Craniotomy - operacja, konsekwencje i powrót do zdrowia

Diagnostyka

Operacja została przeprowadzona w starożytności, BC. W pismach starożytnego greckiego uzdrowiciela Hipokratesa jest on szczegółowo opisany. Jednak nawet w naszych czasach ten rodzaj operacji pozostaje jednym z najtrudniejszych i najbardziej ryzykownych. Prowadzenie go wymaga poważnego świadectwa.

Czym jest kraniotomia?

W terminologii medycznej używa się nazwy po łacinie - trepanatio lub po francusku - trépanation. Jest to operacja chirurgiczna, w której wykonuje się otwarcie czaszki w celu uzyskania dostępu do guzów, krwiaków i innych struktur wewnątrz mózgu. Pomaga ocalić życie człowieka poprzez szybkie zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego. Operacja jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym, podczas gdy pacjent nic nie czuje.

Po co robić trepanning czaszki

Operacja jest wykonywana tylko w przypadkach, gdy istnieje poważne zagrożenie dla życia ludzkiego. W większości przypadków trepanacja czaszki z krwiakiem i zwichnięciem mózgu. Inne wskazania to:

  • zapalne procesy zakaźne w mózgu;
  • rany czaszki;
  • formacje onkologiczne;
  • konsekwencje krwotoku po udarze;
  • skrzepy krwi;
  • zwiększone ciśnienie śródczaszkowe;
  • problemy z naczyniami krwionośnymi;
  • uzyskanie tkanki mózgowej do biopsji.

W zależności od problemu trepanacja jest wykonywana na jednej lub dwóch stronach czaszki. Według rodzaju urazu zlokalizuj operacje:

  • w regionie doczesnym - czasowy;
  • w części czołowej - czołowa i dwuczołowa;
  • w pobliżu tylnego dołu czaszki - trepanacje podpotyliczne.

Kraniotomia osteoplastyczna

Różne rodzaje operacji pomagają uzyskać pożądany wynik dla każdej choroby. Najczęściej stosowana kraniotomia osteoplastyczna (t. Cranii osteoplastica). Ta metoda nazywa się tradycyjna. U podstawy czaszki wykonuje się podkowate lub owalne nacięcie pod kątem, kość jest usuwana na chwilę, a mózg jest manipulowany. Tkanka kostna i skóra z powrotem na miejsce.

Trepanacja dekompresji czaszki

W celu zmniejszenia wysokiego ciśnienia śródczaszkowego w guzach nieoperacyjnych wykonuje się t. dekompresja czaszki lub trepanacja dekompresji czaszki. Technika otrzymała nazwę „po Cushingu” na cześć chirurga, który zrobił to po raz pierwszy. Jeśli znana jest obecność guza, okno dekompresji jest poddawane dekompresji. Jeśli nie jest możliwe dokładne określenie, wówczas nacięcie dekompresyjne wykonuje się w obszarze kości skroniowej w postaci podkowy, odrzuconej. Praworęczny praworęczny i leworęczny leworęczny. Ma to na celu zapobieganie zaburzeniom mowy.

Kraniotomia czaszki

Cranioektomia lub kraniotomia czaszki jest wykonywana na mózgu u pacjenta, który jest przytomny, jak w stereotaksji. Obszar skóry głowy z zakończeniami nerwowymi podczas leczenia chirurgicznego znajduje się w znieczuleniu miejscowym. Ponadto otrzymuje specjalne środki uspokajające, aby zmniejszyć uczucie strachu. Lekarz może monitorować reakcję pacjenta. W razie potrzeby podaje się mu znieczulenie ogólne. Jeśli część usuniętej kości nie może zostać zwrócona na swoje miejsce, zastępuje się ją sztuczną lub kranioplastyką.

Resekcja czaszki

Podczas widoku, takiego jak kraniotomia resekcyjna (t. Cranii resectionalis), otwór rozszerza się do pożądanego nacięcia. Manipulacje wykonywane są na mózgu, ale płytka kostna nie wraca z powrotem. W miejscu nacięcia nałóż kawałek skóry. Po trepanacji z resekcją, osoba dostaje poważną wadę, jeśli dokonano szerokiego otwarcia. Nie tylko nie wygląda estetycznie, ale przynosi pacjentowi niedogodności - w każdej chwili może dojść do uszkodzenia tkanek miękkich.

Jak trepanacja czaszki

Przed wykonaniem otwarcia czaszki lekarz przygotowuje pacjenta do zabiegu. Pacjent musi:

  • Przez tydzień przestań pić leki rozrzedzające krew.
  • Rzuć palenie i pij alkohol.
  • W ciągu dnia odmawiaj jedzenia i picia.

Wszystkie operacje są wykonywane kolejno:

  1. Pacjent jest umieszczony na kanapie, głowa jest zamocowana.
  2. Wpisz znieczulenie.
  3. W obszarze operowanym golić włosy.
  4. Zrób cięcie skóry i oddziel ją od czaszki.
  5. Wywiercić małe otwory wiercone w sklepieniu czaszki i za pomocą prowadnicy piłowania Polenova, kontur klapy kości jest zaokrąglony przez otwory.
  6. Wycięta część zostanie usunięta.
  7. Usunięto oponę twardą.
  8. Problem w jamie czaszkowej jest wyeliminowany. Ta część operacji jest najdłuższa i może potrwać kilka godzin.
  9. Klapa kości jest umieszczana na miejscu i zabezpieczana śrubami, aw razie potrzeby wykonywana jest płyta z tytanu.
  10. Skóra jest nakładana na wierzch i szyta.

Rehabilitacja po kraniotomii

Pierwszego dnia po zakończeniu operacji pacjent jest na intensywnej terapii, podłączony do instrumentów. Następne 3-7 dni należy spędzić w szpitalu pod nadzorem lekarzy. Ten okres, przeznaczony na regenerację po trepanacji czaszki, jest bardzo warunkowy, a jeśli dana osoba ma komplikacje, może się zwiększyć. Podczas okresu rehabilitacji pacjent ma przepisane leki:

  • środki przeciwbólowe;
  • antybiotyki zapobiegające stanom zapalnym;
  • przeciwwymiotny;
  • środki uspokajające;
  • leki przeciwdrgawkowe;
  • leki steroidowe, które usuwają nadmiar wody z organizmu.

Sterylny opatrunek jest usuwany z rany po dniu. Skóra wokół rany powinna być stale przetwarzana i utrzymywana w czystości. Po 2 dniach pacjentowi wolno wstać i trochę chodzić. Po wypisie z domu rehabilitacja trwa. Przestrzegaj następujących warunków:

  • nie podnoś przedmiotów ważących więcej niż 3 kg;
  • rzucić palenie;
  • wyeliminować podniecenie nerwowe;
  • ukończyć kurs z logopedii w celu przywrócenia mowy;
  • jak najmniej chudego;
  • iść na dietę przepisaną przez lekarza;
  • codziennie chodź na krótkie spacery pod nadzorem.

