwości odzyskania i ponownego zaangażowania się w działania społeczności.

    Proces rehabilitacji zawsze będzie trudny i długi. Jednocześnie wyniki są w dużej mierze zależne od wieku i cech ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

    Intensywna terapia obejmuje następujące działania:

    1. Stosowanie anabiotic, środków przeciwbólowych, steroidów, leków przeciwwymiotnych.
    2. Testowanie połączeń mózgowych w celu zrozumienia percepcji rzeczywistości i możliwości fizycznych osoby.
    3. Regularne leczenie powierzchni rany.
    4. Drenaż płynów zawartych w tkance mózgowej.
    5. Zapobieganie zapaleniu płuc, obrzękowi i krwawieniu.

    Dalsza rehabilitacja obejmuje fizykoterapię, medycynę terapii zajęciowej, terapię wysiłkową, masaże, przestrzeganie właściwej codziennej rutyny, kontrolę odżywiania opartą na diecie terapeutycznej, zajęcia z logopedą, spacery. W każdym razie trepanowanie czaszki nie pozwoli na przywrócenie umiejętności motorycznych i procesów myślowych do idealnego poziomu.

    Kraniotomia

    Trepanacja czaszki w kręgach medycznych jest dość skomplikowaną operacją, znaną nawet starożytnym eskulapom, kiedy za pomocą otwierania czaszki lekarze leczyli guzy, krwotoki wewnętrzne i urazy.

    W jej rdzeniu trepanacja polega na utworzeniu dziury w kościach czaszki i otwarciu dostępu do istoty szarej mózgu, naczyń i pochwy, patologicznych nowotworów. Ma swoje ścisłe wskazania do przewodzenia, ale w przypadku wstrząsu i stanu termicznego pacjenta, jak również w innych przypadkach, ma pewne ograniczenia przewodzenia.

    Wskazania medyczne do trepanacji

    Współczesna medycyna rozwija się z każdym rokiem, a wskazania do trepanacji stają się coraz mniej - osiąga się to poprzez stosowanie mniej traumatycznych metod i metod leczenia. Ale dzisiaj to trepanowanie - jedyna metoda w pewnych sytuacjach, aby szybko poradzić sobie z procesem patologicznym, zapobiegając powstawaniu nieodwracalnych, negatywnych konsekwencji.

    Lekarze twierdzą, że przyczyną dekompresyjnego rodzaju trefiny są choroby, które przyczyniają się do gwałtownego wzrostu ciśnienia śródczaszkowego, przesunięcie istoty szarej mózgu w stosunku do jego normalnej pozycji. Grozi to późniejszym naruszeniem i wysokim ryzykiem śmiertelnego wyniku. W tym przypadku mówimy o takich patologicznych zmianach:

    • wewnątrzczaszkowy krwotok mózgowy;
    • urazy głowy, siniaki połączone z tworzeniem się obrzęku i krwiaków;
    • ropień mózgu i duże rozmiary, nieoperacyjne typy nowotworów;

    Przy pomocy tego rodzaju trepanacji patologia nie jest eliminowana, ale jej konsekwencja, niebezpieczna dla pacjenta, jest wyeliminowana.

    Typ osteoplastyczny trefiny jest zalecany jako etap chirurgicznej metody leczenia patologii rozwijających się w czaszce - zapewnia dostęp do istoty szarej mózgu, naczyń i jego pochwy. Ten rodzaj operacji jest wskazany dla:

    • wady i anomalie w rozwoju struktury czaszki i mózgu;
    • guzy i nowotwory, które można całkowicie usunąć za pomocą operacji;
    • z rozwojem krwiaków śródmózgowych i tętniakiem naczyniowym;
    • ropnie o pasożytniczej naturze pochodzenia, wpływające na mózg i jego skorupę;

    Proces przygotowania do operacji

    Jeśli konieczne jest zastosowanie kraniotomii, ważne jest przygotowanie pacjenta do zabiegu.

    Jeśli jest wystarczająco dużo czasu i operacja jest przeprowadzana zgodnie z planem - lekarz przepisze kompleksowe badanie.

