Choroby układu nerwowego

Leczenie

Choroby ośrodkowego układu nerwowego są bardzo zróżnicowane, podobnie jak ich przyczyny. Mogą być dziedziczne i wrodzone, związane z urazem, infekcjami, zaburzeniami metabolicznymi, chorobami układu sercowo-naczyniowego (patrz Nadciśnienie tętnicze, Miażdżyca, Choroby naczyń mózgowych).

Choroby ośrodkowego układu nerwowego dzielą się na dystroficzne („zwyrodnieniowe”), demielinizacyjne, zapalne i nowotworowe. W chorobach dystroficznych („zwyrodnieniowych”) przeważa uszkodzenie neuronów, a pierwotna lokalizacja procesu może być inna: kora mózgowa (na przykład choroba Alzheimera), zwoje podstawy i śródmózgowia (na przykład pląsawica Huntingtona, parkinsonizm), neurony ruchowe (na przykład stwardnienie zanikowe boczne ). Dystroficzne z natury są chorobami ośrodkowego układu nerwowego wywołanymi niedoborem wielu substancji (tiamina, witamina B12), zaburzenia metaboliczne (encefalopatia wątrobowa), wpływ czynników toksycznych (alkohol) lub fizycznych (promieniowanie).

Choroby demielinizacyjne obejmują choroby, w których osłonki mielinowe są pod pierwotną kontrolą, pod kontrolą oligodendrogleju (pierwotnych chorób demielinizacyjnych). W przeciwieństwie do tego, wtórna demielinizacja wiąże się z uszkodzeniem aksonów. Najczęstszą chorobą tej grupy jest stwardnienie rozsiane.

Choroby zapalne dzielą się na zapalenie opon mózgowych (patrz Infekcje u dzieci) i zapalenie mózgu. Czasami proces jednocześnie obejmuje wyściółkę i tkankę mózgu, a następnie mówi o zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.

Choroby nowotworowe ośrodkowego układu nerwowego mają szereg specyficznych cech (patrz Nowotwory układu nerwowego i osłonki mózgu).

Wśród chorób ośrodkowego układu nerwowego zostaną podani najważniejsi przedstawiciele każdej grupy: choroba Alzheimera, stwardnienie zanikowe boczne, stwardnienie rozsiane, zapalenie mózgu; guzy centralnego układu nerwowego opisane wcześniej (patrz Nowotwory układu nerwowego i wyściółka mózgu).

Choroba Alzheimera jest uważana za otępienie przedsenne (otępienie) lub otępienie (z łac. De-denial, męskie, mentis - umysł, inteligencja). Jednak wielu autorów uważa chorobę Alzheimera szerzej, w tym nie tylko na prezenterę, ale również na demencję starczą (starczą), a także na chorobę Pick'a. Otępienie przedstarcze i starcze, a także choroba Pick'a, różnią się od innych demencji związanych z zawałem mózgu, wodogłowiem, zapaleniem mózgu, powolną infekcją wirusową, chorobami akumulacyjnymi. Otępienie przedwczesne charakteryzuje się postępującą demencją u osób w wieku 40–65 lat; jeśli manifestacja choroby rozpoczyna się po 65 latach, demencję klasyfikuje się jako starczą. Choroba Peak jest opisywana w przypadkach, gdy występuje całkowita demencja preseniliny z rozpadem mowy.

Choroba Alzheimera występuje z ciężkimi zaburzeniami intelektualnymi i chwiejnością emocjonalną, podczas gdy ogniskowe objawy neurologiczne są nieobecne. Objawy kliniczne choroby są związane z postępującą ogólną atrofią mózgu, zwłaszcza w rejonie czołowym, skroniowym i potylicznym.

Etiologia i patogeneza. Przyczyna i rozwój choroby nie są wystarczająco jasne. Założono, że przyczyną choroby jest nabyty niedobór acetylocholiny i jej enzymów w strukturach kory mózgowej. Ostatnio wykazano, że objawy kliniczne choroby Alzheimera są związane ze starczą amyloidozą mózgową, która występuje w 100% przypadków. W związku z tym istnieje tendencja do postrzegania choroby Alzheimera jako formy amyloidozy starczej mózgu. Złogi amyloidu wykrywa się w starczych płytkach, naczyniach mózgowych i błonach, jak również w splotach naczyniowych. Ustalono, że mózgowe białko amyloidowe jest reprezentowane przez 4 białka CD-a, których gen jest zlokalizowany na chromosomie 21. Wraz z syntezą pozakomórkowo zlokalizowanych włókienek amyloidowych, które są podstawą blaszki starczej, patologia ulega ekspresji w chorobie Alzheimera i wewnątrzkomórkowych strukturach włóknistych - białkach cytoszkieletu. Jest on reprezentowany przez nagromadzenie skręconych parami włókien i prostych kanalików w cytoplazmie neuronów, które mogą wypełnić całe ciało komórki, tworząc swoiste sploty neurofibrylarne. Włókna splotów neurofibrylarnych mają średnicę 7–9 nm, dają pozytywną reakcję na szereg specyficznych białek (białko tau), białka mikrotubuli i neurofilamenty. Patologia cytoszkieletu jest wyrażana w chorobie Alzheimera i w proksymalnych dendrytach, w których gromadzą się mikrowłókna aktyny (ciało Hirano). Związek między patologią cytoszkieletu a amyloidozą nie został wystarczająco zbadany, ale amyloid pojawia się w tkance mózgowej przed zmianami neurofibrylarnymi.

Anatomia patologiczna. Podczas sekcji zwłok stwierdza się zanik kory mózgowej (przerzedzenie kory przeważa w części czołowej, skroniowej i

płaty szyjne). W związku z zanikiem mózgu często rozwija się wodogłowie.