Należy bardzo uważnie monitorować stan emocjonalny osoby po operacji. Niektórzy ludzie stają się podatni na depresję i załamania nerwowe. Konieczne jest otoczenie ich ostrożnością i uwagą, aby uchronić ich przed niepotrzebnymi zakłóceniami. Jeśli sam nie radzisz sobie z lękiem, musisz skontaktować się z psychologiem.

Konsekwencje kraniotomii

Nawet przy nowoczesnym poziomie rozwoju medycyny ludzki mózg pozostaje najmniej zbadanym obszarem ciała. Z tego powodu takie operacje są wykonywane tylko w ostateczności, gdy nie ma innej alternatywy. Operacja może przynieść ulgę lub prowadzić do nowych komplikacji. Pacjent jest uprzedzony, że po trepanacji czaszki mogą wystąpić konsekwencje:

  • śpiączka;
  • krwawienie;
  • częste bóle głowy;
  • nudności i wymioty;
  • wysoka temperatura;
  • zaburzenia nerwowe;
  • obrzęk;
  • upośledzenie słuchu, wzroku, mowy i pamięci;
  • niewydolność układu trawiennego i moczowego;
  • drgawki;
  • paraliż kończyn;
  • infekcje.

Niepełnosprawność po kraniotomii

Wiele osób obawia się pytania - czy niepełnosprawność jest podawana po kraniotomii. Jednak żaden lekarz nie może odpowiedzieć z wyprzedzeniem. Jeśli operacja zakończy się powodzeniem, gdy pacjent szybko odzyska zdrowie i nie przejdzie bez pomocy, niepełnosprawność po trepanacji czaszki nie zostanie udzielona. Jeśli pojawią się komplikacje, z którymi pacjent nie może żyć w pełni, zostaje wysłany do komisji lekarskiej. Składa się z kilku kompetentnych specjalistów określających stopień upośledzenia funkcji życiowych. Gdy stan się poprawia, grupa osób niepełnosprawnych jest usuwana.

Życie po kraniotomii

Manipulacja, jeśli przeszła bez konsekwencji, pomaga pacjentowi prowadzić normalne życie po kraniotomii. Istnieją jednak pewne ograniczenia, których należy przestrzegać:

  • odmówić uprawiania sportu;
  • regularnie odwiedzać placówkę medyczną w celu monitorowania stanu;
  • zmniejszyć prawdopodobieństwo powtarzających się krwiaków.

Trepanacja czaszki: w razie potrzeby, trzymanie, rehabilitacja

Kraniotomia jest słusznie uważana za jedną z najbardziej złożonych interwencji chirurgicznych. Operacja jest znana od starożytności, kiedy w ten sposób próbowali leczyć obrażenia, guzy i krwotoki. Oczywiście starożytna medycyna nie pozwalała uniknąć różnych komplikacji, dlatego takim manipulacjom towarzyszyła wysoka śmiertelność. Obecnie trepanowanie odbywa się w szpitalach neurochirurgicznych przez wysoko wykwalifikowanych chirurgów i ma na celu przede wszystkim ratowanie życia pacjenta.

Kraniotomia to tworzenie się dziury w kościach, dzięki której lekarz uzyskuje dostęp do mózgu i jego błon, naczyń, formacji patologicznych. Pozwala także na szybkie zmniejszenie wzrastającego ciśnienia śródczaszkowego, zapobiegając w ten sposób śmierci pacjenta.

Operację otwierania czaszki można przeprowadzić zgodnie z planem, na przykład w przypadku guzów lub pilnie, ze względów zdrowotnych, w przypadku urazów i krwotoków. We wszystkich przypadkach ryzyko negatywnych konsekwencji jest wysokie, ponieważ integralność kości jest zaburzona i możliwe jest uszkodzenie struktur nerwowych i naczyń podczas operacji. Ponadto sama przyczyna trepanacji jest zawsze bardzo poważna.

Operacja ma ścisłe wskazania, a przeszkody są często względne, ponieważ w celu ratowania życia pacjenta chirurg może zaniedbywać towarzyszącą patologię. Kraniotomia nie jest przeprowadzana w warunkach końcowych, silnym wstrząsie, procesach septycznych, aw innych przypadkach może poprawić stan pacjenta, nawet jeśli występują poważne naruszenia narządów wewnętrznych.

Wskazania do kraniotomii

Wskazania do kraniotomii są stopniowo zawężane z powodu pojawienia się nowych, bardziej łagodnych metod leczenia, ale w wielu przypadkach nadal jest to jedyny sposób na szybkie wyeliminowanie procesu patologicznego i uratowanie życia pacjenta.

dekompresyjna trepanacja jest wykonywana bez interwencji w mózg

Choroby powodujące szybki i groźny wzrost ciśnienia śródczaszkowego, a także powodujące przesunięcie mózgu w stosunku do jego normalnej pozycji, powodujące obrażenia struktur o wysokim ryzyku śmierci, są przyczyną dekompresyjnej trefinacji (resekcji).

  • Krwotok śródczaszkowy;
  • Urazy (zmiażdżenie tkanki nerwowej, siniaki w połączeniu z krwiakami itp.);
  • Ropnie mózgu;
  • Duże nieoperacyjne nowotwory.

Trepanacja dla takich pacjentów jest procedurą paliatywną, która nie eliminuje choroby, ale eliminuje najbardziej niebezpieczne powikłanie (zwichnięcie).

Trepanacja osteoplasty jest początkowym etapem chirurgicznego leczenia patologii wewnątrzczaszkowej, zapewniającym dostęp do mózgu, naczyń, błon. Jest on pokazany w:

  1. Wady rozwojowe czaszki i mózgu;
  2. Guzy, które można chirurgicznie usunąć;
  3. Krwiaki śródmózgowe;
  4. Tętniak naczyniowy i wady rozwojowe;
  5. Ropnie, pasożytnicze uszkodzenia mózgu i błon.

trepanacja osteoplastyczna w chirurgii mózgu

W celu usunięcia krwiaka znajdującego się wewnątrz czaszki, obydwie resekcje trefinacji można wykorzystać do zmniejszenia ciśnienia i zapobiegania przemieszczeniu mózgu w ostrym okresie choroby, jak również do osteoplastyki, jeśli lekarz ma na celu usunięcie ogniska krwotoku i przywrócenie integralności tkanek głowy.

Przygotowanie do zabiegu

Jeśli to konieczne, penetracja do ważnego miejsca jamy czaszki należy do dobrego przygotowania pacjenta do zabiegu. Jeśli jest wystarczająco dużo czasu, lekarz przepisuje kompleksowe badanie, w tym nie tylko badania laboratoryjne, CT i MRI, ale także konsultacje wąskich specjalistów, badania narządów wewnętrznych. Wymagana jest inspekcja terapeuty, który decyduje o bezpieczeństwie interwencji pacjenta.