    W tym przypadku lekarz zaleca wykonanie badań laboratoryjnych, badanie za pomocą MRI i CT, a także badanie i konsultacje z wyspecjalizowanymi specjalistami medycznymi. Kontrola i konsultacja terapeuty jest obowiązkowa - decyduje o potrzebie trepaningu.

    Jeśli nie ma czasu i operacja jest przeprowadzana w krótkim czasie i nie ma czasu na szkolenie chirurgów - pacjent przechodzi minimum badań. W szczególności jest to ogólna i biochemiczna analiza laboratoryjna krwi, MRI lub CT - pomogą one dokładnie określić miejsce patologii, koagulogram.

    Jeśli planowana jest operacja, to w przeddzień operacji, po godzinie 18:00 pacjentowi nie wolno pić i jeść, jest on badany i doradzany przez chirurga i anestezjologa.

    Najważniejszą rzeczą na tym etapie jest koncentracja, relaks i nie martwienie się, a jeśli zwiększy się nerwowość, należy przyjmować środki uspokajające.

    Przed operacją na głowie włosy są ogolone za pomocą środka znieczulającego, a czaszka jest zamocowana we właściwej pozycji dla chirurga i całej operacji. Pacjent jest wstrzykiwany do snu ze znieczuleniem i rozpoczyna się praca chirurga.

    Metody trepanacji

    W praktyce chirurgów trepanowanie wykonuje się jedną z metod opisanych poniżej.

    1. Trepanacja osteoplastyczna. W tym przypadku lekarz otwiera czaszkę w miejscu, gdzie droga do dotkniętego obszaru mózgu jest najkrótsza. Po pierwsze, znakowanie jest wykonane w formie podkowy na skórze, a następnie tkanki miękkie na głowie są oddzielone - płat skóry w tym przypadku znajduje się na dole, zapobiegając w ten sposób nieprawidłowemu działaniu krwiobiegu. Większość szerokości odpinanego obszaru skóry na głowie nie przekracza 6-7 cm, a następnie lekarz wierci kość czaszki, dostaje się do opony twardej i tnąc ją wnika do jamy czaszki. Po wykonaniu wszystkich niezbędnych zabiegów chirurgicznych -
    2. Resekcję trepanacji wykonuje się podczas diagnozowania guza wewnątrzczaszkowego, którego nie można usunąć z powodu szybkiego obrzęku mózgu z powodu urazów i krwiaków. Najczęściej odbywa się w obszarze skroniowym, ponieważ kości czaszki chronią doczesny typ mięśni i blokują okno trepanacji, chroniąc je w przyszłości. Jeśli chodzi o efekt kosmetyczny, szwy są mniej widoczne za uchem, a pacjent nie cierpi na dyskomfort zewnętrzny.

    Trepanacja czaszki w okolicy czołowo-ciemieniowo-skroniowej.

    Na początku zabiegu lekarz usuwa płat skóry i mięśni w formie podkowy, odwraca go, a następnie rozcina tkankę kostną. Wykonuje dziurę w kości za pomocą frezu - w rezultacie uzyskuje się otwór w kształcie trapezu o średnicy od 5 do 10 cm.

    Przy dekompresji wewnątrzczaszkowej lekarz stopniowo usuwa twardą skorupę mózgu, wykonuje niezbędne manipulacje dekompresyjne. Zakończenie pracy chirurga polega na szyciu tkanek - w tym przypadku nie ma to wpływu na stałą błonę mózgu.

    Lekarz nie układa na nim obszaru kości - jeśli występuje defekt zewnętrzny, można go wyeliminować za pomocą syntetycznych materiałów medycznych.

    Okres pooperacyjny i powrót do zdrowia pacjenta

    Po operacji lekarze monitorują stan pacjenta przez całą dobę, monitorując pracę jego narządów wewnętrznych i układów. Najczęściej przez 2-3 dni pacjent może zostać przeniesiony do oddziału neurochirurgii, gdy operacja odbywa się bezpiecznie i spędza tam około 2 tygodni.

    Podczas całego okresu pobytu pacjenta w szpitalu ważne jest monitorowanie marnotrawstwa nadmiaru płynu przez system drenażowy, stan otworu podczas resekcji typu trepanacji. Jeśli u pacjenta rozpoznano obrzęk twarzy i cienie pod oczami, obrzęk w miejscu operacyjnym opatrunku prawdopodobnie doprowadzi do powstania krwiaka pooperacyjnego i obrzęku mózgu.