Badanie mikroskopowe płytek starczych, splotów neurofibrylarnych (splątków), uszkodzeń neuronów i ciała Hirano znajduje się w korze atroficznych płatów mózgu, hipokampa i ciała migdałowatego. Płytki starcze i sploty neurofibrylarne są wykrywane we wszystkich częściach kory mózgowej, z wyłączeniem stref motorycznych i sensorycznych, sploty neurofibrylarne są również częściej spotykane w jądrze podstawnym Meynert, ciała Hirano są wykrywane w neuronach hipokampa.

Płytki starcze składają się ze złogów amyloidu otoczonych parami skręconych włókien (ryc. 248); na peryferiach płytek mikroglej często znajduje komórki, czasem astrocyty. Splątki neurofibrylarne są reprezentowane przez spiralnie skręcone, parowane włókna wykryte metodami impregnacji srebrem. Wyglądają jak splątki lub guzki materiału włóknistego i proste rurki w cytoplazmie neuronów; nitkowate masy są ultrastrukturalnie identyczne z neurofilamentami. Neurony w dotkniętych obszarach są zmniejszone, ich cytoplazma wakuolizowana, zawiera granulki argyrofilu. Ciała Hirano występujące w proksymalnych dendrytach mają postać wtrąceń eozynofilowych i są reprezentowane przez skupisko zorientowanych włókien aktynowych.

Przyczyną śmierci w chorobie Alzheimera są infekcje dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli.

Rys. 248. Choroba Alzheimera:

a - tablica starcza; impregnacja srebrem według Bilshovsky'ego; (b) anizotropia amyloidowa w polu polaryzacji. Czerwony kolor Konga

Stwardnienie zanikowe boczne

Stwardnienie zanikowe boczne (choroba Charcota) jest postępującą chorobą układu nerwowego związaną z jednoczesnym uszkodzeniem neuronów ruchowych przednich i bocznych kolumn rdzenia kręgowego i nerwów obwodowych. Charakterystyczny jest powolny rozwój niedowładu spastycznego, głównie mięśni ramion, połączony z zanikiem mięśni, zwiększonymi odruchami ścięgien i okostnej. Mężczyźni chorują dwa razy częściej niż kobiety. Objawy kliniczne choroby zwykle rozpoczynają się w wieku średnim, stały postęp zaburzeń ruchowych kończy się śmiercią po kilku (2-6) latach. Czasami choroba ma ostry przebieg.

Etiologia i patogeneza. Przyczyna i mechanizm choroby są nieznane. Omówiono rolę wirusów, zaburzeń immunologicznych i metabolicznych. Liczba pacjentów z historią polio. W takich przypadkach antygen wirusa polio występuje w próbkach biopsji jelita czczego, a kompleksy immunologiczne znajdują się we krwi i kłębuszkach nerkowych. Na podstawie tych danych uważa się, że stwardnienie zanikowe boczne jest związane z przewlekłą infekcją wirusową.

Anatomia patologiczna. W sekcji zwłok są selektywne zaniki przednich korzeni motorycznych rdzenia kręgowego, są rozcieńczone, szare; podczas gdy tylne korzenie wrażliwe pozostają normalne. Na poprzecznych odcinkach rdzenia kręgowego boczne drogi korowo-rdzeniowe są uszczelnione, białawe, oddzielone od innych obszarów wyraźną linią. U niektórych pacjentów odnotowuje się zanik zakrętu przed mózgowego mózgu, czasem zanik VIII, X i XII par nerwów czaszkowych. We wszystkich obserwacjach wyrażano zanik mięśni szkieletowych.

Badanie mikroskopowe w przednich rogach rdzenia kręgowego wykazuje wyraźne zmiany w komórkach nerwowych; są pomarszczone lub w postaci cieni; znaleziono rozległe pola utraty neuronów. Czasami ogniska wypadania neuronów występują w pniu mózgu i zakręcie przedśrodkowym. W włóknach nerwowych dotkniętych obszarów rdzenia kręgowego stwierdza się demielinizację, nierównomierne pęcznienie, po którym następuje rozpad i śmierć cylindrów osiowych. Demielinizacja włókien nerwowych zwykle rozciąga się na nerwy obwodowe. Często piramidalne ścieżki są zaangażowane w proces na całej ich długości - rdzeń kręgowy i rdzeń, aż do kory półkul mózgowych. Z reguły odnotowuje się reaktywną proliferację komórek glejowych. Niektóre obserwacje opisują niewielkie nacieki limfoidalne w rdzeniu kręgowym, jego wyściółce i nerwach obwodowych wzdłuż naczyń.

Przyczyną śmierci pacjentów ze stwardnieniem zanikowym bocznym jest kacheksja lub aspiracyjne zapalenie płuc.

Stwardnienie rozsiane (stwardnienie rozsiane) jest przewlekłą postępującą chorobą charakteryzującą się powstawaniem w mózgu i rdzeniu kręgowym (głównie w istocie białej) rozproszonych ognisk demielinizacji, w których występuje wzrost gleju z tworzeniem ognisk stwardnienia - blaszek. Stwardnienie rozsiane jest powszechną chorobą układu nerwowego. Zwykle zaczyna się w wieku 20-40 lat, częściej u mężczyzn; płynie falami, okresy: poprawa zostaje zastąpiona przez zaostrzenia choroby. Różnice i wielokrotne umiejscowienie uszkodzeń mózgu i rdzenia kręgowego determinują różnorodność objawów klinicznych choroby: celowe drżenie, oczopląs, zeskanowana mowa, gwałtowny wzrost odruchów ścięgnistych, porażenie spastyczne, zaburzenia widzenia. Przebieg choroby jest inny. Może wystąpić ostry i ciężki przebieg (ostre postacie choroby) z szybkim rozwojem ślepoty i zaburzeń móżdżku, a być może łagodny przebieg z niewielkimi zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego i jego szybkim powrotem do zdrowia.