Zdarza się jednak, że otwarcie czaszki jest wykonywane w trybie pilnym, a następnie chirurg ma bardzo mało czasu, a pacjent ma niezbędne minimum badań, w tym ogólne i biochemiczne badania krwi, koagulogram, MRI i / lub CT, aby określić stan mózgu i zlokalizować proces patologiczny. W przypadku awaryjnej trefinacji korzyść w postaci ratowania życia jest wyższa niż prawdopodobne ryzyko wystąpienia współistniejących chorób, a chirurg decyduje się na operację.

Podczas planowanej operacji, po szóstej wieczorem, nie wolno jeść i pić dzień wcześniej, pacjent ponownie rozmawia z chirurgiem i anestezjologiem, bierze prysznic. Wskazane jest, aby się zrelaksować i uspokoić, a przy silnym lęku mogą być przepisywane środki uspokajające.

Przed interwencją na głowie włosy są delikatnie ogolone, pole operacyjne jest traktowane roztworami antyseptycznymi, głowa jest unieruchomiona w żądanej pozycji. Anestezjolog wprowadza pacjenta w znieczulenie, a chirurg przechodzi operację.

Otwarcie jamy czaszki można wykonać na różne sposoby, dlatego rozróżnia się następujące typy trepanacji:

Niezależnie od rodzaju planowanej operacji, pacjent powinien zostać poddany znieczuleniu ogólnemu (zwykle podtlenkowi azotu). W niektórych przypadkach trepanację przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym za pomocą roztworu nowokainy. W przypadku możliwości sztucznej wentylacji płuc wstrzykuje się środki zwiotczające mięśnie. Obszar działania jest starannie golony i traktowany roztworami antyseptycznymi.

Trepanacja osteoplasty

Trepanacja osteoplastyczna ma na celu nie tylko otwarcie czaszki, ale także penetrację do wnętrza w celu przeprowadzenia różnych manipulacji (usunięcie krwiaka i ognisk zgniecenia po urazie, obrzęk), a końcowym rezultatem powinno być przywrócenie integralności tkanek, w tym kości. W przypadku trepanacji osteoplastycznej fragment kości wraca na miejsce, a więc powstaje defekt, a ponowne działanie nie jest już wymagane.

W przypadku tego rodzaju operacji wykonuje się otwór zadziorowy, w którym droga do dotkniętej chorobą części mózgu jest najkrótsza. Pierwszym etapem jest nacięcie tkanek miękkich głowy w formie podkowy. Ważne jest, aby podstawa tego płata znajdowała się na dole, ponieważ naczynia zaopatrujące skórę i leżącą poniżej tkankę przechodzą promieniowo od dołu do góry, a ich integralność nie powinna być zagrożona, aby zapewnić prawidłowy przepływ krwi i gojenie. Szerokość podstawy klapy wynosi około 6-7 cm.

Po oddzieleniu płata skórno-mięśniowego od rozcięgna od powierzchni kości, obraca się, mocuje na serwetkach nasączonych solą fizjologiczną lub nadtlenkiem wodoru, a chirurg przechodzi do następnego etapu - tworzenia płata okostnej kości.

stadia trepanacji osteoplastycznej według Wagnera-Wolfa

Okostną wycina się i łuszczy zgodnie ze średnicą noża, za pomocą którego chirurg wykonuje kilka otworów. Odcinki kości między otworami są wycinane za pomocą piły Gigli, ale jeden „skoczek” pozostaje nienaruszony, a kość w tym miejscu jest pęknięta. Płat kości za pomocą okostnej w obszarze złamanego obszaru zostanie połączony z czaszką.

Aby fragment kości czaszki po ułożeniu w oryginalnym miejscu nie wpadł do środka, cięcie wykonuje się pod kątem 45 °. Powierzchnia zewnętrznej powierzchni płata kostnego jest większa niż wewnętrzna, a po powrocie tego fragmentu na miejsce jest mocno w nim zamocowana.

Po dotarciu do opony twardej chirurg rozcina ją i wchodzi do jamy czaszki, gdzie może wykonać wszystkie niezbędne manipulacje. Po osiągnięciu zamierzonego celu tkankę zszywa się w odwrotnej kolejności. Twarda powłoka mózgu jest przyszywana z wchłanialnych szwów, płat kości wraca na miejsce i jest mocowany drutem lub grubymi nitkami, obszar skóry i mięśni jest zszyty za pomocą catgut. W ranie możliwe jest pozostawienie drenażu w celu wypływu wypływu. Szwy są usuwane do końca pierwszego tygodnia po zabiegu.

Wideo: leczenie osteoplastyczne

Trepanacja resekcji

W celu zmniejszenia ciśnienia śródczaszkowego przeprowadza się trepanację resekcji, w przeciwnym razie nazywa się to dekompresją. W tym przypadku konieczne staje się utworzenie trwałego otworu w czaszce, a fragment kości jest całkowicie usunięty.

Trepanację resekcji przeprowadza się za pomocą guzów wewnątrzczaszkowych, których nie można już usunąć, z szybkim wzrostem obrzęku mózgu z powodu krwiaków z ryzykiem przemieszczenia struktur nerwowych. Miejscem jest zazwyczaj region czasowy. W tej strefie kość czaszki znajduje się pod potężnym mięśniem skroniowym, więc okno trepanacji zostanie przez nią zakryte, a mózg jest niezawodnie chroniony przed możliwymi uszkodzeniami. Ponadto czasowa dekompresja trepanacyjna daje lepszy efekt kosmetyczny w porównaniu z innymi możliwymi strefami trepanacji.

resekcja (dekompresja) trepanacji według Cushinga

Na początku operacji lekarz przecina płat mięśniowo-szkieletowy liniowo lub w formie podkowy, obraca go na zewnątrz, rozcina mięśnie skroniowe wzdłuż włókien i tnie okostną. Następnie wykonuje się otwór w kości za pomocą noża, który jest rozszerzany za pomocą specjalnych noży do kości Luer. Powoduje to powstanie okrągłego otworu z zadziorami, którego średnica waha się od 5-6 do 10 cm.

Po usunięciu fragmentu kości chirurg bada oponę twardą mózgu, która z silnym nadciśnieniem śródczaszkowym może być napięta i emitować znacznie. W tym przypadku jest to natychmiast niebezpieczne, aby go przeanalizować, ponieważ mózg może szybko przesunąć się w stronę okna trefinacji, co spowoduje uszkodzenie i klin tułowia w dużym otworze potylicznym. W przypadku dodatkowej dekompresji, płyn rdzeniowy jest usuwany przez małe porcje przez nakłucie lędźwiowe, po czym opona jest wycinana.

Operacja kończy się sekwencyjnym szyciem tkanek, z wyjątkiem twardej skorupy mózgu. Obszar kości na miejscu, jak w przypadku chirurgii osteoplastycznej, nie pasuje, ale później, jeśli to konieczne, tę wadę można wyeliminować za pomocą materiałów syntetycznych.

Wideo: radziecki film edukacyjny na temat resekcji trepanela

Okres pooperacyjny i powrót do zdrowia

Po interwencji pacjent zostaje przewieziony na oddział intensywnej opieki medycznej lub na oddział pooperacyjny, gdzie lekarze dokładnie monitorują funkcjonowanie ważnych narządów. Drugiego dnia z bezpiecznym okresem pooperacyjnym pacjent zostaje przeniesiony do oddziału neurochirurgii i spędza tam do dwóch tygodni.