    Trepanning jako interwencja chirurgiczna zawsze wiąże się z wysokim ryzykiem różnych powikłań - infekcji i zapalenia, zapalenia opon mózgowych i zapalenia mózgu, krwiaków z niewystarczającą hemostazą i niepowodzeniem samych szwów. Negatywne konsekwencje otwarcia czaszki mogą być:

    • neurologiczny charakter zaburzenia z powodu uszkodzenia wyściółki mózgu, naczyń krwionośnych i tkanek;
    • uczucie i zaburzenie aktywności ruchowej i zmniejszenie wrażliwości;
    • zaburzenia intelektualne i drgawki;

    Według lekarzy najbardziej niebezpieczną negatywną konsekwencją trepanacji czaszki jest wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego z ran. Może to wywołać infekcję i rozwój meningokokowego zapalenia mózgu.

    Nie mniej poważna, kosmetyczna wada jest naruszeniem symetrii czaszki, jej deformacji - w tym przypadku lekarze wykonują metody chirurgii plastycznej i korekty. W celu ochrony tkanki mózgowej, istoty szarej - po trepanacji resekcji lekarze ranią ranę specjalnymi, syntetycznymi płytkami.

    Przebieg rehabilitacji i powrotu do zdrowia po otwarciu pudła czaszkowego zapewnia nie tylko terapię lekową, ale także eliminację zaburzeń neurologicznych, a także adaptację pacjenta, zarówno w pracy, jak iw społeczeństwie. Dopóki lekarze nie usuną szwów - rana jest przetwarzana codziennie, opatrunki zmieniają się, ale pacjent może umyć włosy i włosy tylko 2 tygodnie po interwencji chirurgów.

    Jeśli pacjentowi przeszkadzają ataki silnego bólu, lekarz przepisuje leki przeciwbólowe, a jeśli drgawki są negatywne, stosuje się leki przeciwdrgawkowe. Lekarze tworzą cały kurs rehabilitacji i rehabilitacji, biorąc pod uwagę charakter patologii, która stała się podstawą trepanacji.

    Po operacji pacjent może przejść kurs rehabilitacji i ponownie nauczyć się chodzić i mówić, stopniowo przywracając pamięć i inne funkcje upośledzone przez patologię. Pokazano nie tylko odpoczynek w łóżku, ale także wykluczenie aktywności emocjonalnej, psychologicznej i fizycznej.

    W przypadku poważnych i poważnych naruszeń mowy i pamięci, myśląc, pacjent otrzymuje dodatkową opiekę, specjalistyczny kurs rehabilitacyjny, uwzględniający negatywne konsekwencje.

    W niektórych przypadkach niepełnosprawność jest ustalana - kwestia ta jest ustalana przez specjalną komisję lekarską, z uwzględnieniem stanu pacjenta, rozmiaru szkody i negatywnych konsekwencji.

    Jak żyć po trepanacji czaszki - Zrób to sam

    by admin · 02.16.2017

    Kraniotomia (kraniotomia) jest trudnym zabiegiem chirurgicznym, który wiąże się z naruszeniem integralności czaszki. A potem przebieg operacji zależy od jej przyczyn. Wyniki mogą się różnić.

    Wskazania do operacji

    Otwieranie czaszki jest potrzebne, aby uzyskać dostęp do leżącej poniżej jamy - wszystkich błon mózgu. Niektóre wskazania do operacji: guzy mózgu, poważne urazowe uszkodzenie mózgu, ropnie, krwiaki, tętniaki i leczenie patologii neurologicznych (ostra padaczka). Cel operacji może być zarówno nagły, jak i planowany.

    Kilka rodzajów trepanacji

    Operacja taka przeprowadzana jest według różnych wskazań, w związku z czym wyeliminowanie całości zadań ma swoje własne cechy. Rodzaj operacji jest wybierany przez chirurga. Istnieją takie typy kraniotomii, jak: - dekompresja (szeroka); - osteoplastyczne (wszystkie kości są na miejscu); - resekcja (usunięcie części kości czaszki).