Etiologia i patogeneza. Przyczyny choroby pozostają niejasne. Wirusowy charakter choroby jest najbardziej prawdopodobny, u 80% pacjentów przeciwciała przeciwwirusowe znajdują się we krwi, ale spektrum tych przeciwciał jest dość szerokie. Uważa się, że wirus jest zwrotnikiem dla oligodendrogly komórek związanych z procesami mielinizacji. Rola autoimmunizacji nie wyklucza rozwoju i progresji choroby. Uzyskano dowody agresji immunologicznej przeciwko komórkom mieliny i oligodendrogleju.

Morfogeneza płytek miażdżycowych w stwardnieniu rozsianym została dobrze przebadana. Po pierwsze, świeże ogniska demielinizacji pojawiają się wokół żył, które są połączone z procesami remielinizacji. Naczynia w ogniskach zmian rozszerzają się i są otoczone przez nacieki komórek limfoidalnych i plazmatycznych. W odpowiedzi na zniszczenie następuje proliferacja komórek glejowych, produkty rozkładu mieliny są fagocytowane przez makrofagi. Koniec tych zmian to stwardnienie.

Anatomia patologiczna. Zewnętrznie, powierzchowne części mózgu i rdzenia kręgowego są niewiele zmienione; sporadycznie obrzęk i pogrubienie piasecznicy Na odcinkach mózgu i rdzenia kręgowego znaleziono dużą liczbę szarych płytek rozrzuconych w istocie białej (czasami mają one różowawy lub żółtawy odcień), z wyraźnymi konturami, do kilku centymetrów średnicy (Rys. 249). Zawsze jest dużo plakietek. Mogą się ze sobą łączyć, przechwytując duże obszary. Szczególnie często znajdują się wokół komór mózgu, w rdzeniu i rdzeniu, pniu mózgu i wzgórzach wzrokowych, w istocie białej móżdżku; mniejsze płytki na półkulach dużego mózgu. W rdzeniu kręgowym zmiany mogą być zlokalizowane symetrycznie. Często wpływa to na nerwy wzrokowe, chiasm i ścieżki wzrokowe.

Rys. 249. Stwardnienie rozsiane. Wiele blaszek na części mózgu (M. Eder i P. Gedik)

W badaniu mikroskopowym we wczesnym stadium znajdują się ogniska demielinizacji, zwykle wokół naczyń krwionośnych, zwłaszcza żył i żył (demielinizacja otrzewnowa). Naczynia są zwykle otoczone limfocytami i komórkami jednojądrzastymi, aksony są względnie zachowane. Za pomocą specjalnych plam na mielinie można ustalić, że na początku pęcznieje osłonka mielinowa, zmieniają się właściwości nalotowe, nieregularność ich konturów, pojawiają się sferyczne zagęszczenia wzdłuż włókien. Potem następuje fragmentacja i dezintegracja osłonek mielinowych. Produkty rozkładu mieliny są absorbowane przez komórki mikrogleju, które zamieniają się w kuliste granulki.

Zmiany aksonów można znaleźć w świeżych ogniskach - wzmocniona impregnacja srebrem, nierówna grubość, obrzęk; rzadko obserwuje się poważne zniszczenie aksonów.

Wraz z postępem choroby (późny etap), małe ogniska okołonaczyniowej demielinizacji łączą się, pojawiają się proliferacje komórek mikrogleju, komórki obciążone lipidami. W wyniku produktywnej reakcji glejowej tworzą się typowe płytki, w których oligodendryty są rzadkie lub całkowicie nieobecne.

Wraz z zaostrzeniem choroby na tle starych zmian typowe blaszki pojawiają się w świeżych ogniskach demielinizacji.

Przyczyna śmierci. Najczęściej pacjenci umierają na zapalenie płuc.

Zapalenie mózgu (od greckiego. Enkephalon - mózg) - zapalenie mózgu związane z zakażeniem, zatruciem lub urazem. Infecti

zapalenie mózgu może być spowodowane przez wirusy, bakterie, grzyby, ale wirusowe zapalenie mózgu jest najbardziej znaczące wśród nich.

Wirusowe zapalenie mózgu występuje w wyniku oddziaływania na mózg różnych wirusów: arbowirusów, enterowirusów, cytomegalowirusów, wirusów opryszczki, wścieklizny, wirusów wielu infekcji dziecięcych itp. Choroba może mieć ostry, podostry i przewlekły przebieg, różny w zależności od ciężkości objawów klinicznych (otępienie, śpiączka mózgowa, majaczenie, paraliż itp.). Rozpoznanie etiologiczne wirusowego zapalenia mózgu opiera się na testach serologicznych. Badanie morfologiczne pozwala podejrzewać i często ustalać etiologię wirusowego zapalenia mózgu. Na korzyść wirusowej etiologii zapalenia mózgu świadczą: 1) jednojądrzaste nacieki zapalne z limfocytów, komórek plazmatycznych i makrofagów; 2) rozproszona proliferacja mikrogleju i oligodendrogleju z utworzeniem komórek w kształcie pręcika i komórek ameboidalnych; 3) neuronofagia z tworzeniem guzków neuronofagicznych; 4) inkluzje wewnątrzjądrowe i wewnątrzcytoplazmatyczne. Patolog kliniczny (patolog) może określić etiologię wirusowego zapalenia mózgu, określając patogen w tkance (biopsja) mózgu za pomocą metod immunohistochemicznych i hybrydyzacji in situ. Na terytorium byłego ZSRR najczęściej występuje kleszczowe zapalenie mózgu.

Kleszczowe zapalenie mózgu (przenoszone przez kleszcze wiosenno-letnie zapalenie mózgu) to ostra naturalna wirusowa choroba ogniskowa z przenoszoną drogą pokarmową. Ogniska choroby występują w wielu krajach europejskich i azjatyckich, zwłaszcza na obszarach leśnych. Jednak nawet w naturalnych ogniskach liczba pacjentów zazwyczaj nie przekracza kilkuset.