Bardzo ważna jest kontrola wyładowania wzdłuż drenażu, a także otwór podczas trepanacji resekcji. Obrzęk opatrunku, obrzęk tkanek twarzy, siniaki wokół oczu mogą wskazywać na wzrost obrzęku mózgu i pojawienie się krwiaka pooperacyjnego.

Trepanacji towarzyszy wysokie ryzyko różnych powikłań, w tym procesów zakaźnych i zapalnych w ranie, zapaleniu opon mózgowych i mózgu, wtórnych krwiakach z niedostateczną hemostazą, uszkodzeniem szwów itp.

Konsekwencjami kraniotomii mogą być różne zaburzenia neurologiczne w przypadku uszkodzenia opon mózgowych, układu naczyniowego i tkanki mózgowej: zaburzenia sfery ruchowej i czuciowej, inteligencja, zespół drgawkowy. Bardzo niebezpiecznym powikłaniem wczesnego okresu pooperacyjnego jest odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego z rany, który jest obarczony dodatkowym zakażeniem rozwojem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Odległe wyniki trepanacji to deformacja czaszki po resekcji obszaru kości, tworzenie blizny keloidów z naruszeniem procesów regeneracji. Te procesy wymagają korekty chirurgicznej. Aby chronić tkankę mózgową i do celów kosmetycznych, otwór po trepanacji po resekcji zamyka się płytkami syntetycznymi.

Niektórzy pacjenci po trepanacji czaszki skarżą się na częste bóle głowy, zawroty głowy, utratę pamięci i wydajności, zmęczenie i dyskomfort psycho-emocjonalny. Możliwe bóle blizny pooperacyjnej. Wiele objawów następujących po operacji nie jest związanych z samą interwencją, ale z patologią mózgu, która była główną przyczyną trefinacji (krwiak, stłuczenie itp.).

Powrót do zdrowia po kraniotomii obejmuje zarówno terapię lekową, jak i eliminację zaburzeń neurologicznych, adaptację społeczną i porodową pacjenta. Przed usunięciem szwów konieczna jest pielęgnacja rany, w tym codzienne monitorowanie i zmiany opatrunku. Możesz umyć włosy nie wcześniej niż dwa tygodnie po zabiegu.

W przypadku intensywnego bólu wskazane są środki przeciwbólowe, w przypadku drgawek - leki przeciwdrgawkowe, lekarz może przepisać i uspokoić w przypadku silnego lęku lub pobudzenia. Leczenie zachowawcze po zabiegu zależy od natury patologii, która doprowadziła pacjenta do stołu operacyjnego.

Po pokonaniu różnych części mózgu pacjent może zostać przeszkolony do chodzenia, mówienia, przywracania pamięci i innych zaburzonych funkcji. Pokazano pełny odpoczynek psycho-emocjonalny, lepiej jest odrzucić wysiłek fizyczny. Ważną rolę na etapie rehabilitacji odgrywają krewni pacjenta, którzy już w domu mogą poradzić sobie z pewnymi niedogodnościami w życiu codziennym (na przykład biorąc prysznic lub przygotowując jedzenie).

Większość pacjentów i ich krewnych obawia się, czy niepełnosprawność zostanie ustalona po operacji. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Sam trepanacja nie jest powodem do określenia grupy niepełnosprawności, a wszystko będzie zależało od stopnia zaburzeń neurologicznych i niepełnosprawności. Jeśli operacja się powiedzie, nie ma żadnych komplikacji, pacjent powraca do swojego zwykłego życia i pracy, wtedy nie należy liczyć na niepełnosprawność.

W przypadku poważnych uszkodzeń mózgu z porażeniem i niedowładem, zaburzoną mową, myśleniem, pamięcią itp. Pacjent potrzebuje dodatkowej opieki i nie może nie tylko iść do pracy, ale także dbać o siebie. Oczywiście takie przypadki wymagają określenia niepełnosprawności. Po kraniotomii czaszki, grupa osób niepełnosprawnych jest określana przez specjalną komisję medyczną złożoną z różnych specjalistów i zależy od ciężkości stanu pacjenta i stopnia niepełnosprawności.

Jak trepanacja czaszki

Pomimo faktu, że ludzkość nie wie wszystkiego o mózgu, neurochirurgia w naszych czasach osiągnęła wielki sukces. Ale bez względu na to, jak wysoki jest poziom operacji na mózgu, wyrażenie „kraniotomia” powoduje nieprzyjemne skojarzenia dla większości ludzi. Jednak ta złożona i długotrwała operacja uratowała wiele istnień ludzkich. Ze wskazówkami dla takiej operacji, jej typy i możliwe konsekwencje można znaleźć w tym artykule.

Tło historyczne

W neurochirurgii trefinacja jest nazywana tworzeniem dziury w dowolnej części czaszki w celu uzyskania dostępu bezpośrednio do tkanki mózgowej. Jednak nie jest konieczne rozważenie takiej interwencji chirurgicznej jako wynalazku współczesnej medycyny. Znaleziska archeologiczne wskazują, że nasi przodkowie mogli wywiercić dziury w czaszce w celach leczniczych kilka tysięcy lat temu. Od epoki późnego paleolitu (40-11 tysięcy lat temu) trepanacje były używane w niemal wszystkich zakątkach planety. Operacja była używana przez starożytnych greckich i rzymskich lekarzy, uzdrowicieli z kilku części Afryki, Ameryki Południowej i Południowego Pacyfiku.

Hipokrates zaproponował trepanning jako metodę leczenia ran głowy, w tym usuwania fragmentów tkanki kostnej z mózgu po urazie. W tej procedurze jego zwolennicy wymyślili specjalne wiertło. Prehistoryczne trepanacje w kulturze starożytnych cywilizacji Peru były wykonywane przy użyciu ceremonialnego noża zwanego tumi. Mieszkańcy południowego Pacyfiku przeprowadzili operację za pomocą ostro wyostrzonych muszelek. W Europie do tego samego celu używano krzemienia i obsydianu.

Celem trepaningu nie zawsze było otwarcie dostępu do mózgu w celu dalszych manipulacji. W starożytności dziura w czaszce często służyła za drogę dla złych duchów, które uważano za przyczynę choroby. Ponadto dziura w czaszce wydawała się być rodzajem kanału do uzyskania specjalnej wiedzy i doświadczenia duchowego. W Egipcie faraonowie zostali poddani takiej operacji, prawdopodobnie po śmierci, duszy łatwiej byłoby opuścić ciało.

Pomimo braku odpowiednich warunków sanitarnych i rehabilitacji lekowej po kraniotomii, w wielu przypadkach pacjenci prehistorycznych chirurgów zdołali nie tylko przeżyć, ale i żyć przez wiele lat z dziurą w głowie, pokrytą jedynie paskiem skóry.