    Znieczulenie

    Można stosować znieczulenie ogólne i miejscowe. Wyboru dokonuje chirurg, anestezjolog i pacjent (jeśli jest przytomny). Podczas stosowania znieczulenia miejscowego występuje tylko znieczulenie, a pacjent pozostaje przytomny.

    Okres przywracania

    Kraniotomia czaszki jest mocnym solidnym zabiegiem operacyjnym, który w konsekwencji zakłada dość długą korektę. Okres zdrowienia zależy od ciężkości choroby i wyniku operacji.

    Jak zwykle, pacjent po operacji przy braku pogorszenia przez około 2 dni jest pod intensywną opieką pod czujnym nadzorem personelu medycznego, a następnie zostaje przeniesiony na prymitywny oddział. Odzyskiwanie trwa nadal. Zalecany odpoczynek w łóżku po raz pierwszy.

    Ważnym czynnikiem pozytywnej dynamiki jest komunikacja z bliskimi, ich pomoc i pozytywne nastawienie. Wyciąg występuje w ciągu dziesięciu dni. Niestety w niektórych przypadkach można czekać miesiącami.

    Życie toczy się dalej

    Naturalnie życie nie staje się natychmiastowe. Późniejsze wypisanie ściśle następuje po obserwacji ambulatoryjnej lekarza. Aby uniknąć niepożądanych konsekwencji, należy przestrzegać wszystkich zaleceń lekarzy.

    Typowe zalecenia: unikaj stresu, kontynuuj przyjmowanie niektórych leków wcześniej przepisanych (sterydy, leki przeciwdrgawkowe, antybiotyki), ogranicz wysiłek fizyczny. Czasami blizny pooperacyjne stają się defektem kosmetycznym, który może zakłócać pozytywny nastrój pacjenta.

    Konieczne jest, aby pomóc mu nie skupiać uwagi na zewnątrz, ale myśleć tylko o zdrowiu, dopóki nie zostanie całkowicie wyleczony.

    Wskazówka 2: Jak zrehabilitować późniejszą trepanację

    Trepanning mózgu to poważna operacja, po której organizm potrzebuje długiego okresu rehabilitacji. Korekta aktywności życiowej i wykluczenie niepożądanych zagrożeń jest ważną częścią leczenia i dalszego powrotu do zdrowia. Dlatego należy przestrzegać pewnych środków ostrożności.

    Możliwe komplikacje

    Jeśli wystąpi zanieczyszczenie, istnieje prawdopodobieństwo zakażenia zarówno mózgu, jak i innych narządów ludzkich. Zakażenie może być bardzo trudne do przeniesienia z powodu osłabienia układu odpornościowego i stresu, co poważnie komplikuje procesy zachodzące w organizmie. Jak zwykle, antybiotyki są przepisywane w leczeniu zakażeń.

    W okresie korekcji pooperacyjnej istnieje wysokie prawdopodobieństwo zakrzepów krwi, które mogą prowadzić do niedrożności przepływu krwi lub nawet do zablokowania tętnic, co może prowadzić do śmierci osoby. Również u pacjentów poddawanych rehabilitacji monitorowane są zaburzenia neurologiczne spowodowane obrzękiem tkanki mózgowej.

    Istnieje ryzyko długotrwałych zaburzeń, krwawień, drgawek.

    Odzyskiwanie

    Procedura korekty po kraniotomii może się różnić w zależności od rodzaju zabiegu i stanu fizycznego pacjenta. Jak zwykle później trepanacja pacjenta jest zbyt długa, aby nie opóźniać pobytu w klinice, a gdy się ustabilizuje, wolno mu wrócić do domu, aby szybciej odzyskać tempo życia.

    Długi pobyt w klinice nie pozwala na wzmocnienie systemu immunologicznego, co prowadzi do zwiększonego ryzyka zakażenia w szpitalu lub późniejszego wypisu, a następnie pacjent zostaje przeniesiony na oddział, gdzie jego stan jest stale monitorowany.