Etiologia, epidemiologia, patogeneza. Wirus kleszczowego zapalenia mózgu jest arbowirusem, zawiera RNA i jest w stanie rozmnażać się w ciele stawonogów. Wirus jest przenoszony na ludzi poprzez kleszcze iksodowe (pastwiska) (Ixodes persulcatus i Ixodes ricinus), które są głównym rezerwuarem wirusa w przyrodzie. Wirus wchodzi do żołądka kleszcza wraz z krwią zainfekowanych dzikich zwierząt (wiewiórki, myszy polne i ptaki - tymczasowy rezerwuar zakażenia). W żołądku kleszcza wirus rozprzestrzenia się na wszystkie jego narządy, ale wirus osiąga największe stężenie w gruczołach ślinowych, jajnikach i jajach. Zakażenie jaj określa możliwość transowaryjnego przeniesienia wirusa na potomstwo kleszczy, poprzez ślinę, której wirus rozprzestrzenia się wśród zwierząt. Dojrzałe samice „karmią” zwierzęta domowe - bydło, kozy, owce, psy. W osadach szczególnie ważne są epidemie, z których surowym mlekiem wirus jest przenoszony przez odżywianie. Dzięki temu mechanizmowi przenoszenia wirusa rozwija się tak zwane dwufalowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (osoba choruje na ukąszenia kleszcza), co często ma charakter rodzinny.

Choroba charakteryzuje się sezonowością: zwykle ogniska występują w okresie wiosenno-letnim (wiosenno-letnie zapalenie mózgu), rzadziej jesienią. Okres inkubacji wynosi 7-20 dni. Choroba zaczyna się ostro, rozwija się gorączka, silny ból głowy, zaburzenia świadomości, czasami napady padaczkowe, objawy oponowe, niedowłady i paraliż (z ciężką chorobą). Przy przedłużającym się kursie odnotowuje się spadek pamięci. Zanik mięśni, ruch jest częściowo przywrócony. Charakteryzuje się niedowładem i zanikiem mięśni szyi (głowa wisząca) i mięśni proksymalnych kończyn górnych. Z przewlekłym przebiegiem rozwija się padaczka Kozhevnik.

Podczas wybuchu epidemii często wymazywano formy choroby bez wyraźnych oznak uszkodzenia układu nerwowego, czasem formy oponowe. Przy takich formach następuje względnie całkowite wyleczenie.

Anatomia patologiczna. Makroskopowo odnotowane przekrwienie naczyń mózgowych, obrzęk tkanki, drobne krwotoki. Obraz mikroskopowy w dużej mierze zależy od stadium i charakteru przebiegu choroby: w ostrych postaciach dominują zaburzenia krążenia i wysiękowe zapalenie, a często występują nacieki okołonaczyniowe i neuronofagia. Przy przedłużającym się przebiegu choroby prowadzi do reakcji proliferacyjnej glejów, w tym astrocytów, i ogniskowego zniszczenia układu nerwowego (obszary o gąbczastej naturze, nagromadzenia ziarnistych kulek). Przewlekły przebieg zapalenia mózgu charakteryzuje się gliozą fibrylacyjną, demielinizacją, a czasem zanikiem niektórych części mózgu.

Przyczyna śmierci. We wczesnych stadiach choroby (2-3 dni) może dojść do śmierci z zaburzeń tabloidów. Przyczyny śmierci w późniejszych stadiach choroby są zróżnicowane.

Choroby ludzkiego układu nerwowego: lista dolegliwości wrodzonych i nabytych nerwów

Opowieść o chorobach ludzkiego układu nerwowego, której lista jest użyteczna dla wszystkich, aby mieć pojęcie o znaczeniu tego problemu, dziedzicznej heterogeniczności, zaburzeniach psychicznych, środkach zapobiegawczych i tym, co oznacza kod ICD 10. Chodźmy!

„Głowa jest ciemnym przedmiotem, nie badanym przez naukę”. Wyrażenie, że „mechanizm rozwoju patologii jest nieznany” można najczęściej odczytać dokładnie o mózgu i jego owrzodzeniach.

Cześć przyjaciele! Istnieje około stu patologii tego systemu. Podzielę je na grupy, jak to jest w zwyczaju w medycynie oficjalnej, i będę mieszkał trochę bardziej na najbardziej znanym i groźnym. Najważniejsze jest zrozumienie, że nie są to „błysk nerwowy”, ale zupełnie inne spektrum problemów.

Co jest chore CNS

Mam nadzieję, że wszyscy wiedzą, że „centralne” to nie tylko to, co jest w głowie. Obejmuje to wszystkie części mózgu i rdzenia kręgowego. Choroby te dzielą się na niezakaźne i zakaźne.

Do niezakaźnych powinny należeć bóle głowy różnego pochodzenia:

  1. Napięcie (ból napięcia) - najczęstszy stan, w którym boli głowa ze względu na stres, gwałtowny wzrost ciśnienia krwi, niewygodną postawę, błędy w jedzeniu, brak snu, zaburzenia hormonalne, duszny pokój, spadek temperatury (zimno, ciepło) i wiele innych powodów. W rzeczywistości ból tutaj - syndrom, który wskazuje te lub inne odchylenia od normy.
  1. Ból klastra Większość lekarzy zgadza się, że winę za tę chorobę ponosi wina „zegara biologicznego”. Warunek ten charakteryzuje się intensywnością cierpienia, czasami prowadzącą do prób samobójczych.
  1. Migrena Kod dla ICD 10 (Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób 10. rewizja) - G43. Zwykle ma połowę bólu głowy i mogą wystąpić towarzyszące objawy (nudności, światłowstręt). Prowokują do tego samego stresu, napięcia, pogody, alkoholu itp.

Następną sekcją problemów niezakaźnego OUN są stany neurodegeneracyjne.