Rodzaje trepanacji i wskazań dla nich

We współczesnej medycynie kraniotomia nazywana jest również kraniotomią (ale nie trefiną mózgu). Inna nazwa nie zmienia faktu, że jest to bardzo skomplikowana procedura chirurgiczna. Pojawienie się nowych metod radzenia sobie z wieloma chorobami mózgu pozwala na uciekanie się do niego rzadziej niż wcześniej. Jednak dwa rodzaje takich operacji na czaszce nadal mają miejsce w praktyce neurochirurgicznej - osteoplastycznej, trepanacji resekcji.

Cechy kraniotomii osteoplastycznej

Trepanacja jest wykonywana, gdy trzeba uzyskać bezpośredni dostęp do zawartości czaszki w celu leczenia chirurgicznego:

  • wady rozwojowe czaszki, mózgu;
  • guzy;
  • krwiaki śródmózgowe (na przykład w udarze krwotocznym);
  • tętniak naczyniowy;
  • ropnie;
  • uszkodzenie mózgu przez pasożyty.

Operacja rozpoczyna się od wyboru lokalizacji otworu dla zadziorów: powinna być jak najbliżej obszaru dotkniętego. Przede wszystkim chirurg tnie w formie miękkiej tkanki podkowy w taki sposób, że podstawa płata znajduje się w dolnej części, ponieważ naczynia krwionośne przechodzą od dołu do góry i bardzo ważne jest, aby nie naruszać ich integralności. Ponadto, przy użyciu specjalnych narzędzi, okostna i kość są nacinane pod kątem 45 °. Taki kąt cięcia jest potrzebny, aby zewnętrzna powierzchnia klapki kości przekraczała powierzchnię wewnętrzną, a podczas przywracania integralności czaszki, wyodrębniony fragment nie spada do wewnątrz. Po dotarciu do opony twardej chirurg wykonuje manipulacje bezpośrednio w jamie czaszkowej (usuwa guz, eliminuje krwotok).

Kraniotomia kończy się szyciem:

  • twarda pokrywa mózgu jest uszyta z rozwiązujących nici;
  • klapa mocowana jest specjalnymi nitkami lub drutem;
  • skórę i mięśnie zszywa się za pomocą catgut.

Przeprowadzenie trepanacji resekcji

Pretekstem do resekcji kraniotomii są patologie, które wywołują gwałtowny wzrost ciśnienia śródczaszkowego, zagrażające życiu lub przyczyniające się do przemieszczenia struktur mózgu, co jest obarczone ich naruszeniem i śmiercią. Warunki te obejmują:

  • krwotok mózgowy;
  • obrzęk mózgu;
  • urazy (siniaki, krwiaki, zmiażdżenie tkanek w wyniku uderzenia);
  • duże nieoperacyjne guzy.

W takich przypadkach trepanacja jest procedurą paliatywną, to znaczy nie eliminuje choroby, ale tylko eliminuje niebezpieczne komplikacje.

Kraniotomię resekcji czaszki określa się również jako dekompresję, ponieważ wykonuje się ją w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz czaszki. Jego osobliwością jest to, że fragment kości nie wraca do miejsca. Jeśli z czasem zagrożenie dla życia zniknie, otwór można zamknąć materiałem syntetycznym.

Najlepszym miejscem do zabiegu jest strefa czasowa. Tutaj wyściółka mózgu po usunięciu płata kostnego będzie chroniona przez potężny mięsień skroniowy.

Jak wykonać trepanację czaszki? Podobnie jak w przypadku kraniotomii osteoplastycznej wycina się tkanki miękkie i kości. Fragment kości jest usuwany tak, że średnica otworu wynosi 5 - 10 cm Po odkryciu obrzęku błony mózgowej chirurg nie spieszy się, aby go rozciąć, aby struktury mózgu nie przesunęły się. Aby wyeliminować nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, należy najpierw wykonać kilka nakłuć płynu mózgowo-rdzeniowego, a następnie przeciąć wyściółkę mózgu. Gdy ta manipulacja jest wykonywana, tkanki (z wyjątkiem opony twardej) są przyszywane.

Jakakolwiek kraniotomia może trwać kilka godzin i jest stosowana tylko w przypadku poważnych wskazań, które zagrażają życiu pacjenta. Nikt nie wykona takiej operacji, na przykład za pomocą mikrostruktu - aby wyeliminować jego skutki, istnieją bardziej łagodne metody terapii.

Przeciwwskazaniami do trepanacji są stany końcowe (silny wstrząs, śpiączka transcendentalna) i procesy septyczne.

Możliwe komplikacje

Operacja jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym, w niektórych przypadkach część interwencji odbywa się w znieczuleniu miejscowym, to znaczy osoba jest przytomna. Po trepanacji pacjent wchodzi na oddział intensywnej terapii lub oddział pooperacyjny. Gdy pacjent odzyskuje zdrowie bez incydentu, zostaje przeniesiony do oddziału neurochirurgii, czas pobytu wynosi około 2 tygodni.

Konsekwencje trepanacji (znieczulenia) mogą być pragnieniem, bólem głowy, ale nie jest to krytyczne. Ale obrzęk tkanek twarzy, siniaki wokół oczu mogą wskazywać na postęp obrzęku mózgu. Po tej operacji istnieje wiele innych możliwych komplikacji.

  • Występowanie procesów zapalnych w ranie, zapaleniu mózgu, zapaleniu opon mózgowych jest wynikiem zakażenia.
  • Zaburzenia neurologiczne (drgawki, problemy z koordynacją ruchów, zaburzenia sfery intelektualnej) są związane z uszkodzeniem opon mózgowych i tkanek.
  • Deformacja czaszki po usunięciu części kości, powstaniu blizny keloidu.

Nieprzyjemne konsekwencje po kraniotomii (bóle głowy, zawroty głowy, upośledzenie pamięci) mogą być związane nie tyle z samą operacją, co z chorobą mózgu, z powodu której przeprowadzono interwencję.

Proces odzyskiwania

Okres rehabilitacji po kraniotomii trwa przez różne czasy, w zależności od patologii mózgu. Na początku ostrożna pielęgnacja rany wymaga kontroli szwów. Intensywne bóle są łagodzone przez środki przeciwbólowe, silny lęk przez środki uspokajające. Pacjentowi zalecany jest spokój fizyczny i emocjonalny - jak długo nie może iść do pracy, powie lekarz.

Aby uzyskać najszybszą regenerację, lekarz może zalecić dietę. Najprawdopodobniej będziesz musiał przejść na prawidłowe odżywianie, rezygnując z pokarmów zwiększających ciśnienie i zatykających naczynia krwionośne cholesterolem. Są to napoje z kofeiną, alkohol, tłuste, smażone potrawy.

Jeśli choroba spowodowała uszkodzenie niektórych części mózgu i upośledzenie funkcjonalne, trefinacja nie jest w stanie natychmiast uporządkować wszystkiego. W takich sytuacjach rehabilitacja może obejmować konieczność ponownego opanowania chodzenia, mówienia itp.