    Po pozbyciu się znieczulenia, rurki oddechowe są usuwane, a następnie pacjent jest wysyłany do oddziału neurologii i terapii intensywnej w celu kontynuacji, którego okres nie przekracza 2 tygodni. W tym okresie konieczne jest prowadzenie najbardziej siedzącego trybu życia, aby być gorliwym do zrobienia, na co pozwala mniej gestów.

    Przez cały dzień konieczne jest stopniowe powracanie do codziennej rutyny. Jednocześnie każdemu działaniu towarzyszyć będzie ciągłe zmęczenie, które jest tradycyjne dla pacjentów, którzy mieli trepanację.

    Pacjentowi zabrania się wchodzenia za kierownicę, wykonywania wszelkiej aktywności fizycznej i umysłowej, wykonywania ćwiczeń, dopóki lekarz nie udzieli zgody. Naruszenie instrukcji lekarza może być przyczyną trudności w korekcie i wystąpieniu niepożądanych skutków ubocznych w przyszłości.

    Później pozwolenie chirurga może rozpocząć wczesny program ćwiczeń, powiedzmy, rozciągając szyję i plecy. Powinieneś również robić częste spacery na świeżym powietrzu, chociaż początkowo ich czas trwania powinien być minimalny. W żadnym wypadku nie można pić alkoholu.

    Do czasu, gdy proces korekty może potrwać do 4 tygodni, a do ostatecznej daty będzie bardziej dozwolone, aby powrócić do swojej tradycyjnej pracy. Niemniej jednak konieczne będzie przestrzeganie środków ostrożności aż do pełnego zakończenia rehabilitacji, która może trwać do 3 miesięcy. Zaniedbanie instrukcji lekarza może prowadzić do powyższych wyników, jak również do porażenia, utraty funkcji umysłowych i nieodwracalnego uszkodzenia mózgu.

    Jak żyć po trepanacji czaszki

    Otwieranie czaszki jest konieczne, aby uzyskać dostęp do leżącej poniżej jamy - wszystkich błon mózgu. Niektóre wskazania do operacji: guzy mózgu, poważne urazowe uszkodzenie mózgu, ropnie, krwiaki, tętniaki i leczenie patologii neurologicznych (ostra padaczka). Cel operacji może być zarówno nagły, jak i planowany.

    Kilka rodzajów trepanacji

    Taka operacja jest wykonywana według różnych wskazań, dlatego eliminacja każdego z problemów ma swoje własne cechy. Rodzaj operacji jest wybierany przez chirurga. Istnieją następujące typy kraniotomii:

    - dekompresyjny (szeroki); - osteoplastyczne (wszystkie kości są na miejscu);

    - resekcja (usunięcie części kości czaszki).

    Znieczulenie

    Można stosować znieczulenie ogólne i miejscowe. Wyboru dokonuje chirurg, anestezjolog i pacjent (jeśli jest przytomny). Podczas stosowania znieczulenia miejscowego występuje tylko znieczulenie, a pacjent pozostaje przytomny.

    Okres przywracania

    Trepanacja czaszki jest bardzo poważną interwencją chirurgiczną, dlatego wymaga dość długiego powrotu do zdrowia.

    Okres zdrowienia zależy od ciężkości choroby i wyniku operacji. Z reguły pacjent po zabiegu chirurgicznym w przypadku braku pogorszenia przez około 2 dni jest pod intensywną opieką pod czujnym nadzorem personelu medycznego, a następnie zostaje przeniesiony na prosty oddział.

    Odzyskiwanie trwa nadal. Zalecany odpoczynek w łóżku po raz pierwszy. Ważnym czynnikiem pozytywnej dynamiki jest komunikacja z bliskimi, ich wsparcie i pozytywne nastawienie. Wyciąg występuje w ciągu dziesięciu dni.

    Niestety w niektórych przypadkach trzeba czekać miesiącami.

    Życie toczy się dalej

    Naturalnie życie nie staje się natychmiast takie samo. Po wypisie wymagane jest monitorowanie ambulatoryjne przez lekarza. Aby uniknąć niepożądanych konsekwencji, konieczne jest przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarzy.

    Standardowe zalecenia: unikaj stresu, kontynuuj przyjmowanie niektórych leków wcześniej przepisanych (sterydy, leki przeciwdrgawkowe, antybiotyki), ogranicz wysiłek fizyczny. Czasami blizny pooperacyjne stają się defektem kosmetycznym, który może zakłócać pozytywny nastrój pacjenta.