  • Choroba Alzheimera (postępująca degeneracja mózgu ze stopniową utratą osobowości i pamięci);
  • stwardnienie rozsiane (patologia autoimmunologiczna, w której zakłóca się osłonki mielinowe mózgu i rdzenia kręgowego, występuje wiele blizn i niektóre funkcje w narządach i tkankach ulegają wypadnięciu, prowadząc do dużej różnorodności objawów neurologicznych);
  • Choroba Creutzfeldta-Jakoba - postępujące zmiany dystroficzne, główny przejaw gąbczastej encefalopatii lub tzw. choroba szalonych krów;
  • Choroba Parkinsona (postępuje powoli, jest typowa dla starszego wieku);
  • zapalenie nerwu wzrokowego (często towarzyszy innym dolegliwościom ośrodkowego układu nerwowego).

Oprócz tego, grupa ta zawiera również kilkanaście półgłówków, charakterystyczną cechą większości z nich jest ich ruch tylko w jednym kierunku - do pogorszenia.

Nie uderzaj w mózg!

Druga ważna część patologii niezakaźnych może być spowodowana urazami głowy. Obejmują one:

  • złamania kości czaszki z różnym stopniem uszkodzenia błon i neuronów;
  • wstrząs mózgu (o różnym nasileniu, konsekwencje udarów mózgu na czaszce, bez krwotoków i zakłóceń struktury komórkowej);
  • siniaki (z raną);
  • kompresja
  • krwotok.

Uważa się, że wstrząs mózgu - najmniej niebezpieczny ze stanów. Bokserzy w nokautach ciągle doznają wstrząsu mózgu i pozostają przy życiu. Ale nic nie przechodzi bez śladu, a w wyniku takich „eksperymentów” na sobie można osiągnąć nie tylko uporczywe zawroty głowy, ale także inne poważniejsze warunki.

Nasi wrogowie to mikroorganizmy

Choroby zakaźne obejmują szereg patologii, z których najbardziej znane to:

  • wścieklizna - śmiertelna, jest spowodowana przez wirusa, który może przeniknąć przez barierę krew-mózg (nieuleczalna, prowadzi do bolesnej śmierci, rozprzestrzenia się przez ukąszenia wściekłych zwierząt);
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (wywołane przez meningokoki, paciorkowce, gronkowce, salmonellę i niektóre inne drobnoustroje);
  • liczne zapalenie mózgu (choroba z Lyme, kleszczowe zapalenie mózgu, letarg, opryszczka itp.);
  • poliomyelitis (wywołane przez wirusa, najczęściej występuje u dzieci);
  • tężec (bakteryjna choroba zakaźna, patogen wchodzi do organizmu przez uszkodzenie skóry - rany, ukąszenia);
  • postępujący paraliż.

Te nieprawidłowości charakteryzują się przenikaniem pewnych drobnoustrojów bezpośrednio do tkanki nerwowej. Środki zapobiegania obejmują walkę z kleszczami, bezpańskimi zwierzętami, szczepienia, ochronę przed źródłami infekcji.

Rany obwodowe

Układ obwodowy jest przewodnikiem, łączącym linie transmisyjne między ośrodkowym układem nerwowym a ciałem. Obejmuje włókna czaszki i grzbietu, węzły nerwów międzykręgowych i system wegetatywny.

Ta kategoria obejmuje szeroką gamę nerwobólu, zapalenia nerwów i zapalenia wielonerwowego.

  1. W neuralgii atakuje się nerw obwodowy, co powoduje ból wzdłuż drogi do niego, bez upośledzenia funkcji motorycznych i utraty czucia. Mogą mieć charakter pierwotny i wtórny (z powodu innych problemów, które ściskają włókno transmisyjne, na przykład guzy).
  1. Zapalenie nerwu charakteryzuje się obecnością dwóch ostatnich objawów.
  1. Polineuritis wpływa na wiele włókien jednocześnie.

Naruszenia występują z kilku powodów natury wirusowej i bakteryjnej, zatrucia i chorób wewnętrznych. W szczególności, z powodu zatrucia cukrzycą, mocznicą, kamieniami z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, gdy przewód żółciowy jest zablokowany, itp. Jednocześnie występują bóle, zaburzenia wrażliwości, dreszcze, niedowłady i zanik mięśni.

Przyjaciele! Ja, Andrei Eroshkin, dam ci mega ciekawe seminaria internetowe, zarejestruj się i obejrzyj!

Tematy nadchodzących webinariów:

  • Odkrywamy pięć przyczyn wszystkich przewlekłych zaburzeń w organizmie.
  • Jak usunąć naruszenia w przewodzie pokarmowym?
  • Jak pozbyć się choroby kamieni żółciowych i czy można to zrobić bez operacji?
  • Dlaczego mocno wciągam słodycze?
  • Nowotwory nowotworowe: jak nie dostać się do noża chirurgowi.
  • Beztłuszczowe diety to skrót do resuscytacji.
  • Impotencja i zapalenie gruczołu krokowego: przełam stereotypy i wyeliminuj problem
  • Jak zacząć przywracać zdrowie już dziś?

Wspomnę między innymi o zespole cieśni nadgarstka, który pojawia się, gdy ściska się nerw środkowy ręki i różne paraliż (w szczególności porażenie Bella jest zapaleniem nerwu twarzowego, którego przyczyny są nadal nieznane).

Takie dziedzictwo nikogo nie zadowoli

Dziedziczna heterogeniczność dotyczy wielu patologii. Zaburzenia nerwowe i psychiczne mogą być przenoszone z przodków na dzieci.

Wrodzone i genetycznie przenoszone wady ośrodkowego układu nerwowego i peryferii nie są w większości leczone i są korygowane tylko w miarę możliwości przez całe życie. Obejmują one szereg zespołów spowodowanych defektami genowymi:

  • Ataksja Friedreicha;
  • Choroba Battena (niestety śmiertelna);
  • szereg patologii, w wyniku których mechanizm przenoszenia miedzi w organizmie jest rozproszony (aceloloplasminemia, choroba Wilsona-Konovalova);
  • myotonia;
  • Zespół Mobiusa;
  • rdzeniowy zanik mięśni (utrata neuronów ruchowych, z powodu której cierpią arbitralne ruchy nóg, głowy i szyi).