Jeśli choroba mózgu doprowadziła do nieodwracalnych procesów, a dana osoba nie jest w stanie sama służyć, powstaje grupa osób niepełnosprawnych. Jednak sama kraniotomia nie jest powodem do określenia niepełnosprawności, jeśli pacjent nadal żyje tak jak przed operacją.

Trepanacja czaszki i jej konsekwencje

Kraniotomia jest bardzo złożoną operacją neurochirurgiczną z powodu usunięcia części kości w ograniczonym obszarze czaszki. Służy do stworzenia podejścia chirurgicznego w celu usunięcia krwiaków śródczaszkowych, różnych nowotworów, usunięcia uszkodzonych struktur w przypadku urazów czaszki oraz leczenia paliatywnego ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym.

Historia

Ta operacja jest znana od czasów starożytnych. Wcześniej trepanacja była wykonywana dla osób z nieodpowiednim zachowaniem. Uzdrowiciele tamtych czasów wierzyli, że ich choroba była spowodowana wpływem złych duchów uwięzionych w czaszce pacjenta, a jeśli dziura zostanie wywiercona w kości, wyjdą. Dowody działań starożytnych odkryto w prehistorycznych szczątkach ludzkich z czasów neolitu. Analizując malowidła jaskiniowe, można stwierdzić, że jaskiniowcy ćwiczyli trepanowanie w leczeniu napadów padaczkowych, migren i zaburzeń psychicznych. Wówczas prehistoryczni ludzie trzymali odległą część kości jako talizman, który chroni ich przed złymi duchami.

Oczywiste jest, że zanim starożytni ludzie nie wiedzieli o antyseptyce, antybiotykach i innych metodach zwalczania infekcji, częstotliwość ropnych powikłań i późniejsza śmierć pacjenta były bardzo wysokie. Obecnie opracowywane są specjalne narzędzia do kraniotomii, które pozwalają na bardziej efektywną manipulację i uniknięcie niepożądanych komplikacji.

Istota techniki

Trzonem trepanacji lub kraniotomii jest zabieg chirurgiczny, którego znaczenie polega na utworzeniu dziury w czaszce w celu stworzenia chirurgicznego podejścia, jeśli jest to konieczne do manipulowania innymi strukturami czaszki lub do celów terapeutycznych (eliminacja nadciśnienia krwotocznego).

Trepanning czaszki można wykonywać zarówno rutynowo, jak i pilnie. W pierwszym przypadku jest to zazwyczaj guz mózgu, który nie stanowi obecnie zagrożenia dla życia pacjenta. W pilnej kolejności operowani są pacjenci, którzy przeżyli wypadek, traumę lub katastrofę, co powoduje zakłócenia konfiguracji czaszki i ucisk struktur mózgu. W takim przypadku operacja musi zostać wykonana natychmiast, ponieważ istnieje bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia. Operacja jest dość obszerna, istnieje ryzyko uszkodzenia mózgu i naczyń krwionośnych, więc doświadczony neurochirurg musi to wykonać.

Trepanacja ma jasne wskazania do wdrożenia, a przeciwwskazania, z reguły, mają charakter względny, ponieważ zagrożenie życia z powodu uszkodzenia struktur mózgu jest ważniejsze niż ryzyko podejrzenia powikłań. Operacja nie jest wskazana do przeprowadzania w ciężkich warunkach niezgodnych z życiem (ciężki wstrząs, posocznica), ponieważ operacja może pogorszyć stan pacjenta.

Wskazania do operacji

Ze względu na pojawienie się nowych konserwatywnych metod leczenia, liczba wskazań do kraniotomii stopniowo się zmniejsza, ale ta interwencja chirurgiczna pozostaje istotna w wielu poważnych warunkach.

Istnieje kilka rodzajów trepanacji, różniących się wskazaniami i techniką.

Dekompresyjna trefinacja czaszki lub (DTS) przeprowadzana jest w celu zmniejszenia ciśnienia śródczaszkowego. Nadciśnienie śródczaszkowe jest najczęstszą przyczyną śmierci młodych pacjentów z ciężkim urazowym uszkodzeniem mózgu. W nagłych przypadkach kraniotomia dekompresyjna jest najkorzystniejszym sposobem na wyeliminowanie zagrożenia dla życia pacjenta, zwłaszcza jeśli konserwatywne metody zmniejszania ciśnienia śródczaszkowego nie przyniosły pożądanego efektu. Najczęściej tacy pacjenci umierają z powodu przemieszczenia struktur mózgowych w stosunku do ich normalnej pozycji, a rdzeń przedłużony jest włożony do otworu potylicznego. Stan ten prowadzi do nieuchronnej śmierci, ponieważ w rdzeniu przedłużonym znajdują się najważniejsze ośrodki naczyniowe i oddechowe odpowiedzialne za funkcje życiowe organizmu. Nadciśnienie śródczaszkowe może spowodować:

  • duże nowotwory;
  • ropnie śródczaszkowe (jama wypełniona ropą);
  • urazy, dzięki którym kawałek kości zaczął naciskać na mózg. Również z powodu szkodliwych czynników może powstawać krwiak i / lub krwotok;
  • udar mózgu.

Po udarze krwotocznym występuje krwawienie, które czasami jest tak intensywne, że krwiak zaczyna się formować, ściskając struktury mózgu.

Trepanacja w udarze mózgu i innych wymienionych powyżej warunkach jest paliatywna, to znaczy nie leczy choroby podstawowej, ale eliminuje nadciśnienie wewnątrzczaszkowe i zapobiega pękaniu rdzenia przedłużonego.

Trepanacja osteoplasty (PCPF) jest początkowym etapem leczenia głównego choroby. Aby uzyskać szybki dostęp do struktur skrzynki wewnątrzczaszkowej, lekarz musi usunąć fragment kości. Pozwoli to wykonywać manipulacje na naczyniach i bezpośrednio na mózgu. Wskazania do jego wdrożenia to:

  1. Pasożytnicze ropnie zlokalizowane w mózgu lub w jego błonach.
  2. Krwiaki śródmózgowe.
  3. Wady rozwojowe czaszki.
  4. Różne nowotwory, które mają być chirurgicznie usunięte.
  5. Tętniak naczyń czaszki.

Można zauważyć, że krwiak śródczaszkowy wskazuje na dwa rodzaje trepanacji. Jeśli lokalizacja i charakter krwiaka pozwala usunąć źródło krwawienia i przywrócić integralność struktur wewnątrzczaszkowych, stosuje się kraniotomię osteoplastyczną. Jeśli nie można tego zrobić, zaleca się dekompresję w celu zmniejszenia ciśnienia śródczaszkowego.

Okres przedoperacyjny

Okres przedoperacyjny odgrywa dużą rolę w powodzeniu operacji. Jeśli pacjentowi zostanie pokazane zaplanowane wykonanie kraniotomii, konieczne jest wykonanie szeregu badań instrumentalnych, za pomocą których możliwe jest zwizualizowanie obszaru problemu i opracowanie taktyki działania. Zaleca się również konsultacje z innymi specjalistami (neuropatologiem, terapeutą) w celu oceny ogólnego stanu ciała i zdiagnozowania powiązanych chorób, które mogą powodować komplikacje podczas wykonywania manipulacji.