    Musimy mu pomóc nie skupiać uwagi na jego wyglądzie, ale myśleć tylko o swoim zdrowiu, dopóki nie zostanie całkowicie wyleczony.

    Trepanning mózgu jest poważną operacją, po której organizm potrzebuje długiego okresu rehabilitacji. Przywrócenie aktywności życiowej i wyeliminowanie niepożądanych zagrożeń jest ważną częścią leczenia i późniejszego powrotu do zdrowia. Dlatego należy przestrzegać pewnych środków ostrożności.

    Możliwe komplikacje

    W przypadku zakażenia istnieje prawdopodobieństwo zakażenia zarówno mózgu, jak i innych narządów ludzkich. Zakażenie może być bardzo trudne do przeprowadzenia z powodu osłabienia układu odpornościowego i stresu, co poważnie komplikuje procesy zachodzące w organizmie. Z reguły antybiotyki są przepisywane w leczeniu zakażeń.

    W okresie rekonwalescencji pooperacyjnej istnieje wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepów krwi, co może prowadzić do upośledzenia przepływu krwi lub nawet zatkania tętnic, co może spowodować śmierć osoby. Również pacjenci poddawani rehabilitacji mają zaburzenia neurologiczne spowodowane obrzękiem tkanki mózgowej. Istnieje ryzyko długotrwałych zaburzeń, krwawień, drgawek.

    Odzyskiwanie

    Procedura powrotu do zdrowia po trepanacji czaszki może się różnić w zależności od rodzaju operacji i stanu fizycznego pacjenta.

    Z reguły po trepanacji pacjent stara się nie być zatrzymywany zbyt długo w szpitalu, a po ustabilizowaniu może wrócić do domu w celu szybszego przywrócenia rytmu życia.

    Długi pobyt w szpitalu nie pozwala na wzmocnienie układu odpornościowego, co prowadzi do zwiększonego ryzyka zakażenia w szpitalu lub po wypisie ze szpitala.

    Po operacji pacjent zostaje przeniesiony na oddział, gdzie jego stan jest stale monitorowany. Po pozbyciu się znieczulenia usuwane są rurki oddechowe, a następnie pacjent zostaje wysłany na oddział neurologii i intensywnej terapii w celu dalszej obserwacji, której okres nie przekracza 2 tygodni.

    W tym okresie musisz prowadzić najbardziej siedzący tryb życia, staraj się wykonywać jak najmniej gestów. Każdego dnia musisz stopniowo wracać do normalnej codziennej rutyny.

    Jednocześnie wszystkim działaniom towarzyszyć będzie ciągłe zmęczenie, które jest powszechne u pacjentów poddawanych trepanacji.

    Po wypisaniu ze szpitala powinieneś pić wszystkie leki przepisane przez lekarza, a nie powinieneś przekraczać lub, przeciwnie, nie doceniać dawki bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

    Pacjentowi zabrania się wchodzenia za kierownicę, wykonywania jakiejkolwiek aktywności fizycznej i umysłowej, wykonywania ćwiczeń, dopóki lekarz nie udzieli zgody.

    Naruszenie instrukcji lekarza może spowodować trudności w wyzdrowieniu i pojawienie się niepożądanych skutków ubocznych w przyszłości.

    Po uzyskaniu zgody chirurga można rozpocząć wczesny program ćwiczeń, taki jak rozciąganie szyi i pleców. Powinieneś także często chodzić na świeżym powietrzu, chociaż początkowo ich czas trwania powinien być minimalny. W żadnym wypadku nie można pić alkoholu.

    Do czasu, gdy proces odzyskiwania może potrwać do 4 tygodni, w ostatecznym terminie możliwe będzie przywrócenie normalnej pracy.

    Nadal jednak będziesz musiał podjąć środki ostrożności aż do zakończenia rehabilitacji, która może trwać do 3 miesięcy.

    Ignorowanie instrukcji lekarza może prowadzić do powyższych konsekwencji, jak również paraliżu, utraty funkcji umysłowych i nieodwracalnego uszkodzenia mózgu.