I jak oni. Często wykazują objawy już u noworodków.

Niebezpieczne nowotwory

Nowotwory łagodne i złośliwe mogą wpływać na każdą część układu, znacząco upośledzać funkcje życiowe i prowadzić do śmierci.

Nawet łagodny guz, rosnący w głowie, ściska ośrodki, w wyniku czego różne funkcje organizmu, które są regulowane przez ściśnięty obszar, ucierpią aż do całkowitego ustania.

Z najczęstszych nowotworów można wymienić:

  • gwiaździak (sama nazwa sugeruje, że astrocyty rosną z tym);
  • glioblastoma (ponad 50 procent przypadków), szybko rosnący, niebezpieczny guz;
  • glejak jest najczęściej występującym guzem pierwotnym;
  • glomusowy guz ucha jest łagodny, ale niebezpieczny ze względu na swoją lokalizację;
  • nerwiak (z reguły nazwa guza pochodzi od rodzaju komórek, z których rośnie);
  • obejmuje to również zespół Proteus - wrodzony przyspieszony wzrost kości i komórek skóry, prowadzący do deformacji, pogorszenia jakości życia - i tragiczny koniec.

Dwóch przeciwników, którzy towarzyszą nam od czasów starożytnych

Udar mózgu i padaczka - bolączki są zupełnie inne, ale chcą być wyjęte osobno.

Nie tylko ludzie chorują na padaczkę. Podlega psom, kotom, a nawet myszom. Ten przewlekły stan neurologiczny jest znany od bardzo dawna i nadal nie jest w pełni zrozumiały.

Nagłe napady drgawkowe były wcześniej nazywane padaczką. W rzeczywistości napad padaczkowy może powodować wiele przyczyn, od zawirowań emocjonalnych do udaru mózgu. Dlatego szczególnie ważne jest oddzielenie prawdziwej padaczki od takich napadów, spowodowanych innymi przyczynami. Obecnie do diagnozy za pomocą elektroencefalogramu i innych rodzajów badań.

Udar lub, jak zwykli nazywać, uderzenie - ostre naruszenie krążenia mózgowego. Podobnie jak w przypadku zawału serca, może to być spowodowane zablokowaniem naczynia krwionośnego, a następnie spowolnieniem karmionego obszaru lub perforacją naczynia.

Wyróżnia się typy niedokrwienne i krwotoczne. Pierwsza jest bardziej powszechna, druga jest mniej korzystna dla pacjenta.

Ponieważ udary są drugą najczęstszą przyczyną śmierci, problem współczesnej neurologii jest na pierwszym miejscu. Przyczyn tej plagi mogą być:

  • otyłość, wysoki poziom cholesterolu we krwi;
  • wysokie ciśnienie krwi, nadciśnienie;
  • cukrzyca;
  • różne rodzaje arytmii;
  • złe nawyki (alkohol, dym, narkotyki);
  • zaburzenia oddychania podczas snu (w przypadku otyłości);
  • problemy z zaburzeniami krzepnięcia krwi;
  • patologie tętnic szyjnych itp.

Nie podałem całej listy odchyleń. Bardziej kompletna lista tytułów i ich znaczenie, do pobrania, każdy jest w stanie. Powiem na koniec, że nie wszystkie dolegliwości prześladują nas bez naszej arbitralności.

Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku dolegliwości, które zdobywamy z powodu niewłaściwej organizacji naszego życia i zaniedbania naszego zdrowia.

Zróbmy wszystko, co zależy od nas, aby nie zachorować i nie bać się tych wszystkich okropnych imion. Najważniejszą rzeczą jest nasza aktywność i dbanie o nasz metabolizm. Zapoznaj się z moim „Aktywnym kursem utraty wagi”, przeczytaj artykuły, naucz się cieszyć każdego dnia i bądź aktywny i szczęśliwy.

To wszystko na dziś.
Dziękuję za przeczytanie mojego posta do końca. Udostępnij ten artykuł znajomym. Subskrybuj mój blog.
I pojechaliśmy!

Powszechne choroby ludzkiego układu nerwowego

Choroby układu nerwowego tworzą obszerną listę, na którą składają się różne patologie i syndromy. Ludzki układ nerwowy jest bardzo złożoną, rozgałęzioną strukturą, której obszary pełnią różne funkcje. Uszkodzenie jednego obszaru wpływa na całe ludzkie ciało.

Uszkodzenia układu nerwowego

Zakłócenie centralnego i obwodowego układu nerwowego (odpowiednio CNS i PNS) może być spowodowane różnymi przyczynami, od wrodzonych patologii rozwojowych do zmian zakaźnych.

Chorobom ośrodkowego układu nerwowego mogą towarzyszyć różne objawy. Leczenie takich chorób wykonuje neurolog.

Wszystkie naruszenia centralnego układu nerwowego i PNS można podzielić na kilka dużych grup:

  • choroby naczyniowe układu nerwowego;
  • choroby zakaźne układu nerwowego;
  • wrodzone nieprawidłowości;
  • zaburzenia genetyczne;
  • choroby onkologiczne;
  • patologia z powodu urazu.

Bardzo trudno jest opisać różne choroby układu nerwowego jako listę, ponieważ jest ich bardzo wiele.

Choroby naczyniowe ośrodkowego układu nerwowego

Centralny układ nerwowy to mózg, więc choroby naczyniowe układu nerwowego charakteryzują się naruszeniem jego pracy. Choroby te rozwijają się z następujących powodów:

  • dopływ krwi do mózgu;
  • uszkodzenie naczyń mózgowych;
  • patologia układu sercowo-naczyniowego.

Jak widać, wszystkie te powody są ze sobą ściśle powiązane i często wynikają z drugiego.