Trzeba powiedzieć, że bardzo często pacjenci przybywają na krzesło operacyjne w trybie pilnym, gdy liczenie trwa przez minutę, a dodatkowe badania mogą kosztować życie pacjenta. Minimalne testy diagnostyczne do pilnych operacji powinny obejmować: MRI / CT, pełną morfologię krwi, biochemiczne badanie krwi i koagulogram.

Trepanacja dekompresyjna (resekcja)

Resekcja czaszki jest wykonywana w celu wyeliminowania nadciśnienia wewnątrzczaszkowego. Z reguły ten rodzaj trepanacji jest wykonywany w obszarze kości skroniowej. Narzędzia chirurga obejmują skalpel do wycinania miękkiej tkanki, klamrę ręczną i pilarkę. W tym obszarze otwór kości zostanie zamknięty przez duży mięsień skroniowy, co zapobiegnie dodatkowemu uszkodzeniu mózgu. Ponadto lokalizacja ta jest bardziej akceptowalna dla pacjentów z kosmetycznego punktu widzenia, ponieważ blizna pooperacyjna będzie ukryta przez włosy.

W pierwszym etapie operacji chirurdzy wycinają płatek skóry liniowo lub w formie podkowy, wyłączają go. Następnie wyciąć mięsień skroniowy w kierunku włókien i naciąć okostną. Używając palca, wykonujemy kilka dziur na czaszce, przez które przechodzi się druciany pilnik. Następnie otwory „łączą się” ze sobą, a fragment kości jest skutecznie usuwany. W trakcie takich manipulacji tworzy się otwór operacyjny o średnicy od 5 do 10 cm.

Po resekcji obszaru kości lekarz bada oponę twardą. W obecności wysokiego ciśnienia śródczaszkowego rozwarstwienie opony twardej (duramater) może zagrozić życiu pacjenta z powodu późniejszej ostrej zmiany konfiguracji mózgu. Z tego powodu najpierw konieczne jest nakłucie pacjenta na odcinku lędźwiowym w celu zmniejszenia objętości krążącego płynu mózgowo-rdzeniowego, a następnie rozcięcie duramateru.

W końcowym etapie przeprowadza się sekwencyjne suszenie wszystkich tkanek miękkich, z wyjątkiem opony twardej. Fragment kości nie może zostać przywrócony, ale w przyszłości okno trepanacji zostanie zamknięte materiałami syntetycznymi.

Trepanacja osteoplasty

W przeciwieństwie do trepanacji dekompresyjnej, w tym przypadku nie ma typowej lokalizacji do usunięcia fragmentu kości. Otwór wykonuje się w obszarze czaszki, w którym droga do formacji patologicznej będzie najkrótsza. W pierwszym etapie wykonuje się również rozcięcie tkanek miękkich. Płat skóry jest najlepszą podciętą podkową, dzięki czemu w przyszłości łatwiej było ją podwinąć.

W następnym etapie chirurg tworzy kość i płat okostnowy. Tutaj neurochirurg wykonuje również otwory w czaszce, między którymi następnie wycina się odcinki kości specjalną piłą. Ponieważ przywrócenie części kostnej zostanie zaplanowane na ostatnim etapie, jeden „skoczek” nie jest odcinany, ale miażdżony, aby nie uszkodzić okostnej zasilającej kość.

Następnie chirurg wykonuje sekcję duramatera i wpada do jamy czaszki, gdzie wykonuje wszystkie niezbędne manipulacje. Po wykonaniu operacji głównej wszystkie tkanki są przyszywane w odwrotnej kolejności.

Okres pooperacyjny

Po zabiegu pacjent zostaje przeniesiony na oddział intensywnej terapii pod nadzorem lekarzy resuscytacyjnych. W ciągu dnia przeprowadzane jest dokładne monitorowanie stanu pacjenta, ponieważ istnieje pewne ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych. Jeśli pacjent jest stabilny, zostaje przeniesiony na zwykły oddział oddziału neurochirurgicznego. Dla personelu medycznego bardzo ważne jest monitorowanie stanu drenów, ponieważ pojawienie się ropnego lub obfitego krwawego wyładowania wskazuje na rozwój wczesnych powikłań.

Ponieważ trepanning czaszki jest zabiegiem inwazyjnym wykonywanym w pobliżu mózgu, istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia różnego rodzaju konsekwencji. Powikłania pooperacyjne można podzielić na wczesne i późne. Wśród najwcześniejszych są:

  • upośledzona funkcja motoryczna i sensoryczna;
  • niepełnosprawność intelektualna;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie mózgu;
  • zespół drgawkowy;
  • uszkodzenie naczyń i powstawanie wtórnych krwiaków;
  • niewypłacalność szwów.

Po udarze może wystąpić całkowity lub częściowy paraliż, ale jest to powikłanie choroby podstawowej, a nie chirurgicznej.

Zdalne konsekwencje operacji obejmują:

  • deformacja czaszki;
  • tworzenie blizny keloidowej;
  • ból głowy, zawroty głowy;
  • upośledzenie pamięci, zmęczenie.

Trzeba powiedzieć, że w większości przypadków długoterminowe konsekwencje nie są spowodowane operacją, ale bezpośrednio patologią mózgu.

Odzyskiwanie pacjentów na etapie pooperacyjnym powinno obejmować stosowanie leków farmakologicznych, a także korektę psychologiczną i społeczną. Wielu pacjentom po kraniotomii przypisuje się grupę niepełnosprawności, ale zależy to od ciężkości zaburzeń neurologicznych i stopnia niepełnosprawności pacjenta.

Trepanacja czaszki - wskazania do operacji, wszystkie rodzaje jej wdrożenia i konsekwencje

Kraniotomia lub kraniotomia to złożona operacja medyczna znana w starożytności. Przeprowadza się go w szczególnych przypadkach, gdy lekarz musi uzyskać dostęp do mózgu i jego błon, powstających patologii i naczyń. Współczesna medycyna sprawia, że ​​operacja jest bezpieczna dla pacjenta w porównaniu z przeszłością, kiedy towarzyszyła jej wysoka śmiertelność.

Craniotomy - co to jest?

Zgodnie z prawem kraniotomia jest uważana za jedną z najbardziej złożonych procedur chirurgicznych. Trefinacja kości oznacza naruszenie integralności czaszki, w której powstaje dziura, nacięcie. Operacja jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Głowę mocuje się za pomocą specjalnego uchwytu, zapewniając maksymalną dokładność. Z pomocą systemu nawigacyjnego lekarze eksponują dokładnie wymaganą część mózgu. Kraniotomia jest najbardziej powszechna w neurochirurgii, która odpowiada za operację OUN i mózgu.

Dlaczego potrzebujesz trepanningu czaszki?