Choroby naczyniowe układu nerwowego to uszkodzenia naczyń krwionośnych mózgu, na przykład udar mózgu i miażdżyca tętnic, tętniaki. Cechą tej grupy chorób jest wysokie prawdopodobieństwo śmierci lub niepełnosprawności.

Udar powoduje śmierć komórek nerwowych. Po udarze całkowita rehabilitacja pacjenta jest najczęściej niemożliwa, co prowadzi do inwalidztwa lub śmierci.

Miażdżyca charakteryzuje się zagęszczeniem ścian naczyń i dalszą utratą elastyczności. Choroba rozwija się z powodu złogów cholesterolu na ścianach naczyń i niebezpiecznego tworzenia się skrzepów krwi, które wywołują atak serca.

Tętniak charakteryzuje się przerzedzeniem ściany naczyniowej i tworzeniem pogrubienia. Niebezpieczeństwo patologii polega na tym, że pieczęć może w każdej chwili pęknąć, co doprowadzi do uwolnienia dużych ilości krwi. Pęknięcie tętniaka kończy się śmiercią.

Choroby zakaźne ośrodkowego układu nerwowego

Choroby zakaźne układu nerwowego rozwijają się w wyniku działania infekcji, wirusa lub grzyba na organizm. Na początku dotyczy to centralnego układu nerwowego, a następnie PNS. Najczęstsze patologie natury zakaźnej:

  • zapalenie mózgu;
  • syfilis układu nerwowego;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • poliomyelitis

Zapalenie mózgu jest zapaleniem mózgu, które może być wywołane przez wirusy (kleszczowe zapalenie mózgu, wirus opryszczki). Ponadto proces zapalny może mieć charakter bakteryjny lub grzybowy. Choroba jest bardzo niebezpieczna i, jeśli nie jest leczona, może prowadzić do demencji i śmierci.

Neurosyphilis występuje w 10% przypadków zakażenia tą chorobą weneryczną. Szczególną cechą kiły układu nerwowego jest to, że choroba dotyczy wszystkich części CNS i PNS, bez wyjątku. Syfilis układu nerwowego powoduje rozwój zmian w strukturze płynu mózgowo-rdzeniowego. Choroba charakteryzuje się dużą różnorodnością objawów, w tym objawami zapalenia opon mózgowych. Kiła układu nerwowego wymaga terminowej antybiotykoterapii. Bez leczenia może wystąpić paraliż, niepełnosprawność, a nawet śmierć.

Zapalenie opon mózgowych to cała grupa chorób. Wyróżniają się lokalizacją zapalenia, które może wpływać zarówno na błonę mózgu, jak i rdzeń kręgowy pacjenta. Patologia może być spowodowana różnymi przyczynami - od zapalenia w uchu środkowym po gruźlicę i uraz. Ta choroba powoduje silny ból głowy, objawy zatrucia i osłabienie mięśni szyi. Choroba może być wywołana przez wirusa, a następnie istnieje wysokie prawdopodobieństwo zakażenia innych przez kontakt. Takie infekcje układu nerwowego rozwijają się bardzo szybko. Bez terminowego leczenia prawdopodobieństwo śmierci jest bardzo wysokie.

Zapalenie polio jest wirusem, który może wpływać na cały układ nerwowy człowieka. Jest to tak zwana choroba dziecięca, która charakteryzuje się łatwością przenoszenia wirusa przez unoszące się w powietrzu krople. Wirus szybko infekuje całe ciało, powodując różne objawy - od gorączki na początku infekcji po paraliż. Bardzo często konsekwencje polio nie mijają bez śladu, a osoba pozostaje niepełnosprawna przez całe życie.

Wrodzone nieprawidłowości

Patologie układu nerwowego u dziecka mogą wynikać z mutacji genetycznej, dziedziczności lub urazu porodowego.

Przyczyny patologii mogą być:

  • niedotlenienie;
  • przyjmowanie niektórych leków we wczesnej ciąży;
  • uraz podczas przejścia przez kanał rodny;
  • choroby zakaźne przenoszone przez kobietę w czasie ciąży.

Z reguły choroby układu nerwowego dzieciństwa występują od urodzenia. Genetycznie zdeterminowanym patologiom towarzyszą zaburzenia fizjologiczne.

Wśród genetycznie uwarunkowanych patologii:

  • padaczka;
  • rdzeniowy zanik mięśni;
  • Zespół Canawana;
  • Chorea of ​​Huntington;
  • Zespół Tourette'a.

Wiadomo, że padaczka jest chorobą przewlekłą, która jest dziedziczna. Choroba ta charakteryzuje się drgawkami drgawkowymi, nie można ich całkowicie pozbyć.

Rdzeniowy zanik mięśni jest ciężką i często śmiertelną chorobą związaną z uszkodzeniem neuronów rdzenia kręgowego odpowiedzialnych za aktywność mięśni. Mięśnie u pacjentów nie są rozwinięte i nie działają, ruch jest niemożliwy.

Zespół Canavaina to zaburzenie komórek mózgowych. Choroba charakteryzuje się zwiększeniem wielkości czaszki i upośledzeniem umysłowym. Ludzie z tą patologią nie mogą jeść z powodu naruszenia funkcji połykania. Rokowanie jest zwykle niekorzystne. Choroba nie jest uleczalna.

Chorea Huntington charakteryzuje się upośledzoną ruchliwością, rozwojem tików i postępującą demencją. Pomimo genetycznych uwarunkowań rozwoju choroba ujawnia się w starszym wieku - pierwsze objawy pojawiają się w ciągu 30-60 lat.

Zespół Tourette'a jest zaburzeniem centralnego układu nerwowego, któremu towarzyszą mimowolne ruchy i krzyki (tiki). Pierwsze objawy patologii pojawiają się w wieku przedszkolnym. W dzieciństwie choroba ta powoduje wiele dyskomfortu, ale wraz z wiekiem objawy pojawiają się mniej.

Podejrzenie dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego u niemowlęcia może być, jeśli ściśle monitorujesz rozwój dziecka. Powodem skontaktowania się z neurologiem jest opóźnienie rozwoju psychicznego i fizycznego, problemy ze wzrokiem lub osłabienie odruchów.

Zakłócenia peryferyjne

Choroby obwodowe układu nerwowego mogą powstać jako powikłanie innych patologii, jak również z powodu guzów, interwencji chirurgicznych lub urazów. Ta grupa zaburzeń jest bardzo rozległa i obejmuje takie powszechne choroby, jak:

Wszystkie te choroby rozwijają się w wyniku uszkodzenia nerwów obwodowych lub korzeni nerwowych, w wyniku ekspozycji na jakikolwiek czynnik negatywny.

Z reguły takie zaburzenia rozwijają się jako choroba wtórna na tle zakaźnych lub wirusowych uszkodzeń ciała, chorób przewlekłych lub zatrucia. Te patologie często towarzyszą cukrzycy, są obserwowane u osób uzależnionych od narkotyków i alkoholu z powodu zatrucia ciała. Osobno przydzielone zespoły kręgowe, które rozwijają się na tle chorób kręgosłupa, takich jak osteochondroza.

Leczenie patologii nerwów obwodowych odbywa się za pomocą terapii lekowej, rzadziej - chirurgicznie.

Patologie nowotworowe

Guzy mogą być zlokalizowane w dowolnym narządzie, w tym w mózgu i rdzeniu kręgowym.

Choroba nowotworowa ludzkiego układu nerwowego rozwija się w wieku od 20 do 55 lat. Guzy mogą wpływać na każdą część mózgu.

Nowotwory nowotworowe mogą być łagodne lub złośliwe. Często stwierdzono chłoniaka ośrodkowego układu nerwowego.

Obecności guzów mózgu towarzyszą różne objawy. Aby zdiagnozować chorobę, konieczne jest badanie MRI mózgu. Leczenie i rokowanie w dużej mierze zależy od lokalizacji i charakteru nowotworu.

Zaburzenia emocjonalne

Istnieje wiele chorób układu nerwowego, którym towarzyszą zaburzenia psycho-emocjonalne. Takie choroby obejmują dystonię, zespół przewlekłego zmęczenia, zaburzenia paniczne i inne zaburzenia. Choroby te rozwijają się w wyniku negatywnych skutków stresu, niedoborów żywieniowych i nerwowego przeciążenia i charakteryzują się wyczerpaniem ludzkiego układu nerwowego.

Z reguły obojętny układ nerwowy, który charakteryzuje się nadmierną wrażliwością, jest bardziej podatny na takie zaburzenia. Ten typ charakteryzuje się niską mobilnością procesów nerwowych. Hamowanie centralnego układu nerwowego powoli zastępuje podniecenie. Ludzie z takim układem nerwowym są często podatni na melancholię i hipochondria. Ten rodzaj aktywności nerwowej jest nieodłączny dla ludzi, którzy są powolni, wrażliwi, łatwo podrażnieni, a także łatwo depresyjni. Hamowanie w ośrodkowym układzie nerwowym w tym przypadku jest słabo wyrażane, a pobudzenie (reakcja na bodziec) ma charakter hamujący.

Leczenie zaburzeń psycho-emocjonalnych towarzyszących objawom somatycznym implikuje usunięcie napięcia w układzie nerwowym, pobudzenie krążenia krwi i normalizację stylu życia.

Objawy chorób układu nerwowego

W chorobach układu nerwowego objawy dzieli się na kilka grup - objawy zaburzeń ruchowych, objawy autonomiczne i objawy natury ogólnej. Z porażką charakterystycznego objawu PNS jest naruszenie wrażliwości skóry.

Choroby układu nerwowego charakteryzują się następującymi ogólnymi objawami:

  • zespół bólowy, zlokalizowany w różnych częściach ciała;
  • problemy z mową;
  • zaburzenia psycho-emocjonalne;
  • zaburzenia motoryki;
  • niedowład;
  • drżenie palca;
  • częste omdlenia;
  • zawroty głowy;
  • zmęczenie.

Zaburzenia ruchowe obejmują niedowład i porażenie, stany drgawkowe, mimowolne ruchy, drętwienie kończyn.

Objawy zaburzenia wegetatywnego obejmują zmiany ciśnienia krwi, zwiększoną częstość akcji serca, ból głowy i zawroty głowy.

Typowymi objawami są zaburzenia psycho-emocjonalne (apatia, drażliwość), problemy ze snem i omdlenia.

Diagnostyka i leczenie zaburzeń

Jeśli znajdziesz jakieś znaki ostrzegawcze, powinieneś odwiedzić neurologa. Lekarz zbada i sprawdzi aktywność odruchową pacjenta. Wtedy możesz potrzebować dodatkowego badania - MRI, CT, Dopplera naczyń mózgowych.

Zgodnie z wynikami badania przepisuje się leczenie, w zależności od rodzaju rozpoznanego zaburzenia.

Patologia CNS i PNS jest leczona lekami. Mogą to być leki przeciwdrgawkowe, leki poprawiające krążenie mózgowe i poprawiające przepuszczalność naczyń, środki uspokajające i neuroleptyki. Leczenie wybiera się w zależności od diagnozy.

Wrodzone nieprawidłowości są często trudne do wyleczenia. W tym przypadku leczenie obejmuje środki mające na celu zmniejszenie objawów choroby.

Należy pamiętać, że szanse na pozbycie się nabytej choroby na początku jej rozwoju są znacznie wyższe niż w leczeniu choroby w późniejszych etapach. Dlatego po wykryciu objawów należy jak najszybciej udać się do specjalisty, a nie samoleczenia. Samoleczenie nie przynosi pożądanego efektu i może znacznie pogorszyć przebieg choroby.