Lekarze mogą potrzebować dostępu do pudła czaszki zarówno rutynowo, jak i pilnie, na przykład w przypadku ciężkich obrażeń i krwotoków mózgowych. W takich przypadkach przeprowadza się inne trepanacje czaszki, dla których wskazania są obszerne, ale co roku są zwężane z powodu pojawienia się nowych, łagodnych metod leczenia. Operacja jest przeprowadzana w celu skorygowania warunków, które bez interwencji chirurgicznej spowodują poważne problemy. Obejmują one:

  • guzy mózgu (złośliwe i łagodne);
  • ropień i inne procesy ropne;
  • krwiak, stłuczenie;
  • złożone urazowe uszkodzenie mózgu;
  • krwotok;
  • tętniak naczyniowy;
  • zjawiska neurologiczne, takie jak ostra padaczka;
  • wada rozwojowa czaszki lub mózgu;
  • kraniotomia przy udarze (z krwotokiem).

Trepanacja czaszki - typy

Aby wyeliminować wiele patologii, stosuje się trepanację, której rodzaje są nazywane, w oparciu o lokalizację dostępu do mózgu i metodę działania. Kości czaszki (na łuku) są reprezentowane przez kilka tworzyw sztucznych pokrytych okostną powyżej i przylegających do opon poniżej. Jeśli okostna jest uszkodzona, jako główna tkanka pokarmowa, istnieje ryzyko martwicy i śmierci kości. Aby tego uniknąć, trepanowanie czaszki wykonuje się następującymi metodami:

  • klasyczny osteoplastyczny;
  • resekcja;
  • w celu dekompresji;
  • działanie w umyśle;
  • stereotaksja - badanie mózgu za pomocą komputera.

Kraniotomia osteoplastyczna

Najbardziej znany rodzaj kraniotomii, klasyczna metoda otwierania czaszki, podczas której wycina się niewielką część kości ciemieniowej, nie uszkadzając okostnej. Przecięty kawałek jest połączony okostną z sklepieniem czaszki. Klapa skóry na nodze odchyla się do tyłu i po operacji zostaje umieszczona na miejscu lub usunięta. Okostna jest zszywana. Po operacji nie obserwuje się ubytku kości. Trepanacja (osteoplastyczna) czaszki jest podzielona na dwa typy:

  1. Z jednoczesnym wycięciem przeszczepu skórno-okostnowo-kostnego (według Wagnera-Wolfa).
  2. Dzięki wycięciu płata rozcięgna skóry, który ma szeroką podstawę, a następnie okostnej kości na wąskiej nodze (trepanacja wzdłuż Olivecrona).

Dekompresyjna trepanacja

Jedną z metod mających na celu zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego i poprawę stanu (i pracy) mózgu jest trefinacja dekompresyjnej czaszki (CID) lub trepanacja według Cushinga, nazwanego na cześć znanego neurochirurga. Kiedy znajduje się w kościach czaszki tworzy otwór, przez który eliminuje szkodliwy element, który spowodował powstałe nadciśnienie. Może to być ropa, krew, płyn mózgowo-rdzeniowy, obrzęk płynu. Negatywne skutki zdrowotne po zabiegu są minimalne, rehabilitacja jest krótka.

Trepanacja resekcji

Mniej korzystna prognoza dla rehabilitacji to operacja resekcji, trepanacja czaszki przechodzi przez nałożenie otworu frezu i jego późniejsze rozszerzenie do wymaganego rozmiaru (w tym celu stosuje się szczypce). Obszar cięcia jest usuwany wraz z okostną bez ewentualnej odbudowy. Wada kości obejmuje tkanki miękkie. Z reguły technika ta jest stosowana, gdy konieczne jest trepanacja tylnego dołu czaszki, a także leczenie ran czaszki.

Kraniotomia w świadomości

Jedną z nowoczesnych metod działania jest trepanowanie bez znieczulenia. Pacjent jest przytomny, jego mózg nie jest wyłączony. Otrzymuje leki na relaks i wstrzykuje się mu znieczulenie miejscowe. Taka interwencja jest wymagana, gdy obszar z patologią jest zbyt blisko stref refleksyjnych (i istnieje niebezpieczeństwo jego uszkodzenia). Chirurdzy podczas operacji stale monitorują stan pacjenta i aktywność narządów, kontrolując proces.

Trepanacja czaszki - konsekwencje po zabiegu

Kraniotomia była wykonywana przez długi czas i pomyślnie, ale jest stosowana w skrajnych przypadkach, gdy życie pacjenta jest zagrożone. Obawa przed tą operacją jest uzasadniona, ponieważ trepanacja czaszki może mieć najbardziej negatywne konsekwencje i zależy od złożoności operacji, wieku pacjenta i jego stanu zdrowia. Każda sytuacja stwarza ryzyko komplikacji i bez względu na to, jakie kroki posuwa się naprzód, nie jest możliwe całkowite zabezpieczenie interwencji. Najczęstsze konsekwencje po kraniotomii:

  • powikłanie zakaźne, jak w przypadku innych operacji;
  • pojawienie się skrzepów krwi;
  • krwawienie;
  • zaburzenia neurologiczne;
  • deformacja wyciętego obszaru kości;
  • bóle głowy;
  • zaburzenia widzenia i słuchu;
  • paraliż kończyn.

Śpiączka po trepanacji

Najpoważniejszym powikłaniem po kraniotomii jest śpiączka. Osoba może wpaść w nią przed operacją i nie iść po wszystkich niezbędnych manipulacjach. Gdy skurcz serca nie zależy od aktywności kory mózgowej, oddech pacjenta wspiera aparat. Pacjent jest uprzedzany o możliwych konsekwencjach trepanacji, w tym powikłań w mózgu.

Odzyskaj po trepanacji

Okres powrotu do zdrowia po operacji jest przeprowadzany w szpitalu i w domu, po wypisie ze szpitala. Pierwszego dnia, w którym pacjent opuszcza znieczulenie, w momencie, w którym wolno mu wstać, w kolejnych dniach (3-7) przywracane są główne funkcje organizmu. Po tygodniu w szpitalu zszywki są usuwane i pacjent jest wypisywany. Nie ma znaczenia, która technika została wybrana: trepanacja osteoplastyczna lub inna. Jeśli manipulacja minęła bez żadnych konsekwencji, pacjent będzie mógł prowadzić normalne życie, ale z zastrzeżeniem pewnych ograniczeń:

  • odmowa uprawiania sportu;
  • odrzucenie złych nawyków;
  • wstrzemięźliwość od wstrząsów nerwowych;
  • okresowe wizyty w instytucjach medycznych;
  • specjalna dieta;
  • regularne spacery;
  • zmniejszenie prawdopodobieństwa powtarzających się krwiaków.

Kraniotomia jest złożoną interwencją chirurgiczną i na jej przebieg mogą wpływać różne czynniki. Ale jeśli wszystkie zalecenia medyczne będą przestrzegane, możliwe będzie powrót do normalnego życia w krótkim czasie. W dziedzinie korekcji złożonych chorób kraniotomia otwiera nieograniczone możliwości, a technicy medyczni stale ulepszają, aby zapewnić pacjentom korzystne rokowanie.